Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Κεντρικό Κτίριο του Πανεπιστημίου του Λουντ σχεδιάστηκε από τον Χέλγκο Σέτερβαλ, χτίστηκε από το 1874 και εγκαινιάστηκε από τον βασιλιά Όσκαρ Β΄ το 1882. Η ανοιχτόχρωμη κλασική πρόσοψή του φέρει κίονες, την επιγραφή Regia Academia Carolina και σφίγγες στη στέγη, και βλέπει προς ένα σιντριβάνι στην πλατεία Ουνιβερσιτέτσπλατσεν, στο βόρειο άκρο του Λουνταγκορντ· είναι πανεπιστημιακό κτίριο σε λειτουργία και το βλέπει κανείς από έξω.

Το Μουσείο του Γκότλαντ είναι το μουσείο της κομητείας του Γκότλαντ, που ιδρύθηκε το 1875 από την εταιρεία Φίλων των Αρχαιοτήτων του Γκότλαντ. Το κεντρικό του κτίριο, το Φόρνσαλεν στην οδό Στράντγκαταν του Βίσμπι, παρουσιάζει την ιστορία του νησιού από τη Λίθινη Εποχή και μετά, με την Αίθουσα των Εικονιστικών Λίθων με σκαλισμένες πέτρες της εποχής των Βίκινγκ, θησαυρούς αργύρου όπως ο Θησαυρός του Σπίλινγκς και μεσαιωνική εκκλησιαστική γλυπτική.

Οι χώροι συγκεντρώσεων του ναζιστικού κόμματος καλύπτουν περίπου 11 τετραγωνικά χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της παλιάς πόλης της Νυρεμβέργης και χτίστηκαν για να φιλοξενήσουν έξι συγκεντρώσεις του κόμματος μεταξύ 1933 και 1938. Ανάμεσα στις σωζόμενες κατασκευές είναι η εξέδρα Ζέπελιν, η ημιτελής Αίθουσα Συνεδρίων και η λεωφόρος παρελάσεων Große Straße· ολόκληρος ο χώρος είναι σήμερα ανοιχτός χώρος μνήμης.

Το Ιστορικό Υπόγειο του Πίλζεν είναι δίκτυο διαδρόμων, κελαριών και πηγαδιών σκαμμένων κάτω από την παλιά πόλη του Πίλζεν από τα τέλη του 13ου ως τον 18ο αιώνα, με περίπου 13 χλμ. διαδρόμων. Μια ξενάγηση σχεδόν 800 μέτρων ξεκινά από το κτίριο του Μουσείου Ζυθοποιίας στην οδό Veleslavínova και τελειώνει σε ένα υδραγωγείο του 16ου αιώνα με αντίγραφο νερόμυλου.

Η Μοντάν ντε Μπιρέν είναι δημόσια σκάλα 374 σκαλοπατιών στη Λιέγη, χτισμένη το 1881 για να ανεβαίνει από τη συνοικία Ορ-Σατό στην πλαγιά προς την Ακρόπολη. Η μέση κλίση της πλησιάζει το 30 τοις εκατό. Πήρε το όνομα του Βενσάν ντε Μπιρέν, που οδήγησε τους 600 Φρανσιμοντουά εναντίον του Καρόλου του Τολμηρού το 1468, και τα πλατύσκαλά της έχουν θέα στην πόλη.

Το Παλέ ντε Τοκιό είναι κτίριο στη λεωφόρο Προέδρου Ουίλσον, χτισμένο για τη Διεθνή Έκθεση του 1937. Η δυτική πτέρυγά του φιλοξενεί από το 2002 ένα κέντρο σύγχρονης τέχνης, με περιοδικές εκθέσεις σε μεγάλες αίθουσες βιομηχανικού ύφους. Η ανατολική πτέρυγα στεγάζει το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της πόλης.

Ένας από τους πρώτους πλίνθινους γοτθικούς καθεδρικούς της Σκανδιναβίας, χτισμένος τον 12ο και τον 13ο αιώνα και τόπος ταφής των Δανών μοναρχών από τον 15ο αιώνα· Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1995.

Ο Ζε ντ'Ο είναι σιντριβάνι στο σημείο όπου η Λίμνη της Γενεύης εκβάλλει στον Ροδανό και εκτοξεύει 500 λίτρα νερού το δευτερόλεπτο σε ύψος περίπου 140 μέτρων. Κατασκευάστηκε πρώτη φορά το 1891 ως βαλβίδα εκτόνωσης πίεσης ενός υδραυλικού δικτύου, λειτουργεί από τη δημοτική επιχείρηση κοινής ωφέλειας SIG και είναι προσβάσιμος με τα πόδια από έναν πέτρινο μώλο στην αριστερή όχθη.

Η Σκωτική Εθνική Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης παρουσιάζει τέχνη από περίπου το 1900 έως σήμερα σε δύο αντικριστά κτίρια στην Belford Road, τα Modern One και Modern Two. Η συλλογή εκτείνεται από τον Ματίς, τον Πικάσο και τους Σκωτσέζους Κολορίστες έως το Νταντά και τον υπερρεαλισμό, και στους χώρους της υπάρχουν υπαίθρια γλυπτά και το Landform του Τσαρλς Τζενκς.

Το Θέρετρο Γιουν Σιέν είναι πάρκο αναψυχής σε κορυφή λόφου πάνω από τον καταρράκτη Γουλάι, στην περιοχή Γουλάι της Νέας Ταϊπέι, όπου φτάνει κανείς μόνο με ένα εναέριο τελεφερίκ που διασχίζει το φαράγγι δίπλα στον καταρράκτη. Άνοιξε τη δεκαετία του 1960 και διαθέτει δασικούς περιπάτους, λίμνη με βάρκες με κουπιά, κήπους και ξενοδοχείο.

Το Ανάκτορο Ντολμάμπαχτσε χτίστηκε το 1843–1856 για τον σουλτάνο Αμπντουλμετζίτ Α΄ από τους αρχιτέκτονες Γκαραμπέτ και Νιγκογαγιός Μπαλιάν στην ευρωπαϊκή ακτή του Βοσπόρου και αντικατέστησε το Τοπκαπί ως έδρα της κυβέρνησης. Οι διαδρομές των επισκεπτών περνούν από το Σελαμλίκ, την Αίθουσα Τελετών με τον τρούλο και το Χαρέμι· ο Ατατούρκ πέθανε στο ανάκτορο το 1938.

Η Temple Church χτίστηκε από τους Ναΐτες Ιππότες ως αγγλική τους έδρα και καθαγιάστηκε το 1185. Ο κυκλικός κυρίως ναός της, με πρότυπο τον Ναό της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα, φιλοξενεί πέτρινες επιτύμβιες μορφές ιπποτών του 13ου αιώνα, και το ορθογώνιο ιερό προστέθηκε το 1240. Σήμερα ανήκει στους δικηγορικούς συλλόγους Inner Temple και Middle Temple.

Ο Ναός της Αγίας Τριάδας είναι ο ενοριακός ναός του Στράτφορντ-απόν-Έιβον, δίπλα στον ποταμό Έιβον, στη θέση ενός σαξονικού μοναστηριού. Το σημερινό κτίριο χρονολογείται από το 1210, το ιερό ξαναχτίστηκε στα τέλη του 15ου αιώνα και το πέτρινο καμπαναριό προστέθηκε το 1763. Ο Γουίλιαμ Σαίξπηρ βαφτίστηκε εδώ το 1564 και είναι θαμμένος στο ιερό.

Η Εκκλησία του Ρίνταρχολμεν είναι η πρώην εκκλησία ενός φραγκισκανικού μοναστηριού που ιδρύθηκε στο Ρίνταρχολμεν γύρω στο 1270 και ο ταφικός ναός των Σουηδών μοναρχών από τον Γουστάβο Αδόλφο ως τον Γουστάβο Ε΄. Το χυτοσίδηρο κωδωνοστάσιό της αντικατέστησε ένα που καταστράφηκε από κεραυνό το 1835, και οι τοίχοι της φέρουν τα οικόσημα αποθανόντων ιπποτών του Τάγματος των Σεραφείμ.

Η Βία ντελ' Αμόρε είναι ένα μονοπάτι περίπου 900 μέτρων λαξευμένο στον θαλάσσιο γκρεμό ανάμεσα στο Ριομαζόρε και τη Μαναρόλα στα Τσίνκουε Τέρε. Έκλεισε μετά από κατολίσθηση το 2012 και ξανάνοιξε τον Ιούλιο του 2024 μετά από μεγάλες εργασίες επισκευής. Το μονοπάτι διανύεται προς μία κατεύθυνση, από την είσοδο στο Ριομαζόρε προς τη Μαναρόλα, με εισιτήριο.

Μουσείο αεροπορίας στο Μπλανιάκ, δίπλα στις αίθουσες συναρμολόγησης της Airbus στο αεροδρόμιο της Τουλούζης, που άνοιξε το 2015. Η καμπύλη εκθεσιακή αίθουσα και οι υπαίθριοι χώροι στάθμευσης εκθέτουν πολιτικά και στρατιωτικά αεροσκάφη, ανάμεσά τους δύο Κονκόρντ, ένα A380, ένα A400M, ένα Caravelle και ένα Super Guppy, και σε αρκετές καμπίνες μπορεί κανείς να περπατήσει.

Το Εθνικό Μνημείο, γνωστό ως Μόνας, είναι ένας οβελίσκος ύψους 132 μέτρων στο μέσο της Πλατείας Μερντέκα, που χτίστηκε από το 1961 επί προέδρου Σουκάρνο για να τιμήσει τον αγώνα της Ινδονησίας για την ανεξαρτησία. Στην κορυφή του υπάρχει μια φλόγα καλυμμένη με φύλλα χρυσού· η βάση φιλοξενεί μουσείο με διοράματα της εθνικής ιστορίας και ένας ανελκυστήρας ανεβαίνει σε παρατηρητήριο κάτω από τη φλόγα.

Το Βατ Αρούν, ο Ναός της Αυγής, είναι βουδιστικός ναός στη δυτική όχθη του ποταμού Τσάο Πράγια στο Μπανγκόκ Γιάι, που πήρε το όνομά του από τον ινδουιστή θεό Αρούνα. Το κεντρικό του πρανγκ, που ανεγέρθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα επί του Ράμα Β΄ και του Ράμα Γ΄, είναι επενδυμένο με κομμάτια χρωματιστής κινέζικης πορσελάνης, και τέσσερα μικρότερα πρανγκ στέκονται στις γωνίες του.

Το Μουσείο της Ανατολής άνοιξε το 2008 σε μια πρώην αποθήκη-ψυγείο μπακαλιάρου στην προκυμαία της Αλκάντρα, που μετέτρεψε το Ίδρυμα Οριέντε. Οι συλλογές του καλύπτουν την πορτογαλική παρουσία στην Ασία και τις ασιατικές θρησκευτικές και παραστατικές τέχνες, ανάμεσά τους ιαπωνικά παραβάν, ινδονησιακές φιγούρες θεάτρου σκιών και τη συλλογή Kwok On με μάσκες και κοστούμια.

Το Aquaboulevard είναι κλειστό και υπαίθριο υδάτινο πάρκο στο 15ο διαμέρισμα του Παρισιού, με πισίνες, νεροτσουλήθρες, πισίνα με κύματα και αμμουδιά κάτω από γυάλινη στέγη. Ο ίδιος χώρος διαθέτει επίσης γήπεδα τένις και σκουός, γυμναστήριο και καταστήματα.