Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Οι Αναβαθμίδες Ρυζιού Τεγκαλαλάνγκ καλύπτουν μια απότομη κοιλάδα δίπλα στον κεντρικό δρόμο που διασχίζει το Τεγκαλαλάνγκ, περίπου 8 χλμ. βόρεια του Ουμπούντ. Οι ορυζώνες ποτίζονται με το σούμπακ, το μπαλινέζικο συνεργατικό σύστημα άρδευσης, και μονοπάτια κατεβαίνουν μέσα από τις αναβαθμίδες και ανεβαίνουν στην απέναντι πλευρά, περνώντας από καφέ και κούνιες χτισμένες στο χείλος της κοιλάδας.

Ο Καθεδρικός Ναός Αλεξάνδρου Νιέφσκι είναι ορθόδοξος καθεδρικός στον λόφο Τόομπεα, χτισμένος το 1894–1900 σε σχέδια του Μιχαήλ Πρεομπραζένσκι σε νεορωσικό ρυθμό, όταν η Εσθονία ανήκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Πέντε κρεμμυδόσχημοι τρούλοι με επίχρυσους σταυρούς στεφανώνουν την εκκλησία· στο εσωτερικό υπάρχουν τρία επίχρυσα ξύλινα τέμπλα, και η μεγαλύτερη από τις έντεκα καμπάνες του ζυγίζει περίπου 16 τόνους.

Το Κανάλε Γκράντε είναι πλωτό κανάλι στο Μπόργκο Τερεζιάνο της Τεργέστης, που άνοιξε το 1754–1756 ο Βενετός Ματέο Πιρόνα ώστε τα πλοία να φορτώνουν και να ξεφορτώνουν στο κέντρο της πόλης. Μέγαρα και η σερβική ορθόδοξη εκκλησία πλαισιώνουν τις αποβάθρες του, και η Πόντε Ρόσο το διασχίζει στη μέση, με ένα άγαλμα του Τζέιμς Τζόις. Το εσωτερικό του άκρο μπαζώθηκε το 1934.

Εσωτερικό παρατηρητήριο στον 60ό όροφο του Sunshine 60, του ουρανοξύστη ύψους 239,7 μέτρων στο Ικεμπουκούρο που ολοκληρώθηκε το 1978, περίπου 226 μέτρα πάνω από το έδαφος. Μετά από ανακαίνιση ξανάνοιξε τον Απρίλιο του 2023 ως Tenbou-Park, με συνθετικό γκαζόν, χώρους καθιστικού και καφέ, και τα παράθυρά του έχουν θέα στην πόλη προς όλες τις κατευθύνσεις.

Το κάστρο του Μονσορό είναι κάστρο φλογόσχημου γοτθικού ρυθμού, χτισμένο μεταξύ 1450 και 1460 από τον Ζαν ντε Σαμπ, σύμβουλο του Καρόλου Ζ΄ και του Λουδοβίκου ΙΑ΄, κατευθείαν στην κοίτη του Λίγηρα, εκεί όπου του ενώνεται ο Βιέν. Ο Αλέξανδρος Δουμάς τοποθέτησε εδώ τη «Ντάμα ντε Μονσορό», και από το 2016 στεγάζει μουσείο σύγχρονης τέχνης βασισμένο σε μια συλλογή έργων της ομάδας Art & Language.

Ο Χρυσός Οίκος (Domus Aurea) είναι το ανακτορικό συγκρότημα που έχτισε ο αυτοκράτορας Νέρων στον λόφο Όππιο μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του 64 μ.Χ. Οι σωζόμενες αίθουσές του είναι θαμμένες κάτω από τα μεταγενέστερα Λουτρά του Τραϊανού, και οι επισκέπτες κατεβαίνουν υπογείως μέσα από διαδρόμους με τοιχογραφίες στην τρουλαία Οκταγωνική Αίθουσα. Η επανανακάλυψή τους τον 15ο αιώνα ενέπνευσε τη γκροτέσκα διακόσμηση των ζωγράφων της Αναγέννησης.

Το Ρουμανικό Αθήναιο είναι κυκλική αίθουσα συναυλιών με τρούλο, σχεδιασμένη από τον Γάλλο αρχιτέκτονα Αλμπέρ Γκαλερόν, που άνοιξε το 1888 και χρηματοδοτήθηκε εν μέρει με δημόσιο έρανο. Είναι η έδρα της Φιλαρμονικής Τζορτζ Ενέσκου· η αίθουσα περιβάλλεται από μια τοιχογραφία 75 μέτρων του Κοστίν Πετρέσκου με σκηνές από τη ρουμανική ιστορία.

Γιγάντια ρόδα παρατήρησης με 36 κλειστές, κλιματιζόμενες καμπίνες που προσφέρουν θέα 360° σε ύψος 50 μέτρων πάνω από τη Βόρεια Θάλασσα, στην προβλήτα του Σεβένινγκεν.

Ο Τρεντγκορντσφερενινγκεν είναι πάρκο του 19ου αιώνα στο κέντρο του Γκέτεμποργκ, ανάμεσα στην τάφρο Βάλγκραβεν και τη Νία Αλέν, που ιδρύθηκε το 1842 με πρωτοβουλία του ερασιτέχνη βοτανολόγου Χένρικ Έλοφ φον Νόρμαν. Κεντρικό του κτίσμα είναι το Φοινικόσπιτο, ένα θερμοκήπιο από γυαλί και σίδερο του 1878· το πάρκο περιλαμβάνει επίσης το Ροδόκηπο του Γκέτεμποργκ με αρκετές χιλιάδες τριαντάφυλλα, γκαζόν, καφέ και γλυπτά.

Ο φάρος του Μπιαρίτς βρίσκεται στο ακρωτήριο Πουάντ Σεν-Μαρτέν, στο βόρειο άκρο του Μπιαρίτς, και καθοδηγεί τα πλοία από το 1834. Ο λευκός πύργος έχει ύψος 47 μέτρα, και 248 σκαλιά οδηγούν σε έναν εξώστη με θέα στις παραλίες των Λαντ, τη βασκική ακτή και, τις καθαρές μέρες, τα Πυρηναία. Ο φακός του, που τοποθετήθηκε το 1904, εκπέμπει δύο λευκές αναλαμπές κάθε δέκα δευτερόλεπτα.

Το Salzwelten Hallstatt είναι το επισκέψιμο ορυχείο στο βουνό του αλατιού ψηλά πάνω από το Χάλστατ, όπου εξορύσσεται αλάτι τουλάχιστον από το 1500 π.Χ. Ένα φουνικουλάριο ανεβαίνει 360 μέτρα ως την ορεινή κοιλάδα· οι ξεναγήσεις διασχίζουν περίπου δύο χιλιόμετρα μέσα στις στοές, κατεβαίνουν μια τσουλήθρα μεταλλωρύχων 64 μέτρων, περνούν από μια υπόγεια λίμνη αλατιού και μια ξύλινη σκάλα της Εποχής του Χαλκού και βγαίνουν με το τρενάκι του ορυχείου.

Η Βασιλική του Αγίου Στεφάνου είναι ρωμαιοκαθολική βασιλική στην Πέστη που πήρε το όνομα του Στεφάνου, του πρώτου βασιλιά της Ουγγαρίας, του οποίου το μουμιοποιημένο δεξί χέρι φυλάσσεται μέσα ως λείψανο. Χτίστηκε από το 1851 ως το 1905 από τους Γιόζεφ Χιλντ, Μίκλος Ιμπλ και Γιόζεφ Κάουζερ και έχει νεοαναγεννησιακό εσωτερικό, θησαυροφυλάκιο και πανοραμική βεράντα γύρω από τον τρούλο.

Ο Πούρα Κεχέν είναι ο πρώην βασιλικός ναός του βασιλείου του Μπανγκλί, στους πρόποδες ενός δασωμένου λόφου περίπου 2 χλμ. βόρεια της πόλης Μπανγκλί και περίπου 13 χλμ. βορειοανατολικά του Ουμπούντ. Χάλκινες επιγραφές του 9ου έως 13ου αιώνα τον αναφέρουν. Σκάλες πλαισιωμένες από μορφές της Ραμαγιάνα ανεβαίνουν σε αναβαθμίδες ως την εξωτερική αυλή, όπου στέκεται ένας βανιανός ηλικίας τουλάχιστον 400 ετών.

Ο Ναός του Αγίου Νικολάου είναι από τους κύριους ναούς της Λειψίας· άρχισε να χτίζεται σε ρομανικό ρυθμό το 1165 και ξαναχτίστηκε ως γοτθικός ναός-αίθουσα τον 16ο αιώνα, με μπαρόκ προσθήκες, μεταξύ αυτών και ο πύργος του, τον 18ο αιώνα. Το 1989 έγινε το σημείο εκκίνησης των Διαδηλώσεων της Δευτέρας κατά του κομμουνιστικού καθεστώτος.

Το Ανάκτορο του Έλθαμ στο νοτιοανατολικό Λονδίνο ενώνει τη μεγάλη αίθουσα ενός μεσαιωνικού βασιλικού ανακτόρου, χτισμένη για τον Εδουάρδο Δ΄ τη δεκαετία του 1470, με μια κατοικία σε ύφος αρ ντεκό που προστέθηκε τη δεκαετία του 1930 για τον Στίβεν και τη Βιρτζίνια Κουρτό. Τον χώρο διαχειρίζεται η English Heritage, με τα εσωτερικά της δεκαετίας του 1930, την ξύλινη στέγη της αίθουσας, μια τάφρο με μεσαιωνική γέφυρα και κήπους.

Το Πραμπανάν είναι ινδουιστικό ναϊκό συγκρότημα του 9ου αιώνα στην πεδιάδα περίπου 17 χλμ. βορειοανατολικά της Γιογκιακάρτα, στα όρια της περιοχής της Γιογκιακάρτα και της Κεντρικής Ιάβας. Αφιερωμένο στον Βράχμα, τον Βισνού και τον Σίβα, κυριαρχείται από τον ναό του Σίβα ύψους 47 μέτρων, που εγκαινιάστηκε το 856. Το συγκρότημα περιλάμβανε κάποτε 240 ναούς και είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Τεχνητή λίμνη νότια του κέντρου του Ανόβερου, που δημιουργήθηκε μεταξύ 1934 και 1936 με φράγμα και άντληση νερού σε μια λεκάνη της κοιλάδας του ποταμού Λάινε. Με έκταση 78 εκταρίων, είναι η μεγαλύτερη υδάτινη επιφάνεια της πόλης, την περιβάλλει ένα μονοπάτι για περιπατητές και δρομείς, και χρησιμοποιείται για ιστιοπλοΐα και κωπηλασία.

Η Ιτάλικα είναι ο χώρος μιας ρωμαϊκής πόλης στο Σαντιπόνθε, που ίδρυσε το 206 π.Χ. ο Σκιπίων για τους βετεράνους του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου, και η γενέτειρα των αυτοκρατόρων Τραϊανού και Αδριανού. Οι επισκέπτες περπατούν στο ορθογώνιο δίκτυο των δρόμων της, βλέπουν σπίτια με ψηφιδωτά δάπεδα και μπαίνουν στο αμφιθέατρο, που κάποτε χωρούσε περίπου 25.000 θεατές.

Το Ανάκτορο της Βεναρία είναι πρώην κυνηγετική κατοικία του Οίκου της Σαβοΐας έξω από το Τορίνο, που ξεκίνησε το 1675 από τον Αμεντέο ντι Καστελαμόντε για τον δούκα Κάρολο Εμμανουήλ Β΄ και διευρύνθηκε από τον Φιλίπο Γιουβάρα. Μέρος των κατοικιών της Σαβοΐας που έχουν εγγραφεί στη UNESCO, ξανάνοιξε το 2007 μετά από αποκατάσταση· οι επισκέπτες βλέπουν τη Galleria Grande, το Παρεκκλήσι του Αγίου Ουμπέρτου και τους κήπους.

Το Νεκροταφείο Έσεξ Φαρμ είναι νεκροταφείο της Επιτροπής Πολεμικών Τάφων της Κοινοπολιτείας δίπλα στο κανάλι της Ιπρ κοντά στο Μπούζινγκε, σε σχέδια του σερ Ρέτζιναλντ Μπλόμφιλντ. Φιλοξενεί 1.204 νεκρούς του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου δίπλα στη θέση ενός καναδικού σταθμού πρώτων βοηθειών, όπου ο Τζον ΜακΚρέι φέρεται να έγραψε το ποίημα «In Flanders Fields» τον Μάιο του 1915· ένα μνημείο εκεί το σημειώνει.