Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Η Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών του Σαν Φερνάντο, που ιδρύθηκε το 1752, εδρεύει από το 1773 στο μέγαρο Γκογενέτσε στην Κάγιε δε Αλκαλά, το οποίο ανακαίνισε σε νεοκλασικό ρυθμό ο Ντιέγο δε Βιγιανουέβα. Το μουσείο της παρουσιάζει ισπανική και ευρωπαϊκή ζωγραφική και γλυπτική από τον 16ο έως τον 20ό αιώνα, με έργα των Γκόγια, Θουρμπαράν, Ριμπέρα και Αρτσιμπόλντο.

Το Κέντρο Παραστατικών Τεχνών της Αλάσκας άνοιξε το 1988 στην Town Square του κέντρου του Άνκορατζ. Σχεδιασμένο από το γραφείο Hardy Holzman Pfeiffer Associates, διαθέτει τρεις σκηνές: την αίθουσα συναυλιών Atwood με περίπου 2.000 θέσεις, το Discovery Theatre και το Sydney Laurence Theatre. Εδώ στεγάζονται η Συμφωνική Ορχήστρα και η Όπερα του Άνκορατζ, και φιλοξενούνται περιοδεύουσες παραστάσεις του Μπρόντγουεϊ.

Το Μουσείο Στέντελ είναι μουσείο τέχνης στο Μουζέουμσουφερ της Φρανκφούρτης, που ιδρύθηκε το 1817 χάρη σε κληροδότημα του τραπεζίτη Γιόχαν Φρίντριχ Στέντελ. Η συλλογή του καλύπτει επτά αιώνες, με περίπου 3.100 πίνακες, 660 γλυπτά και πάνω από 100.000 σχέδια και χαρακτικά, που εκτίθενται σε ένα κτίριο του 19ου αιώνα και σε μεταγενέστερες επεκτάσεις.

Ο καθεδρικός ναός του Λούγκο, αφιερωμένος στην Παναγία, άρχισε να χτίζεται το 1129 από τον αρχιμάστορα Ραϊμούντο δε Μονφόρτε στη θέση μιας παλαιότερης εκκλησίας και ολοκληρώθηκε το 1273. Ο ρομανικός κυρίως ναός του απέκτησε αργότερα γοτθικό περιδιάβατο, μπαρόκ μοναστηριακό αίθριο και νεοκλασική δυτική πρόσοψη με δύο πύργους. Η επίσκεψη με ηχητικό οδηγό καλύπτει τα παρεκκλήσια, τον χορό, το μοναστηριακό αίθριο και το μουσείο του καθεδρικού.

Το Τρούλο Σοβράνο είναι σπίτι-μουσείο στο βόρειο Αλμπερομπέλο, πίσω από την εκκλησία των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού. Είναι το μόνο τρούλο με όροφο, στον οποίο οδηγεί εσωτερική λιθόκτιστη σκάλα, και ο κύριος κώνος του υψώνεται περίπου 14 μέτρα πάνω από ένα σύνολο δώδεκα κώνων. Η παλαιότερη πτέρυγα χρονολογείται από τις αρχές του 1600, το υπόλοιπο από τον 18ο αιώνα.

Υπαίθριο θέατρο που ιδρύθηκε το 1982 και παίζει κάθε καλοκαίρι Χόλμπεργκ και άλλα κλασικά έργα στην αυλή του Μουσείου Σχεδιασμού στην Κοπεγχάγη.

Το Παλάτι του Φοντενεμπλό, 55 χλμ. νοτιοανατολικά του Παρισιού, ήταν βασιλική κατοικία από τον 12ο αιώνα και επεκτάθηκε από τον Φραγκίσκο Α΄, τον Ερρίκο Δ΄ και τον Ναπολέοντα Α΄, ο οποίος αποχαιρέτησε τη φρουρά του στην αυλή με την πεταλόσχημη σκάλα το 1814. Η επίσκεψη περιλαμβάνει τα Μεγάλα Διαμερίσματα και το μουσείο του Ναπολέοντα Α΄. Είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1981.

Το Δουκικό Ανάκτορο της Μόντενα ξεκίνησε γύρω στο 1630 για τον δούκα Φραντσέσκο Α΄ ντ' Έστε στη θέση του κάστρου των Έστε, κυρίως σε σχέδια του Μπαρτολομέο Αβαντσίνι, και ήταν η έδρα της αυλής των Έστε έως το 1859. Σήμερα στεγάζει τη Στρατιωτική Ακαδημία της Ιταλίας, οπότε το εσωτερικό, μαζί με το Salone d'Onore και το διαμέρισμα τελετών, παρουσιάζεται μόνο σε ξεναγήσεις με κράτηση τα Σαββατοκύριακα.

Ο Ζωολογικός Κήπος του Σίδνεϊ άνοιξε τον Δεκέμβριο του 2019 στο Μπουνγκαρίμπι, στο Δυτικό Σίδνεϊ, περίπου 38 χλμ. δυτικά του κέντρου της πόλης. Ο χώρος του, έκτασης 16,5 εκταρίων, είναι οργανωμένος σε ζώνες για την Αφρική, την Ασία, την Αυστραλία και τα πρωτεύοντα, με ενυδρείο και ένα σπίτι ερπετών και νυκτόβιων ζώων· τα ζώα κυμαίνονται από λιοντάρια και χιμπατζήδες έως κοάλα, καγκουρό και κουόκα.

Η Πλάθα δε Εσπάνια είναι ημικυκλικό συγκρότημα στις παρυφές του Πάρκου Μαρία Λουίζα, σχεδιασμένο από τον Ανίμπαλ Γκονθάλεθ και χτισμένο μεταξύ 1914 και 1928 για την Ιβηροαμερικανική Έκθεση του 1929. Τα πλίνθινα κτίριά της με δύο πύργους περικλείουν μια πλατεία με κεντρικό σιντριβάνι και ένα κανάλι που το διασχίζουν τέσσερις γέφυρες, πλαισιωμένο από παγκάκια με πλακίδια για τις επαρχίες της Ισπανίας.

Το Πάρκο Φύσης Μπιόκοβο, που ανακηρύχθηκε το 1981, προστατεύει 195 τετραγωνικά χιλιόμετρα της ασβεστολιθικής οροσειράς που υψώνεται πίσω από τη Ριβιέρα της Μακάρσκα. Από την είσοδο, περίπου 6 χλμ. ανατολικά της Μακάρσκα, ένας στενός δρόμος ανεβαίνει ως το Σβέτι Γιούρε, την κορυφή στα 1.762 μ.· στα 1.228 μ. περνά από το Skywalk, μια πεταλόσχημη εξέδρα με γυάλινο δάπεδο που προεξέχει περίπου 11 μ. πέρα από την άκρη του γκρεμού.

Το Μουσείο του Βασιλικού Θησαυρού άνοιξε το 2022 στη νεόδμητη δυτική πτέρυγα του Ανακτόρου της Ατζούντα, γύρω από ένα θησαυροφυλάκιο μήκους 40 μέτρων που κλείνει με ατσάλινες πόρτες. Οι έντεκα ενότητές του παρουσιάζουν το πορτογαλικό στέμμα, το σκήπτρο και τα βασιλικά κοσμήματα, χρυσό και διαμάντια από τη Βραζιλία, νομίσματα και μετάλλια, διπλωματικά δώρα και το ασημένιο σερβίτσιο Ζερμέν.

Η Εκκλησία του Καλέβα είναι λουθηρανική εκκλησία σχεδιασμένη από τους Ρέιμα και Ράιλι Πιετιλά και ολοκληρωμένη το 1966 σε λόφο στη συνοικία Λιισανκάλιο του Τάμπερε. Οι τοίχοι της αποτελούνται από 17 καμπύλα στοιχεία από σκυρόδεμα, ύψους 35 μέτρων, χυτά με ολισθαίνοντα καλούπια, με παράθυρα σε όλο το ύψος ανάμεσά τους· η κάτοψη θυμίζει ψάρι. Η αίθουσα χωρά περίπου 1.120 άτομα.

Το Πολιτειακό Μνημείο Κοιλάδας Ίαο βρίσκεται στα βουνά του Δυτικού Μάουι, περίπου 5 χλμ. δυτικά του Γουαϊλούκου και 8 χλμ. από το Καχούλουι. Το σήμα του είναι η Βελόνα του Ίαο, Κουκαεμόκου, μια πρασινοντυμένη βραχώδης κορυφογραμμή που υψώνεται περίπου 365 μ. από τον πυθμένα της κοιλάδας. Το 1790 η κοιλάδα είδε τη Μάχη του Κεπανιουάι, στην οποία ο Καμεχαμέχα Α΄ νίκησε τον στρατό του Μάουι. Ένα σύντομο ασφαλτοστρωμένο μονοπάτι οδηγεί σε σημείο θέας.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Ιεράπολης στεγάζεται στα αναστηλωμένα Νότια Λουτρά της Ιεράπολης, ένα ρωμαϊκό λουτρό που ξεκίνησε επί Αδριανού και ολοκληρώθηκε επί Σεπτιμίου Σεβήρου, και άνοιξε το 1984. Οι αίθουσές του παρουσιάζουν σαρκοφάγους και αγάλματα από την Ιεράπολη και τη Λαοδίκεια, ανάγλυφα από το σκηνικό οικοδόμημα του θεάτρου και μικροευρήματα από τον τύμβο του Μπεϊτζεσουλτάν.

Το Thermae Bath Spa είναι ιαματικό κέντρο στο κέντρο του Μπαθ, που άνοιξε το 2006 και χρησιμοποιεί το φυσικό θερμό νερό της πόλης. Το κύριο κτίριό του, το New Royal Bath του γραφείου Grimshaw Architects, είναι χτισμένο από πέτρα του Μπαθ μέσα σε γυάλινο κέλυφος και έχει υπαίθρια πισίνα στην ταράτσα· το κοντινό γεωργιανό Cross Bath διαθέτει ένα ξεχωριστό υπαίθριο θερμό λουτρό.

Το Μουσείο Ρεατί είναι το μουσείο καλών τεχνών της Αρλ, στο πρώην Μεγάλο Πριοράτο των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη στην προκυμαία του Ροδανού, που το αγόρασε ως εργαστήριο ο γεννημένος στην Αρλ ζωγράφος Ζακ Ρεατί· ανήκει στην πόλη από το 1868. Παρουσιάζει πίνακες του Ρεατί, 57 σχέδια του Πικάσο και μια συλλογή φωτογραφίας που ξεκίνησε το 1965.

Οι Τόρες δε Σεράνος είναι πύλη του μεσαιωνικού τείχους της Βαλένθια, χτισμένη από τον Πέρε Μπαλαγκέρ μεταξύ 1392 και 1398 με δύο πενταγωνικούς πύργους εκατέρωθεν μιας εισόδου με ημικυκλικό τόξο. Από το 1586 έως το 1887 χρησίμευσαν ως φυλακή για ευγενείς. Οι επισκέπτες ανεβαίνουν με σκάλες στις ταράτσες, που έχουν θέα στην παλιά πόλη και την πρώην κοίτη του Τούρια.

Ο Καθεδρικός Ναός του Χριστού Βασιλέως, γνωστός στους ντόπιους ως Εκκλησία του Βουνού, βρίσκεται σε έναν βραχώδη λόφο κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό του Να Τρανγκ. Η νεογοτθική εκκλησία χτίστηκε από το 1928, καθαγιάστηκε το 1933 και απέκτησε καμπαναριό το 1935· έγινε καθεδρικός ναός της Επισκοπής του Να Τρανγκ το 1960. Τα βιτρό της απεικονίζουν αγίους και σκηνές από τη ζωή του Ιησού.

Το Ουγγρικό Κοινοβούλιο είναι η έδρα της Εθνοσυνέλευσης, χτισμένο στην όχθη της Πέστης του Δούναβη σε σχέδια του Ίμρε Στάιντλ και εγκαινιασμένο το 1902. Το νεογοτθικό κτίριο έχει κεντρικό τρούλο και μακριές προσόψεις προς τον ποταμό· οι επισκέπτες βλέπουν το εσωτερικό, μαζί με το Ιερό Στέμμα, σε ξεναγήσεις που κλείνονται ανά χρονική ζώνη σε διάφορες γλώσσες.