Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Σιδηροδρομικό Μουσείο Τακάο στεγάζεται στον πρώην σταθμό Τακάο στην περιοχή Γκουσάν, τον πρώτο σιδηροδρομικό σταθμό της Καοσιούνγκ, που χτίστηκε την ιαπωνική εποχή. Αφού έφυγε το τελευταίο τρένο το 2008, ο σταθμός με την τετράριχτη στέγη έγινε μουσείο, σήμερα τμήμα του Μουσείου Ιστορίας Καοσιούνγκ, με σιδηροδρομικά κειμήλια στο εσωτερικό και ατμομηχανές και μηχανές ντίζελ στις παλιές γραμμές έξω.

Η Χέλιγκαντσκιρκεν είναι ενοριακή εκκλησία της Εθνικής Εκκλησίας της Δανίας στην καρδιά της Κοπεγχάγης, στον πεζόδρομο Στρόγκετ.

Η Μάρτινστορ είναι ένας από τους δύο σωζόμενους μεσαιωνικούς πύργους-πύλες στην παλιά πόλη του Φράιμπουργκ. Τα ξύλινα δοκάρια τη χρονολογούν γύρω στο 1202, ενώ η πρώτη γραπτή αναφορά είναι του 1238. Μια ανακατασκευή το 1901 υπό τον αρχιτέκτονα Καρλ Σέφερ ύψωσε τον πύργο από 22 σε 60 μέτρα και πρόσθεσε τη νεογοτθική στέγη του. Στη θολωτή δίοδο του ισογείου λειτουργεί σήμερα ένα McDonald's.

Η Σάντα Μαρία ντέλα Σπίνα είναι μικρή πιζάνικη γοτθική εκκλησία στο Λουνγκάρνο Γκαμπακόρτι, που ιδρύθηκε γύρω στο 1230 ως ευκτήριο δίπλα σε μια γέφυρα του Άρνο. Το μαρμάρινο εξωτερικό της φέρει αετώματα, κορυφώσεις και αγάλματα από τα εργαστήρια του Τζοβάνι και του Αντρέα Πιζάνο. Το 1871 αποσυναρμολογήθηκε και ξαναχτίστηκε σε ψηλότερο σημείο για να προστατευτεί από τον ποταμό.

Μουσείο της πόλης που καλύπτει τη μοναδική ιστορία της Φρεντερίσια από το 1650 έως σήμερα μέσα από μόνιμες εκθέσεις, ιστορικά κτίρια και πολιτιστικές θεματικές.

Το Καμπαναριό της Μπριζ είναι ο μεσαιωνικός πύργος-καμπαναριό στη Μαρκτ, που άρχισε γύρω στο 1240 πάνω από την αγορά της πόλης και απέκτησε το οκταγωνικό ανώτερο τμήμα του το 1483–1487. Σήμερα έχει ύψος 83 μέτρα, αφού ο οβελίσκος του κάηκε το 1741, και μπορεί κανείς να ανέβει 366 σκαλιά, περνώντας από το πρώην θησαυροφυλάκιο, έως το καριγιόν· ανήκει στα Καμπαναριά του Βελγίου και της Γαλλίας του καταλόγου της UNESCO.

Τα Τείχη του Πιράν είναι οι μεσαιωνικές οχυρώσεις της πόλης στον λόφο Μογκορόν πάνω από την παλιά πόλη. Ο εξωτερικός τους δακτύλιος, χτισμένος μεταξύ 1470 και 1538, σώζεται σχεδόν ακέραιος με επάλξεις και επτά πύργους. Οι επισκέπτες περπατούν σε ένα τμήμα του διαδρόμου του τείχους και ανεβαίνουν σε τρεις από τους πύργους, με θέα στην πόλη και στη θάλασσα.

Η Bundeskunsthalle είναι η εθνική εκθεσιακή αίθουσα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στη Βόννη, χτισμένη το 1989-1992 δίπλα στο Kunstmuseum Bonn, στο Μίλι των Μουσείων της πόλης. Δεν έχει μόνιμη συλλογή· φιλοξενεί περιοδικές εκθέσεις τέχνης, πολιτιστικής ιστορίας και επιστήμης από τη Γερμανία και το εξωτερικό.

Ένας κύκλος πέτρινων τειχών μήκους περίπου 1.940 μέτρων περικλείει την παλιά πόλη του Ντουμπρόβνικ, χτισμένος κυρίως μεταξύ 13ου και 17ου αιώνα, με ύψος έως 25 μέτρα. Η διαδρομή στην κορυφή περνά από πύργους, προμαχώνες και τα φρούρια Μίντσετα και Μπόκαρ, με θέα στις στέγες της παλιάς πόλης και τη θάλασσα.

Μπαρόκ κάστρο σε δικό του νησί νότια του Νέστβεντ, γνωστό για τη συλλογή τέχνης του και για τις τουλίπες που γεμίζουν το πάρκο την άνοιξη.

Βασιλικό κάστρο στο Κόλντινγκ που ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα και υπήρξε διαδοχικά φρούριο, βασιλική κατοικία, ερείπιο και μουσείο, καθώς και σκηνικό πολλών διαπραγματεύσεων σε καιρό πολέμου.

Το Σουηδικό Μουσείο Παραστατικών Τεχνών καλύπτει τη μουσική, το θέατρο, το κουκλοθέατρο και τον χορό και στεγάζεται από το 1979 στο πρώην Βασιλικό Αρτοποιείο, ένα κτίριο του 17ου αιώνα στην οδό Σιμπίλεγκαταν δίπλα στους Βασιλικούς Στάβλους και το παλαιότερο βιομηχανικό κτίριο της Στοκχόλμης. Οι συλλογές του περιλαμβάνουν περισσότερα από 6.000 όργανα από τις αρχές του 17ου αιώνα και μετά, σκηνικά κοστούμια, μάσκες και μαριονέτες.

Το Παλάου Γκουέλ είναι αστικό μέγαρο στο Ραβάλ, σχεδιασμένο από τον Αντόνι Γκαουντί για τον βιομήχανο Ευσέμπι Γκουέλ και χτισμένο μεταξύ 1886 και 1890. Δύο παραβολικές τοξωτές πύλες με σφυρήλατο σίδερο οδηγούν σε δωμάτια οργανωμένα γύρω από μια ψηλή κεντρική αίθουσα κάτω από διάτρητο τρούλο, και η ταράτσα φέρει καμινάδες επενδυμένες με ψηφιδωτό. Ανήκει στο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO με τα έργα του Γκαουντί.

Το Βατ Τσαϊγουατανάραμ είναι βασιλικός ναός στη δυτική όχθη του ποταμού Τσάο Πράγια, νοτιοδυτικά του νησιού της παλιάς πόλης της Αγιουτάγια, που χτίστηκε το 1630 από τον βασιλιά Πρασάτ Τονγκ σε χμερ ρυθμό. Ένα κεντρικό πρανγκ ύψους 35 μέτρων με τέσσερα μικρότερα πρανγκ υψώνεται από μια εξέδρα που περιβάλλεται από οκτώ παρεκκλήσια σε σχήμα τσέντι· το Τμήμα Καλών Τεχνών αποκαθιστά τα ερείπια από το 1987.

Η Έγεστα (Σεγέστα) ήταν πόλη των Ελύμων, ενός από τους γηγενείς λαούς της Σικελίας, στο όρος Μπάρμπαρο κοντά στο Καλαταφίμι. Έξω από τα τείχη της στέκει ένας δωρικός ναός 6 επί 14 κιόνων του 430–420 π.Χ. περίπου, που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ· στην κορυφή του λόφου βρίσκονται ένα θέατρο του 2ου αιώνα π.Χ., η αγορά και τα ερείπια ενός μεσαιωνικού κάστρου και τζαμιού.

Η Γέφυρα Χέιπενι είναι μαντεμένια πεζογέφυρα πάνω από τον ποταμό Λίφι, που άνοιξε το 1816 για να αντικαταστήσει μια πορθμειακή γραμμή. Τα τόξα της χυτεύτηκαν στο Σρόπσαϊρ από την Coalbrookdale Company, και ως το 1919 όποιος τη διέσχιζε πλήρωνε διόδια μισής πένας σε περιστροφικές πύλες. Η επίσημη ονομασία της είναι Γέφυρα του Λίφι· αναστηλώθηκε και βάφτηκε ξανά λευκή το 2001.

Ο Φυτικός Κήπος της Νάντης είναι δημοτικός βοτανικός κήπος 7 εκταρίων απέναντι από τον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης, που διαμορφώθηκε από το 1806 και άνοιξε στο κοινό το 1829. Περίπου 10.000 είδη φυτών αναπτύσσονται ανάμεσα σε λίμνες, καταρράκτες και έναν τεχνητό λόφο, μεταξύ των οποίων περίπου 600 ποικιλίες καμέλιας, μια μανόλια φυτεμένη το 1807 και ένα θερμοκήπιο φοινίκων της δεκαετίας του 1890.

Το Maui Ocean Center είναι ενυδρείο στο λιμάνι Μααλάεα, περίπου 11 χλμ. νότια του Καχούλουι, που άνοιξε το 1998 και είναι αφιερωμένο στη θαλάσσια ζωή της Χαβάης. Το μεγαλύτερο έκθεμά του, μια δεξαμενή ανοιχτού ωκεανού περίπου 2,8 εκατομμυρίων λίτρων, διασχίζεται από ένα ακρυλικό τούνελ ανάμεσα σε καρχαρίες και σαλάχια. Άλλες αίθουσες δείχνουν ζωντανά κοράλλια, θαλάσσιες χελώνες και τις μεγάπτερες φάλαινες που ξεχειμωνιάζουν στα ανοιχτά του Μάουι.

Η Οικία Φαμπρίτσιους στην πλατεία Φε του Σόπρον στέκει πάνω στα ερείπια ενός ρωμαϊκού δημόσιου κτιρίου και πήρε τη σημερινή της μορφή τον 17ο αιώνα, διατηρώντας μια γοτθική αίθουσα, γοτθικά και μπαρόκ κελάρια και μια διώροφη λότζια στην αυλή. Πήρε το όνομά της από τον Έντρε Φαμπρίτσιους, δήμαρχο από το 1823. Μέρος της Μουσειακής Συνοικίας του Μουσείου του Σόπρον, εκθέτει ρωμαϊκά λίθινα μνημεία στα κελάρια της.

Το Ωκεανάριο της Λισαβόνας χτίστηκε για την Expo '98 στη σημερινή περιοχή Πάρκε ντας Νασόες, πάνω σε μια προβλήτα στη δεξαμενή των Ολιβάις, σε σχέδια του Πίτερ Τσερμάγιεφ. Η κεντρική του δεξαμενή, περίπου πέντε εκατομμυρίων λίτρων, περιβάλλεται από τέσσερις βιότοπους – Βόρειο Ατλαντικό, Ανταρκτική, δάσος φυκιών του Ειρηνικού και ύφαλο του Ινδικού Ωκεανού – με καρχαρίες, σαλάχια, πιγκουίνους και θαλάσσιες ενυδρίδες.