Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Η Βασιλική του Ροδαρίου είναι η χαμηλότερη από τις τρεις βασιλικές του Ιερού της Παναγίας της Λούρδης, χτισμένη σε ρωμανο-βυζαντινό ρυθμό σε σχέδια του Λεοπόλ Αρντί από το 1883 και καθαγιασμένη το 1901. Το στρογγυλό κλίτος της κάτω από τρούλο περιβάλλεται από 15 πλάγια παρεκκλήσια με ψηφιδωτά των Μυστηρίων του Ροδαρίου, και δύο καμπύλες ράμπες ανεβαίνουν στην Άνω Βασιλική.

Οι Κατακόμβες της Δομιτίλλας στη Βία ντέλε Σέτε Κιέζε αναπτύχθηκαν από χώρους ταφής του 2ου αιώνα σε γη της οικογένειας της Φλαβίας Δομιτίλλας σε περίπου 17 χιλιόμετρα στοών σε διάφορα επίπεδα. Οι ξεναγήσεις ξεκινούν από την ημιυπόγεια Βασιλική των Αγίων Νηρέα και Αχιλλέα και συνεχίζουν δίπλα σε τάφους διακοσμημένους με τοιχογραφίες.

Οι Κατακόμβες του Αγίου Παύλου είναι ομάδα υπόγειων νεκροταφείων λαξευμένων στον βράχο έξω από τα τείχη της ρωμαϊκής πόλης Μελίτη, που χρησιμοποιήθηκαν από τον 3ο αιώνα μ.Χ. για ειδωλολατρικές, εβραϊκές και χριστιανικές ταφές. Σε περισσότερους από 20 τάφους μπορεί κανείς να μπει· ο μεγαλύτερος έχει δύο στρογγυλές τράπεζες αγάπης λαξευμένες στον βράχο, όπου γίνονταν τα νεκρόδειπνα.

Το Δασικό Πάρκο Τζουάντα είναι προστατευόμενο δάσος και βοτανικός κήπος στους λόφους Ντάγκο βόρεια της Μπαντούνγκ, που πήρε το όνομά του από τον Τζουάντα Καρταγουιτζάγια, τον τελευταίο πρωθυπουργό της Ινδονησίας. Ιδρύθηκε το 1965 και καλύπτει σήμερα περίπου 590 εκτάρια από το Ντάγκο Πακάρ ως τη Μαριμπάγια· διαθέτει δασικά μονοπάτια, ψηλά πεύκα της Σουμάτρας, καταρράκτες και δύο συγκροτήματα σηράγγων από την ολλανδική και την ιαπωνική περίοδο.

Το Πάρκο Σαμά είναι ρομαντικός κήπος 14 εκταρίων κοντά στο Καμπρίλς, που διαμορφώθηκε από το 1881 σε σχέδιο του Ζουζέπ Φοντσερέ για τον Σαλβαδόρ Σαμά, μαρκήσιο του Μαριανάο, του οποίου η οικογένεια είχε πλουτίσει στην Κούβα. Μονοπάτια περνούν από λίμνη με κρεμαστές γέφυρες, καταρράκτη και σπηλιές, φοινικώνες, ένα μικρό ανάκτορο και πτηνοτροφείο με πουλιά της Κεντρικής Αμερικής.

Η Παραλία Παντάουα βρίσκεται στη νότια ακτή της χερσονήσου Μπουκίτ, νότια της Κούτα, και φτάνει κανείς εκεί από έναν δρόμο που έχει ανοιχτεί μέσα σε ασβεστολιθικούς βράχους. Κόγχες στον βράχο φιλοξενούν αγάλματα της Κούντι και των πέντε αδελφών Παντάβα της Μαχαμπαράτα. Τα ρηχά νερά μπροστά χρησιμοποιούνται από τους χωρικούς για καλλιέργεια φυκιών, και αλεξίπτωτα πλαγιάς απογειώνονται από τον βράχο Τίμπις από πάνω.

Ο Τόρε ντέλε Όρε είναι μεσαιωνικός πύργος στη Βία Φιλούνγκο της Λούκα, ύψους περίπου 50 μέτρων, που φέρει το δημόσιο ρολόι της πόλης από το 1390. Μια ξύλινη σκάλα 207 σκαλιών ανεβαίνει δίπλα στον χειροκίνητο μηχανισμό του ρολογιού του 1754 ως τον θάλαμο των καμπανών, του οποίου τα μεγάλα τοξωτά παράθυρα βλέπουν πάνω από τις στέγες της παλιάς πόλης.

Η Γέφυρα της Παλιάς Πόλης διασχίζει τον ποταμό Νίντελβα από το νότιο άκρο της Kjøpmannsgata ως τη συνοικία Μπάκλαντετ. Χτίστηκε πρώτη φορά το 1681–1685 μαζί με το Φρούριο Κρίστιανστεν και ξαναχτίστηκε το 1861· οι σκαλιστές κόκκινες ξύλινες πύλες της, που κάποτε στήριζαν ένα ανυψούμενο τμήμα, της χάρισαν το προσωνύμιο Lykkens portal (Πύλη της Ευτυχίας).

Το Βατ Γιάι Τσάι Μονγκόν είναι ενεργό βουδιστικό μοναστήρι νοτιοανατολικά του νησιού της παλιάς πόλης της Αγιουτάγια, που ιδρύθηκε το 1357 από τον βασιλιά Ου Τονγκ ως Βατ Πα Κάεο. Το μεγάλο καμπανοειδές τσέντι του ανεγέρθηκε επί του βασιλιά Νάρεσουαν για να τιμήσει τη νίκη του επί του Βιρμανού διαδόχου το 1592· το περιβάλλουν στοές με καθιστά αγάλματα του Βούδα και ένας ξαπλωμένος Βούδας.

Ο καθεδρικός ναός του Πέζαρο, αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου, βρίσκεται στη θέση παλαιοχριστιανικών εκκλησιών: κάτω από το δάπεδό του βρίσκονται δύο επάλληλα ψηφιδωτά δάπεδα του 4ου και 6ου αιώνα, που οι επισκέπτες μπορούν να δουν κλείνοντας ώρα. Η λιτή πλινθόκτιστη ρωμανική πρόσοψη χρονολογείται από το 1282–1312, ενώ το εσωτερικό ανακαινίστηκε σε νεοκλασικό ύφος γύρω στο 1900.

Οι Κήποι Τσισμιτζίου είναι το παλαιότερο δημόσιο πάρκο στο κέντρο του Βουκουρεστίου, διαμορφωμένο από το 1847 από τον αρχιτέκτονα τοπίου Βίλχελμ Μάγιερ στη θέση μιας βαλτώδους λίμνης. Τα 14 εκτάριά του περιβάλλουν μια τεχνητή λίμνη με βάρκες με κουπιά το καλοκαίρι, σκιερές αλέες και τη Ροτόντα των Συγγραφέων, έναν κύκλο από πέτρινες προτομές δώδεκα Ρουμάνων συγγραφέων.

Το Ανάκτορο του Κυρινάλιου στον λόφο Κυρινάλιο είναι η επίσημη κατοικία του Προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας. Ο πάπας Γρηγόριος ΙΓ΄ το ξεκίνησε το 1583 ως θερινή παπική κατοικία, και αργότερα στέγασε τους βασιλείς της Ιταλίας· μέρη του ανακτόρου, ανάμεσά τους οι αίθουσες τελετών και το Παυλίνειο Παρεκκλήσι, παρουσιάζονται σε ξεναγήσεις με κράτηση.

Η Τσινετσιτά είναι το συγκρότημα κινηματογραφικών στούντιο στη Via Tuscolana, που άνοιξε το 1937, όπου γυρίστηκαν παραγωγές από τον Μπεν Χουρ έως τις ταινίες του Φελίνι. Οι επισκέπτες μπαίνουν από την ιστορική πύλη στο Cinecittà si Mostra, εκθέσεις για την ιστορία των στούντιο και τις κινηματογραφικές τέχνες στην Palazzina Presidenziale και την Palazzina Fellini, και μπορούν να συμμετάσχουν σε ξεναγήσεις στο σκηνικό της αρχαίας Ρώμης.

Το Μέγαρο Βάλενσταϊν είναι μπαρόκ ανάκτορο στη Μάλα Στράνα, χτισμένο το 1623–1630 για τον αυτοκρατορικό στρατηγό Άλμπρεχτ φον Βάλενσταϊν και σήμερα έδρα της Τσεχικής Γερουσίας. Ο κήπος του σε ιταλικό ύφος έχει μια μεγάλη sala terrena, έναν τεχνητό τοίχο με σταλακτίτες, ένα πτηνοτροφείο και χάλκινα αντίγραφα αγαλμάτων του Άντριαν ντε Βρις· οι αίθουσες του ανακτόρου ανοίγουν για ξεναγήσεις το Σάββατο.

Το Φαράγγι του Έντμουντ είναι στενό φαράγγι του ποταμού Καμένιτσε κοντά στο Χρζένσκο, όπου ψαμμιτικοί γκρεμοί ύψους 50 έως 90 μ. υψώνονται κατευθείαν από το νερό. Ένα μονοπάτι που άνοιξε στα τέλη του 19ου αιώνα ο πρίγκιπας Έντμουντ Κλάρι-Άλντρινγκεν το διασχίζει, και όπου δεν υπάρχει μονοπάτι, βαρκάρηδες μεταφέρουν τους επισκέπτες προς τα κάτω σε βάρκες με επίπεδο πάτο, σπρώχνοντας με κοντάρια.

Το Εθνικό Θέατρο Ταϊτσούνγκ είναι κέντρο παραστατικών τεχνών στην περιοχή Σιτούν της Ταϊτσούνγκ, σχεδιασμένο από τον Ιάπωνα αρχιτέκτονα Toyo Ito με τον μηχανικό Cecil Balmond, και άνοιξε το 2016. Οι καμπύλοι τοίχοι του από σκυρόδεμα σχηματίζουν φουαγιέ και περάσματα σαν σπηλιές γύρω από τρεις αίθουσες, ενώ οι κοινόχρηστοι χώροι και ένας κήπος στην ταράτσα είναι ανοιχτοί και εκτός παραστάσεων.

Το Tom Tits Experiment είναι κέντρο επιστήμης στο Σέντερτελιε, που στεγάζεται από το 1989 σε πρώην βιομηχανικά κτίρια της κατασκευάστριας φυγοκεντρητών Alfa Laval. Σε τέσσερις ορόφους και ένα υπαίθριο πάρκο, οι επισκέπτες κάνουν διαδραστικά πειράματα φυσικής, μαθηματικών, βιολογίας, τεχνολογίας και αντίληψης· το όνομα προέρχεται από τον Tom Tit, το ψευδώνυμο πίσω από ένα γαλλικό βιβλίο πειραμάτων για το σπίτι της δεκαετίας του 1890.

Το Βασιλικό Ανάκτορο του Βίσεγκραντ χτίστηκε από το 1323 ως βασιλική έδρα και επεκτάθηκε σε ανάκτορο επί του βασιλιά Ματθία Κορβίνου στα τέλη του 15ου αιώνα, με αναγεννησιακές αυλές και κρήνες. Εγκαταλείφθηκε μετά την οθωμανική κατάκτηση του 1544 και θάφτηκε από κατολισθήσεις· ανασκάπτεται από το 1934 και σήμερα είναι το Μουσείο του Βασιλιά Ματθία.

Το Αλισκάν είναι η ρωμαϊκή και μεσαιωνική νεκρόπολη της Αρλ, που βρισκόταν κατά μήκος της Οδού Αυρηλίας έξω από τα τείχη της πόλης και δεχόταν ταφές από τον 1ο αιώνα π.Χ. έως τον 15ο αιώνα. Μια λεωφόρος με πέτρινες σαρκοφάγους οδηγεί στη ρωμανική εκκλησία του Σεν-Ονορά· ο Βαν Γκογκ και ο Γκογκέν ζωγράφισαν και οι δύο τον χώρο το 1888.

Ο Ναός της Λογοτεχνίας είναι ναός του Κομφούκιου στο Ανόι, που ιδρύθηκε το 1070 επί του αυτοκράτορα Λι Ταν Τονγκ. Από το 1076 στέγαζε την Αυτοκρατορική Ακαδημία, το πρώτο εθνικό πανεπιστήμιο του Βιετνάμ. Πέντε περιτειχισμένες αυλές οδηγούν, δίπλα από το περίπτερο Κουέ Βαν Κακ, σε πέτρινες στήλες που καταγράφουν τους διδάκτορες των αυτοκρατορικών εξετάσεων.