Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Η Κλειστή Αγορά του Τούρκου είναι αίθουσα αγοράς από τούβλο στην οδό Eerikinkatu, κοντά στην Πλατεία της Αγοράς, που άνοιξε το 1896 και σχεδιάστηκε από τον Γκούσταφ Νίστρεμ. Είναι η δεύτερη παλαιότερη κλειστή αγορά της Φινλανδίας. Είσοδοι και στα δύο άκρα και στις πλευρές οδηγούν σε περίπου 40 καταστήματα, πάγκους και εστιατόρια που πουλούν ψάρια, κρέας, ψωμί, τυρί και άλλα τρόφιμα κάτω από μια μακριά στέγη.

Το Άουσβιτς II-Μπίρκεναου χτίστηκε από τους Γερμανούς από το 1941 στη θέση του χωριού Μπζεζίνκα, 3 χλμ. από το κεντρικό στρατόπεδο· εδώ βρίσκονταν οι περισσότερες εγκαταστάσεις θανάτωσης, και η πλειονότητα των πάνω από 1,1 εκατομμυρίων θυμάτων του Άουσβιτς δολοφονήθηκε εδώ. Οι επισκέπτες βλέπουν το κτίριο της πύλης, τη ράμπα, παραπήγματα, ερείπια κρεματορίων και ένα μνημείο. Η είσοδος είναι δωρεάν με κράτηση συγκεκριμένης ώρας.

Η Φάουνια είναι ζωολογικός κήπος και πάρκο φύσης στη Λεωφόρο Κομουνιδάδες, στην ανατολική Μαδρίτη, που άνοιξε το 2001 και το διαχειρίζεται η Parques Reunidos. Τα 16 εκτάριά της φιλοξενούν περισσότερα από 1.200 ζώα από περίπου 170 είδη σε θεματικά οικοσυστήματα, ανάμεσά τους ένα σπίτι τροπικής ζούγκλας με μανάτους, ένα πολικό κτίριο με πάνω από 100 πιγκουίνους, ένα δάσος της Μαδαγασκάρης και ένα νυχτερινό σπίτι.

Το Ρινό-τζι είναι βουδιστικός ναός της σχολής Τεντάι στο Νίκο, που ανάγεται στον μοναχό Σόντο Σόνιν το 766. Το Σανμπουτσούντο του, η μεγαλύτερη ξύλινη αίθουσα στο Νίκο, στεγάζει τρία επίχρυσα αγάλματα ύψους περίπου οκτώ μέτρων, και στον ναό ανήκει επίσης το Ταϊγιούιν, το μαυσωλείο του τρίτου σογκούν Τοκουγκάουα Ιεμίτσου. Ανήκει στο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς των Ιερών και Ναών του Νίκο.

Η έδρα της κρατιδιακής κυβέρνησης του Αμβούργου, χτισμένη από το 1886 έως το 1897 στην πλατεία Ράτχαουσμαρκτ σε σχέδια ομάδας με επικεφαλής τον αρχιτέκτονα Μάρτιν Χάλερ, αφού το προηγούμενο δημαρχείο κάηκε το 1842. Στεγάζει τα γραφεία του Πρώτου Δημάρχου και τις αίθουσες συνεδριάσεων της Γερουσίας και του Κοινοβουλίου, ενώ στην αίθουσα εισόδου, τη Ράτχαουσντίλε, παρουσιάζονται εκθέσεις.

Το Χικάουα Μάρου είναι υπερωκεάνιο που ναυπηγήθηκε στη Γιοκοχάμα για τη γραμμή NYK και τέθηκε σε υπηρεσία το 1930 στη γραμμή προς το Σιάτλ. Χρησιμοποιήθηκε ως πλωτό νοσοκομείο στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, διέσχισε τον Ειρηνικό 254 φορές και είναι αγκυροβολημένο στο Πάρκο Γιαμασίτα από το 1961· οι επισκέπτες περιηγούνται στις καμπίνες επιβατών σε ύφος αρ ντεκό, τη γέφυρα και το μηχανοστάσιο.

Λογοτεχνικός χώρος συνάντησης στο Νέρεμπρο για καταξιωμένους και ανερχόμενους συγγραφείς, καλλιτέχνες και αναγνώστες.

Το Κάστρο Χοενσβάνγκαου χτίστηκε τη δεκαετία του 1830 από τον διάδοχο Μαξιμιλιανό της Βαυαρίας πάνω στα ερείπια ενός μεσαιωνικού φρουρίου, σε νεογοτθικό ύφος που θυμίζει θρύλους ιπποτών. Ήταν το σπίτι των παιδικών χρόνων του γιου του, του βασιλιά Λουδοβίκου Β΄, που αργότερα έχτισε το Νοϊσβανστάιν στον απέναντι λόφο. Οι αίθουσές του, ζωγραφισμένες με μεσαιωνικά έπη, διατηρούνται σε μεγάλο βαθμό στην αρχική τους κατάσταση του 19ου αιώνα.

Πλανητάριο που προσφέρει προβολές στον χαρακτηριστικό θόλο του, εκθέσεις για την αστρονομία και τη διαστημική τεχνολογία, επιστημονικές δραστηριότητες και μια μεγάλη εγκατάσταση τέχνης του Τομάς Σαρασένο.

Το Αυτοκρατορικό Κάστρο είναι νεορομανικό ανάκτορο που ολοκληρώθηκε το 1910 σε σχέδια του Φραντς Σβέχτεν ως κατοικία του Γερμανού αυτοκράτορα Γουλιέλμου Β΄ στο Πόζναν. Σήμερα στεγάζει το Πολιτιστικό Κέντρο Zamek, και οι επισκέπτες περιηγούνται τις ιστορικές αίθουσες και τις αυλές του με χάρτη ή ηχητικό οδηγό.

Το Αραγωνικό Κάστρο, επίσημα Καστέλ Σαντ' Άντζελο, φρουρεί το πλωτό κανάλι στην άκρη του νησιού της παλιάς πόλης του Τάραντα. Το σημερινό φρούριο με τους κυκλικούς πύργους ξαναχτίστηκε το 1487–1492 για τον βασιλιά Φερδινάνδο Α΄ της Νάπολης, πιθανότατα σε σχέδιο του Φραντσέσκο ντι Τζόρτζο Μαρτίνι. Το χρησιμοποιεί το Ιταλικό Πολεμικό Ναυτικό, που ξεναγεί τους επισκέπτες.

Το Πρέστον Μάνορ είναι το πρώην αρχοντικό του χωριού Πρέστον, σήμερα μέρος του Μπράιτον και Χόουβ, δύο μίλια βόρεια του κέντρου της πόλης. Ξαναχτίστηκε το 1738 γύρω από έναν πυρήνα του 13ου αιώνα και επεκτάθηκε το 1905· η οικογένεια Στάνφορντ το κληροδότησε στην πόλη το 1932, και παρουσιάζει την εδουαρδιανή ζωή στους επάνω ορόφους και στους χώρους του υπηρετικού προσωπικού, με περιφραγμένο κήπο και νεκροταφείο κατοικίδιων.

Εσωτερικό αξιοθέατο LEGO στο Σεβένινγκεν, με χώρους κατασκευής, παιχνίδια και μια μινιατούρα πόλης φτιαγμένη από τουβλάκια.

Η Μονή της Χώρας είναι βυζαντινή εκκλησία κοντά στην Πύλη της Αδριανούπολης (Εντιρνεκαπί), της οποίας τα ψηφιδωτά και οι τοιχογραφίες προστέθηκαν το 1315–1321 για τον πολιτικό Θεόδωρο Μετοχίτη, ανάμεσά τους η Ανάσταση στο πλευρικό παρεκκλήσι. Μετατράπηκε σε τζαμί στις αρχές του 16ου αιώνα και σε μουσείο από το 1945, και ξαναλειτούργησε ως Τζαμί Καριγιέ το 2024· οι τουριστικές επισκέψεις διακόπτονται τις ώρες προσευχής και τις Παρασκευές.

Ο Ζωολογικός Κήπος Wild Life του Σίδνεϊ είναι πάρκο άγριας ζωής στο Άκουαριουμ Γουόρφ του Ντάρλινγκ Χάρμπορ, που άνοιξε το 2006 δίπλα στο ενυδρείο SEA LIFE. Κάτω από την τοξωτή στέγη του, βιότοποι που διασχίζονται με τα πόδια, όπως οι Kangaroo Walkabout, Koala Rooftop, Wallaby Cliffs και το τροπικό δάσος Ντέιντρι, παρουσιάζουν αυστραλιανά ζώα, ανάμεσά τους διαβόλους της Τασμανίας, βομβάτους, έναν κροκόδειλο του γλυκού νερού και νυκτόβια είδη.

Το Μουσείο Σεν-Ρεμόν είναι το αρχαιολογικό μουσείο της Τουλούζης, που άνοιξε το 1892 σε ένα πλινθόκτιστο κτίριο κολεγίου του 1523 δίπλα στη Βασιλική του Σεν-Σερνέν. Οι συλλογές του εκτείνονται από την προϊστορία έως τον πρώιμο Μεσαίωνα, με ρωμαϊκή μαρμάρινη γλυπτική και αυτοκρατορικά πορτρέτα από την έπαυλη του Σιραγκάν, και το υπόγειο δείχνει κατάλοιπα μιας παλαιοχριστιανικής νεκρόπολης.

Η Μονή της Σινάια είναι ορθόδοξη μονή που ίδρυσε το 1695 ο Μιχαήλ Καντακουζηνός και πήρε το όνομά της από τη Μονή της Αγίας Αικατερίνης στο Όρος Σινά· η πόλη της Σινάια πήρε αργότερα το όνομά της από αυτήν. Σε καθεμία από τις δύο αυλές της υπάρχει μια εκκλησία: η Παλαιά Εκκλησία του 1695 και η Μεγάλη Εκκλησία, που ολοκληρώθηκε το 1846. Είναι εν λειτουργία μονή με καθημερινές ακολουθίες.

Η Πινακοθήκη των Έστε (Galleria Estense) είναι η συλλογή τέχνης των δουκών Έστε, που εκτίθεται στον τελευταίο όροφο του Παλάτσο ντέι Μουζέι στη Μόντενα. Άνοιξε στο κοινό το 1854 από τον δούκα Φραγκίσκο Ε΄ και μεταφέρθηκε εδώ το 1894· φιλοξενεί ιταλικούς πίνακες και γλυπτά, την προτομή του Φραντσέσκο Α΄ ντ' Έστε του Μπερνίνι, το πορτρέτο του ίδιου δούκα από τον Βελάθκεθ και την άρπα των Έστε.

Το Μουσείο Φορτούνι καταλαμβάνει το Παλάτσο Πέζαρο ντέλι Ορφέι, γοτθικό μέγαρο του 15ου αιώνα στο Κάμπο Σαν Μπενέτο, όπου ο ισπανικής καταγωγής καλλιτέχνης Μαριάνο Φορτούνι έστησε το εργαστήριό του το 1898 και αργότερα το σπίτι και το εργαστήριο υφασμάτων του. Οι αίθουσές του εκθέτουν τους πίνακές του, τυπωμένα μετάξια και βελούδα, φωτιστικά και σκηνογραφίες· το μέγαρο δωρίστηκε στην πόλη το 1956.

Ο Φάρος του Βάρνεμιντε είναι φάρος ύψους 36,9 μέτρων στην ακτή της Βαλτικής, χτισμένος μεταξύ 1897 και 1898 πάνω σε 33 πασσάλους μπηγμένους 11 μέτρα μέσα στην άμμο, με επένδυση από λευκό εφυαλωμένο τούβλο με πράσινες ζώνες. Μια γρανιτένια ελικοειδής σκάλα οδηγεί σε δύο εξώστες· το φως, αυτοματοποιημένο από το 1978, έχει εμβέλεια περίπου 20 ναυτικά μίλια.