Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Ανάκτορο της Βεναρία είναι πρώην κυνηγετική κατοικία του Οίκου της Σαβοΐας έξω από το Τορίνο, που ξεκίνησε το 1675 από τον Αμεντέο ντι Καστελαμόντε για τον δούκα Κάρολο Εμμανουήλ Β΄ και διευρύνθηκε από τον Φιλίπο Γιουβάρα. Μέρος των κατοικιών της Σαβοΐας που έχουν εγγραφεί στη UNESCO, ξανάνοιξε το 2007 μετά από αποκατάσταση· οι επισκέπτες βλέπουν τη Galleria Grande, το Παρεκκλήσι του Αγίου Ουμπέρτου και τους κήπους.

Το Νεκροταφείο Έσεξ Φαρμ είναι νεκροταφείο της Επιτροπής Πολεμικών Τάφων της Κοινοπολιτείας δίπλα στο κανάλι της Ιπρ κοντά στο Μπούζινγκε, σε σχέδια του σερ Ρέτζιναλντ Μπλόμφιλντ. Φιλοξενεί 1.204 νεκρούς του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου δίπλα στη θέση ενός καναδικού σταθμού πρώτων βοηθειών, όπου ο Τζον ΜακΚρέι φέρεται να έγραψε το ποίημα «In Flanders Fields» τον Μάιο του 1915· ένα μνημείο εκεί το σημειώνει.

Θαλάσσιο οχυρό σε ένα τεχνητό νησί στο Έρεσουντ, ανάμεσα στην Κοπεγχάγη και το Σάλτχολμ, όπου φτάνει κανείς με σκάφος, με εστιατόριο, ξεναγήσεις και μαρίνα.

Η Βασιλική της Παναγίας Βοηθού των Χριστιανών βρίσκεται στο κέντρο του σαλεσιανού συγκροτήματος του Βαλντόκο. Χτίστηκε για τον Άγιο Ιωάννη Μπόσκο σε σχέδια του Αντόνιο Σπέτσια και άνοιξε το 1868, έγινε ελάσσων βασιλική το 1911, διευρύνθηκε το 1934–1942 και φυλάσσει τα λείψανα του Ντον Μπόσκο σε ένα πλευρικό παρεκκλήσι.

Το Γήπεδο Κρίκετ του Σίδνεϊ είναι στάδιο στο Μουρ Παρκ, όπου παίζεται κρίκετ από το 1854. Είναι η έδρα των Sydney Swans στο αυστραλιανό ποδόσφαιρο και της ομάδας κρίκετ της Νέας Νότιας Ουαλίας, και φιλοξενεί αγώνες Test. Οι ξεναγήσεις περνούν από το Περίπτερο των Μελών του 1878, τα αποδυτήρια, το κέντρο Τύπου και τον αγωνιστικό χώρο.

Το Σπήλαιο Γκραν Ροκ ανοίγεται στη μέση του ασβεστολιθικού γκρεμού πάνω από τον Βεζέρ στο Λεζ Εζί, περίπου 100 μέτρα από τα βραχοσκεπή της Λοζερί-Μπας. Ανακαλύφθηκε από τον Ζαν Μορί το 1924 και άνοιξε για επισκέπτες το 1947· φιλοξενεί ορυκτούς σχηματισμούς και όχι προϊστορική τέχνη: ελικτίτες, σταλακτίτες, σταλαγμίτες και σπάνια κοίλα τρίγωνα από ασβεστίτη.

Πρώην κρατικές φυλακές στο Χόρσενς, σε χρήση από το 1853 έως το 2006, και σήμερα μουσείο φυλακών.

Το Μουσείο Επιστήμης και Βιομηχανίας στο Μάντσεστερ, μέλος του Science Museum Group, βρίσκεται στη θέση του σταθμού Liverpool Road, που άνοιξε το 1830 ως τερματικός σταθμός στο Μάντσεστερ του Σιδηροδρόμου Λίβερπουλ–Μάντσεστερ, της πρώτης υπεραστικής επιβατικής γραμμής. Οι αίθουσές του καλύπτουν την κλωστοϋφαντουργία, την ατμοκίνηση και την ηλεκτρική ενέργεια, τους σιδηροδρόμους, τις επικοινωνίες και την πληροφορική.

Το Μουσείο Τσερνούσκι είναι μουσείο ασιατικής τέχνης στη λεωφόρο Βελάσκεθ, κοντά στο Πάρκο Μονσό, που ίδρυσε το 1898 ο τραπεζίτης και συλλέκτης Ανρί Τσερνούσκι στην πρώην έπαυλή του. Η συλλογή του, περίπου 15.000 αντικείμενα, κυρίως κινεζικά και ιαπωνικά, περιλαμβάνει έναν χάλκινο Βούδα του 18ου αιώνα από το Μεγκούρο και αρχαϊκά κινεζικά χάλκινα.

Το πρώτο LEGOLAND, που άνοιξε το 1968 στο Μπίλουντ, την έδρα της εταιρείας LEGO. Το Miniland του αναπαράγει πόλεις και αξιοθέατα με εκατομμύρια τουβλάκια LEGO, και το πάρκο έχει περισσότερα από 45 παιχνίδια στις θεματικές του ζώνες. Οι ημέρες λειτουργίας ακολουθούν εποχικό ημερολόγιο, γι' αυτό ελέγξτε πριν πάτε.

Το Μουσείο της Νότιας Αυστραλίας είναι μουσείο φυσικής ιστορίας και ερευνητικό ίδρυμα στη Νορθ Τέρας, που ιδρύθηκε το 1856. Οι αίθουσές του παρουσιάζουν μια εκτενή συλλογή πολιτιστικού υλικού των Αβοριγίνων της Αυστραλίας, μια πολική συλλογή από πρώιμες αποστολές στην Ανταρκτική, ορυκτά, απολιθώματα και δείγματα ζώων, σε ένα συγκρότημα κτιρίων του 19ου αιώνα και σύγχρονων.

Το Selwo Aventura είναι πάρκο σαφάρι περίπου 100 εκταρίων κοντά στην Εστεπόνα, που το διαχειρίζεται ο όμιλος Parques Reunidos. Ζώα από την Αφρική και άλλες ηπείρους ζουν σε μεγάλους ανοιχτούς χώρους, τους οποίους οι επισκέπτες βλέπουν από μονοπάτια, κρεμαστές γέφυρες και παρατηρητήρια ή σε ένα προαιρετικό σαφάρι με ξεναγό.

Ο Κεντρικός Σταθμός της Αμβέρσας είναι ο κύριος σιδηροδρομικός σταθμός της πόλης, χτισμένος μεταξύ 1895 και 1905 σε σχέδια του Λουί Ντελασενσερί. Ο μεγάλος τρούλος του πέτρινου κτιρίου πάνω από την αίθουσα αναμονής του χάρισε το παρατσούκλι «καθεδρικός των σιδηροδρόμων»· από το 2007 σήραγγες επιτρέπουν στα τρένα να διέρχονται σε τέσσερα επίπεδα κάτω από το αποκατεστημένο σιδερένιο και γυάλινο υπόστεγο των αποβαθρών.

Το Μουσείο Λαϊκής Ιστορίας είναι το εθνικό μουσείο της Βρετανίας για την ιστορία των εργαζομένων και της δημοκρατίας, δίπλα στον ποταμό Έργουελ στο Μάντσεστερ. Στεγάζεται σε πρώην υδραυλικό αντλιοστάσιο και σε μια τετραώροφη επέκταση που άνοιξε το 2010, και τα εκθέματά του καλύπτουν θέματα από τη Σφαγή του Πίτερλου και τα συνδικάτα έως τη γυναικεία ψήφο και τις εκλογές του 1945.

Τα Κουάτρο Κάντι, επίσημα Πιάτσα Βιλιένα, είναι η οκταγωνική μπαρόκ διασταύρωση της Βία Μακουέντα και της Κόρσο Βιτόριο Εμανουέλε, που διαμορφώθηκε μεταξύ 1608 και 1620 από τον Τζούλιο Λάσο και τον Μαριάνο Σμιρίλιο. Οι τέσσερις καμπύλες γωνιακές προσόψεις της φέρουν κρήνες και αγάλματα των εποχών, Ισπανών βασιλέων και των προστατών αγίων των τεσσάρων ιστορικών συνοικιών.

Το Ντίνο Πάρκε Λουρινιάν είναι υπαίθριο πάρκο δεινοσαύρων στην Αμπελέιρα, κοντά στη Λουρινιάν, που άνοιξε το 2018 σε συνεργασία με το Dinosaurierpark Münchehagen της Γερμανίας. Μονοπάτια μέσα σε ένα πευκοδάσος παρουσιάζουν πάνω από 200 ομοιώματα φυσικού μεγέθους δεινοσαύρων και άλλων προϊστορικών ζώων ανά περίοδο, δίπλα σε μια έκθεση απολιθωμάτων και ένα εργαστήριο προετοιμασίας.

Το Schlenkerla είναι ιστορική ταβέρνα στην παλιά πόλη της Βαμβέργης, που λειτουργεί από το 1405 και τη διευθύνει η οικογένεια Τρουμ επί έξι γενιές με την επωνυμία Heller-Bräu Trum. Παρασκευάζει την Aecht Schlenkerla Rauchbier με παραδοσιακή μέθοδο βύνευσης σε κλίβανο ανοιχτής φωτιάς, που οι περισσότερες ζυθοποιίες εγκατέλειψαν τον 17ο αιώνα, και τη σερβίρει κάτω από γοτθική οροφή.

Το Μαριάν είναι λόφος 178 μέτρων στη χερσόνησο δυτικά της παλιάς πόλης του Σπλιτ, καλυμμένος με μεσογειακό πευκοδάσος και προστατευόμενος ως δασικό πάρκο. Μονοπάτια και πέτρινα σκαλοπάτια οδηγούν από τη συνοικία Βάρος, δίπλα από μικρές εκκλησίες, σε σημεία θέας προς την πόλη, τα νησιά και τα βουνά της ενδοχώρας, και παραλίες απλώνονται κατά μήκος της ακτής του.

Το Εθνικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Ταϊβάν είναι το εθνικό μουσείο τέχνης στη Δυτική Περιοχή της Ταϊτσούνγκ, που άνοιξε το 1988 και ξανάνοιξε το 2004 μετά από επισκευές των ζημιών του σεισμού του Τζιτζί το 1999. Η συλλογή του καλύπτει τη μοντέρνα και σύγχρονη ταϊβανέζικη τέχνη, που παρουσιάζεται σε περιοδικές εκθέσεις, με υπαίθριο πάρκο γλυπτικής γύρω από το κτίριο.

Διεθνές κέντρο τέχνης στο Ρέφσαλεεν με περίπου 7.000 τετραγωνικά μέτρα εκθεσιακού χώρου σε μια πρώην αίθουσα συγκολλήσεων, που παρουσιάζει εγκαταστάσεις μεγάλης κλίμακας, βίντεο και περφόρμανς.