Εξερευνήστε και τις 42 χώρες

Η Πλάσα δ'Εσπάνια είναι μεγάλη κυκλική πλατεία στους πρόποδες του Μοντζουίκ, που διαμορφώθηκε για τη Διεθνή Έκθεση του 1929. Στο κέντρο της υπάρχει σιντριβάνι σχεδιασμένο από τον Ζουζέπ Μαρία Ζουζόλ με γλυπτά του Μικέλ Μπλάι, και δύο Βενετσιάνικοι Πύργοι ύψους 47 μέτρων σηματοδοτούν τη λεωφόρο που ανεβαίνει προς το Παλάου Νασιονάλ. Στη βόρεια πλευρά της βρίσκεται η πρώην αρένα ταυρομαχιών Αρένας.

Το Ανάκτορο Ντομέκ είναι μπαρόκ αστικό μέγαρο του 18ου αιώνα στη Χερέθ, που άρχισε να χτίζεται το 1775 για τον πρώτο μαρκήσιο της Μοντάνα σε σχέδια των Χουάν Δίας δε λα Γκέρα, Αντόνιο Ματίας δε Φιγκερόα και Πέδρο δε Κος. Η οικογένεια Ντομέκ, παραγωγοί σέρι, το αγόρασε το 1855. Ομαδικές επισκέψεις με ηχητικό οδηγό περνούν από τη μαρμάρινη αυλή και τις επιπλωμένες αίθουσές του.

Το Πίο Μόντε ντέλα Μιζερικόρντια είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα που ίδρυσαν το 1601 επτά Ναπολιτάνοι ευγενείς, με μια οκταγωνική εκκλησία και ένα μέγαρο στη Βία ντέι Τριμπουνάλι, ξαναχτισμένο από τον Φραντσέσκο Αντόνιο Πικιάτι από το 1658. Τα Επτά Έργα Ελέους του Καραβάτζο κρέμονται πάνω από την κύρια Αγία Τράπεζα, και η πινακοθήκη στον επάνω όροφο εκθέτει πίνακες του Λούκα Τζιορντάνο και άλλων.

Μουσείο στο Χέλιγκονσχουσετ που παρουσιάζει την περιοχή από την τελευταία εποχή των παγετώνων έως σήμερα, με υφάσματα και έργα από το κεραμοποιείο Kähler και το υαλουργείο Holmegaard.

Ο Ναός Νταλονγκντόνγκ Μπαοάν, στην περιοχή Νταϊτόνγκ, ιδρύθηκε τον 18ο αιώνα από μετανάστες από το Τονγκάν της Φουτζιάν και είναι αφιερωμένος στον Μπαοσένγκ Ντατί, έναν θεοποιημένο γιατρό. Αναστηλώθηκε τη δεκαετία του 1990, έργο που κέρδισε βραβείο πολιτιστικής κληρονομιάς Ασίας-Ειρηνικού της UNESCO το 2003, και είναι γνωστός για τα ξυλόγλυπτά του, τις τοιχογραφίες και το Πολιτιστικό Φεστιβάλ Μπαοσένγκ κάθε άνοιξη.

Οι Κατακόμβες του Παρισιού είναι υπόγεια οστεοφυλάκια μέσα στα πρώην λατομεία πέτρας της πόλης, στα οποία μπαίνει κανείς από ένα μικρό περίπτερο εισόδου κοντά στην πλατεία Ντανφέρ-Ροσρό. Από το 1786 μεταφέρθηκαν εδώ τα λείψανα περισσότερων από έξι εκατομμυρίων ανθρώπων από τα υπερπλήρη νεκροταφεία του Παρισιού. Μια σηματοδοτημένη διαδρομή οδηγεί τους επισκέπτες σε περίπου 1,5 χιλιόμετρο σηράγγων με τοίχους από οστά.

Το Γκρίντελβαλντ-Φιρστ είναι ο άνω σταθμός, στα 2.166 μ., του τελεφερίκ Firstbahn, που ανεβαίνει από το Γκρίντελβαλντ μέσω Μπορτ και Σρέκφελντ. Στην κορυφή, το First Cliff Walk ακολουθεί το βραχώδες τοίχωμα ως μια εξέδρα που προεξέχει 45 μ. πάνω από τον γκρεμό. Ένα μονοπάτι οδηγεί σε λιγότερο από μία ώρα στη λίμνη Μπάχαλπζε, και η εναέρια διαδρομή First Flyer κατεβαίνει προς το Σρέκφελντ.

Το Φλαμένκο δε Λεόνες είναι ταμπλάο φλαμένκο και εστιατόριο στο ισόγειο ενός κτιρίου στην Πλάθα δε λα Ινδεπενδένθια, δίπλα στην Πουέρτα δε Αλκαλά. Εμπνευσμένο από τα παλιά cafés cantantes, συνδυάζει ισπανική κουζίνα με βραδινή παράσταση τραγουδιού, κιθάρας και χορού υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του χορευτή Χονατάν Μιρό.

Το Γραφικό Τρενάκι Γουλάι είναι μια στενή γραμμή με βαγονέτα στην περιοχή Γουλάι της Νέας Ταϊπέι, χτισμένη τη δεκαετία του 1920 για τη μεταφορά ξυλείας, που σήμερα μεταφέρει επιβάτες με μικρά βαγόνια για περίπου 1,6 χλμ. από το χωριό Γουλάι ως τον καταρράκτη Γουλάι. Ένα μικρό μουσείο στον σταθμό αφηγείται την ιστορία της γραμμής στην υλοτομία.

Μουσείο στο βουνό Όμπερζαλτσμπεργκ πάνω από το Μπέρχτεσγκαντεν, που άνοιξε το 1999 και το διαχειρίζεται το Ινστιτούτο Σύγχρονης Ιστορίας του Μονάχου· τεκμηριώνει τη χρήση του τόπου ως δεύτερης έδρας της ναζιστικής εξουσίας από τη δεκαετία του 1930. Τα εκθέματα καλύπτουν το ναζιστικό καθεστώς και το ίδιο το συγκρότημα του Όμπερζαλτσμπεργκ, ενώ ένα μικρό τούνελ οδηγεί σε τμήμα του συστήματος καταφυγίων που χτίστηκε από κάτω το 1943-45.

Το Μουσείο DDR είναι διαδραστικό μουσείο δίπλα στον ποταμό Σπρέε στο κέντρο του Βερολίνου, απέναντι από τον Καθεδρικό Ναό. Τα εκθέματά του αναπαριστούν την καθημερινή ζωή στην Ανατολική Γερμανία, με επιπλωμένο διαμέρισμα σε προκατασκευασμένη πολυκατοικία και προσομοιωτή οδήγησης Τραμπάντ, αντλώντας από συλλογή πάνω από 360.000 αντικειμένων.

Η Κοιλάδα των Ναών στο Αγκριτζέντο διασώζει τα ερείπια του αρχαίου Ακράγαντα, ελληνικής πόλης που ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ., σε μια κορυφογραμμή κάτω από τη σύγχρονη πόλη. Το αρχαιολογικό πάρκο, Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1997, περιλαμβάνει επτά δωρικούς ναούς, ανάμεσά τους τον ναό της Ομόνοιας, καθώς και τείχη, νεκροπόλεις και τον κήπο της Κολυμβήθρας.

Το Μουσείο του Ντοφινέ είναι μουσείο της ιστορίας και των πολιτισμών του Ντοφινέ και των Άλπεων, που ίδρυσε το 1906 ο εθνογράφος Ιπολίτ Μίλερ. Από το 1968 στεγάζεται στη Σεντ-Μαρί ντ' αν-Ο, ένα μοναστήρι του 17ου αιώνα των μοναχών της Επίσκεψης, στην πλαγιά κάτω από τη Βαστίλη, με ένα μπαρόκ παρεκκλήσι, ένα περιστύλιο και κλιμακωτούς κήπους πάνω από την πόλη.

Η Τίρυνθα είναι μυκηναϊκή ακρόπολη σε έναν χαμηλό βραχώδη λόφο περίπου 5 χλμ. βόρεια του Ναυπλίου. Στην ακμή της, μεταξύ 1400 και 1200 π.Χ., ήταν ένα από τα κύρια κέντρα του μυκηναϊκού κόσμου· οι επισκέπτες περπατούν κατά μήκος κυκλώπειων τειχών από τεράστιους ακατέργαστους ογκόλιθους, θολωτών στοών ενσωματωμένων στα τείχη και των ερειπίων του ανακτόρου. Είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO μαζί με τις Μυκήνες.

Το Κάστρο Ούνσπουνεν είναι το ερείπιο ενός μεσαιωνικού κάστρου σε ένα δασωμένο ύψωμα κοντά στο Βίλντερσβιλ, λίγο νότια του Ίντερλακεν. Πιθανότατα χτίστηκε στις αρχές του 12ου αιώνα και πέρασε στους άρχοντες του Έσενμπαχ και αργότερα στη Βέρνη, η οποία το άφησε να ερειπωθεί· σώζονται ένας στρογγυλός πύργος και τμήματα του τείχους, και η πρώτη γιορτή του Ούνσπουνεν έγινε στα λιβάδια από κάτω το 1805.

Ο Ναός της Βέρα Κρους είναι ρομανική εκκλησία στην πλαγιά κάτω από τα τείχη της Σεγκόβια, στον δρόμο προς τη Θαμαραμάλα, που αφιερώθηκε το 1208. Ο δωδεκάπλευρος ναός του περιβάλλει έναν διώροφο κεντρικό θάλαμο που θυμίζει τον Ναό της Αναστάσεως στην Ιερουσαλήμ, και το καμπαναριό του βλέπει προς το Αλκάθαρ στην άλλη πλευρά της κοιλάδας.

Το δημαρχείο της Τουλούζης, ονομασμένο από τους καπιτούλ που κυβερνούσαν την πόλη από τον 12ο αιώνα. Η πρόσοψή του, μήκους 135 μέτρων, από ροζ τούβλο και πέτρα στην πλατεία του Καπιτωλίου ολοκληρώθηκε το 1760 σε σχέδια του Γκιγιόμ Καμά· οι αίθουσες υποδοχής του πρώτου ορόφου, ανάμεσά τους η ζωγραφισμένη Αίθουσα των Επιφανών, είναι επισκέψιμες, και το κτίριο στεγάζει επίσης το Θέατρο του Καπιτωλίου.

Ο Ναός της Μαριαμάν στην οδό Τρουόνγκ Ντιν 45 της Πόλης Χο Τσι Μινχ είναι ινδουιστικός ναός της θεάς Μαριαμάν, χτισμένος γύρω στις αρχές του 20ού αιώνα από Ταμίλ εμπόρους από την Ινδία. Ένας πύργος-πύλη ύψους περίπου 12 μέτρων, καλυμμένος με ζωγραφιστές μορφές θεοτήτων, υψώνεται πάνω από την είσοδο, και αγάλματα θεαινών παρατάσσονται στους εξωτερικούς τοίχους.

Ο Μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Μηνά είναι ο ελληνορθόδοξος καθεδρικός ναός του Ηρακλείου και έδρα του Αρχιεπισκόπου Κρήτης, αφιερωμένος στον Άγιο Μηνά, πολιούχο της πόλης. Σχεδιασμένος από τον Αθανάσιο Μούση, ξεκίνησε να χτίζεται το 1862 και ολοκληρώθηκε το 1895. Ο σταυρόσχημος ναός έχει κεντρικό τρούλο και δύο καμπαναριά· δίπλα του βρίσκεται το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Μηνά του 18ου αιώνα.

Η Γκρότε Μαρκτ είναι η κεντρική πλατεία του Μεχέλεν, έκτασης περίπου ενός εκταρίου, δίπλα στον Καθεδρικό του Αγίου Ρομβούλδου. Σε αυτήν βρίσκεται το Δημαρχείο, και ιστορικά σπίτια την πλαισιώνουν, ανάμεσά τους το Ντε Μπέγιαρτ με το κλιμακωτό αέτωμα και τα τέσσερα λιοντάρια, που το αγόρασε η πόλη το 1383, και το Ιν χετ Χάντιεν του 1773 με έναν επίχρυσο κόκορα στο αέτωμά του.