Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Το Βασιλικό Ανάκτορο της Νάπολης βρίσκεται στην Πιάτσα ντελ Πλεμπισίτο και ξεκίνησε το 1600 σε σχέδια του Ντομένικο Φοντάνα ως κατοικία των Ισπανών αντιβασιλέων. Από το 1734 ήταν η κύρια κατοικία των Βουρβόνων βασιλέων της Νάπολης· οι επισκέπτες περιηγούνται τα διαμερίσματα τελετών, το Museo della Fabbrica για την ιστορία του κτιρίου και τον κρεμαστό κήπο πάνω από το λιμάνι.

Η Πόλη της Αρχιτεκτονικής και της Κληρονομιάς είναι μουσείο αρχιτεκτονικής στο Μέγαρο Σαγιό. Ιδρύθηκε το 1879 από τον Εζέν Βιολέ-λε-Ντικ και άνοιξε ξανά στη σημερινή του μορφή το 2007· εκθέτει γύψινα εκμαγεία γαλλικής μνημειακής γλυπτικής σε φυσικό μέγεθος, ανάμεσά τους πύλες καθεδρικών, μαζί με μακέτες γαλλικών κτιρίων από το 1850 και μετά.

Η σκεπαστή ξύλινη Σκάλα των Μαθητών χτίστηκε το 1642 για να οδηγεί από την ακρόπολη της Σιγκισοάρα στο σχολείο και στην Εκκλησία στον Λόφο, ώστε μαθητές και πιστοί να ανεβαίνουν την πλαγιά προφυλαγμένοι από το χιόνι τον χειμώνα. Από τα περίπου 300 αρχικά σκαλοπάτια σώζονται περίπου 175, κάτω από μια μακριά στέγη από ξύλινα δοκάρια και σανίδες.

Δημόσιος κήπος 23 εκταρίων στο 6ο διαμέρισμα του Παρισιού, που διαμορφώθηκε από το 1612 για τη Μαρία των Μεδίκων γύρω από το Παλάτι του Λουξεμβούργου, σημερινή έδρα της Γαλλικής Γερουσίας. Γκαζόν, δεντροστοιχίες, μια οκταγωνική λίμνη με μικρά ιστιοφόρα και η Κρήνη των Μεδίκων του 1620 γεμίζουν τον χώρο.

Ο Κήπος των Πεύκων είναι ένα διώροφο κτίριο με τοξοστοιχίες, που χτίστηκε το 1942–1943 ως γραφείο του στρατού στο λιμάνι της Χουαλιέν την εποχή της ιαπωνικής κυριαρχίας, σε ένα ύψωμα ανάμεσα σε γέρικα πεύκα Ριουκιού πάνω από τις εκβολές του ποταμού Μεϊλούν. Μετά το 1945 χρησίμευσε ως ξενώνας για Αμερικανούς στρατιωτικούς συμβούλους· σήμερα είναι διατηρητέο ιστορικό κτίριο με εκθέσεις, μια πρώην αίθουσα πολεμικών τεχνών και ένα αντιαεροπορικό καταφύγιο.

Το Μιραδόρ δελ Εστρέτσο είναι σημείο θέας στον δρόμο N-340, περίπου 6 χλμ. βορειοανατολικά της Ταρίφα, σε υψόμετρο περίπου 300 μ. Βλέπει πέρα από το Στενό του Γιβραλτάρ προς τις ακτές της Αφρικής, σε απόσταση περίπου 15 χλμ.· τις καθαρές μέρες η θέα φτάνει από τη Θέουτα και το Τζεμπέλ Μούσα έως το λιμάνι Ταγγέρη Μεντ. Δίπλα του υπάρχουν χώρος στάθμευσης και ένα καφέ.

Το Κάστρο του Τορούν είναι το ερείπιο ενός από τα πρώτα κάστρα του Τευτονικού Τάγματος στη Γη του Χέλμνο, χτισμένο από τα μέσα του 13ου αιώνα σε σχήμα πετάλου. Οι κάτοικοι της πόλης το κατέλαβαν και το κατεδάφισαν το 1454, στην αρχή του Δεκατριακονταετούς Πολέμου. Οι επισκέπτες περπατούν κατά μήκος των εξωτερικών τειχών, του κολοβωμένου κεντρικού πύργου και του πύργου-αποχωρητηρίου Γκντάνισκο.

Το Προσκύνημα της Παναγίας της Μελιέχα είναι μικρή εκκλησία χτισμένη εν μέρει μέσα στον βράχο κάτω από την ενοριακή εκκλησία της Μελιέχα, τόπος προσκυνήματος από τον Μεσαίωνα. Η τοιχογραφία της Παναγίας με το Θείο Βρέφος, ζωγραφισμένη πάνω στον βράχο, τιμάται ως μία από τις παλαιότερες απεικονίσεις της Παναγίας στη Μάλτα, και οι τοίχοι της καλύπτονται από τάματα ναυτικών και ασθενών.

Η Λορέτα είναι μπαρόκ προσκυνηματικός χώρος στο Χράντσανι, που άρχισε να χτίζεται το 1626 γύρω από ένα αντίγραφο της Σάντα Κάζα του Λορέτο, το οποίο ευλογήθηκε το 1631. Στοές, ο Ναός της Γεννήσεως και ένας πύργος ρολογιού του οποίου το καριγιόν του 1694 παίζει ακόμη την περιβάλλουν, και το θησαυροφυλάκιο παρουσιάζει λειτουργικά σκεύη, κυρίως αρτοφόρια. Η πρόσοψη είναι έργο του Κρίστοφ και του Κίλιαν Ίγκνατς Ντίντσενχοφερ.

Οι Καταρράκτες Τρίμελμπαχ είναι δέκα καταρράκτες που τροφοδοτούνται από παγετώνες, μέσα σε ένα βουνό στην κοιλάδα του Λάουτερμπρουνεν. Το ρέμα αποστραγγίζει τα Άιγκερ, Μένχ και Γιουνγκφράου και μεταφέρει έως 20.000 λίτρα το δευτερόλεπτο το καλοκαίρι. Ένας ανελκυστήρας σε σήραγγα, στοές και σκάλες, που ανοίχτηκαν από το 1877 και μετά, οδηγούν τους επισκέπτες δίπλα στους καταρράκτες μέσα στον βράχο.

Η Μονή του Σαν Μάρκος είναι πρώην μοναστήρι και ξενώνας προσκυνητών του Τάγματος του Σαντιάγο δίπλα στον ποταμό Μπερνέσγκα στη Λεόν. Η μακριά πλατερέσκα πρόσοψή της άρχισε να χτίζεται τον 16ο αιώνα και ολοκληρώθηκε στην πλευρά του ποταμού τον 18ο. Μέρος του κτιρίου είναι ξενοδοχείο Parador· η εκκλησία και οι αίθουσες του μοναστηριακού αιθρίου, μαζί με το παλιό σκευοφυλάκιο, αποτελούν παράρτημα του Μουσείου της Λεόν.

Το Μνημείο για τους Δολοφονημένους Εβραίους της Ευρώπης τιμά τη μνήμη των Εβραίων θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Πίτερ Άιζενμαν και ολοκληρωμένο το 2005, καλύπτει 1,9 εκτάρια κοντά στην Πύλη του Βρανδεμβούργου, με 2.711 τσιμεντένιες πλάκες διαφορετικού ύψους σε επικλινές έδαφος. Μια υπόγεια έκθεση καταγράφει τα ονόματα περίπου τριών εκατομμυρίων θυμάτων.

Το Φεστούνγκσμπαν είναι το φουνικουλάριο που ανεβαίνει από την οδό Φεστούνγκσγκασε, στην παλιά πόλη του Σάλτσμπουργκ, ως το φρούριο Χοενζάλτσμπουργκ. Άνοιξε το 1892 ως φουνικουλάριο με έρμα νερού, εξηλεκτρίστηκε το 1960 και απέκτησε νέα βαγόνια με πανοραμικά παράθυρα το 2011· η σύντομη διαδρομή περνά κοντά, κάτω από τα τείχη του φρουρίου.

Η Γέφυρα Χοεντσόλερν διασχίζει τον Ρήνο ανάμεσα στον κεντρικό σταθμό της Κολωνίας και την πλευρά του Ντόιτς· χτίστηκε μεταξύ 1907 και 1911 και ξαναχτίστηκε μετά την καταστροφή της στον πόλεμο το 1945. Σήμερα τη χρησιμοποιούν μόνο τρένα και πεζοί, και από το 2008 τα κιγκλιδώματά της καλύπτονται από λουκέτα που αφήνουν τα ζευγάρια.

Η Μεγάλη Ταπισερί της Σκωτίας είναι κέντρο επισκεπτών στην High Street του Γκαλασίλς, που άνοιξε το 2021 σε σχέδια του γραφείου Page\Park Architects και συνδέεται με το πρώην ταχυδρομείο της πόλης του 1896. Η αίθουσα του πρώτου ορόφου εκθέτει τα 160 κεντημένα τμήματα της ταπισερί, κεντημένα από περίπου 1.000 εθελοντές, που αφηγούνται την ιστορία της Σκωτίας από την προϊστορία έως το 2013.

Μουσείο τέχνης στο Ρότερνταμ με θέμα τη μετανάστευση, με εκθέσεις, ξεναγήσεις, γλυπτά και μια δημόσια πλατεία.

Η Κοιλάδα των Ωραίων Γυναικών είναι μια σειρά από περίπου 200 κελάρια κρασιού λαξευμένα σε ηφαιστειακό τόφφο στην άκρη του Έγκερ, που αναπτύχθηκαν από το 1774 με επισκοπική άδεια και συνδέονται εδώ και αιώνες με τη φήμη των κρασιών του Έγκερ. Οι επισκέπτες περπατούν κατά μήκος των προσόψεων των κελαριών και δοκιμάζουν κρασί σε όσα είναι ανοιχτά, κυρίως το τοπικό Egri Bikavér και λευκές ποικιλίες.

Το Κουλτούρεν είναι υπαίθριο μουσείο και μουσείο πολιτισμικής ιστορίας που καλύπτει δύο οικοδομικά τετράγωνα στο κέντρο του Λουντ· το διαχειρίζεται ένας σύλλογος που ιδρύθηκε το 1882 και άνοιξε το 1892. Σπίτια από τον Μεσαίωνα ως τη δεκαετία του 1930, ανάμεσά τους η ξύλινη εκκλησία του Μπούσεμπου του 1652, στέκουν κατά μήκος κήπων και λιθόστρωτων δρομακιών, και περίπου είκοσι εκθέσεις εκτείνονται από τη λαϊκή τέχνη ως το μοντέρνο design.

Η East Side Gallery είναι υπαίθρια πινακοθήκη στο μεγαλύτερο σωζόμενο τμήμα του Τείχους του Βερολίνου, που εκτείνεται 1,3 χλμ. κατά μήκος της Μίλενστράσε στο Φρίντριχσχαϊν, ανάμεσα στον Σπρέε και τη γέφυρα Όμπερμπαουμ. Πάνω από 100 καλλιτέχνες ζωγράφισαν τοιχογραφίες στην ανατολική πλευρά του τείχους το 1990, λίγο μετά την επανένωση της Γερμανίας. Μία από αυτές απεικονίζει τον Λεονίντ Μπρέζνιεφ και τον Έριχ Χόνεκερ να φιλιούνται.

Το Ανάκτορο Γέγκερχοφ είναι ροκοκό ανάκτορο στο Ντίσελντορφ-Πέμπελφορτ, χτισμένο μεταξύ 1752 και 1763 για τον εκλέκτορα του Παλατινάτου Κάρολο Θεόδωρο στη θέση ενός παλιού κυνηγετικού περιπτέρου. Από το 1987 στεγάζει το Μουσείο Γκαίτε, με περίπου 50.000 χειρόγραφα, έργα τέχνης και άλλα αντικείμενα που σχετίζονται με τη ζωή και το έργο του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε.