Εξερευνήστε: Βεναρία Ρεάλε

Το Ανάκτορο της Βεναρία είναι πρώην κυνηγετική κατοικία του Οίκου της Σαβοΐας έξω από το Τορίνο, που ξεκίνησε το 1675 από τον Αμεντέο ντι Καστελαμόντε για τον δούκα Κάρολο Εμμανουήλ Β΄ και διευρύνθηκε από τον Φιλίπο Γιουβάρα. Μέρος των κατοικιών της Σαβοΐας που έχουν εγγραφεί στη UNESCO, ξανάνοιξε το 2007 μετά από αποκατάσταση· οι επισκέπτες βλέπουν τη Galleria Grande, το Παρεκκλήσι του Αγίου Ουμπέρτου και τους κήπους.

Η Βασιλική της Παναγίας Βοηθού των Χριστιανών βρίσκεται στο κέντρο του σαλεσιανού συγκροτήματος του Βαλντόκο. Χτίστηκε για τον Άγιο Ιωάννη Μπόσκο σε σχέδια του Αντόνιο Σπέτσια και άνοιξε το 1868, έγινε ελάσσων βασιλική το 1911, διευρύνθηκε το 1934–1942 και φυλάσσει τα λείψανα του Ντον Μπόσκο σε ένα πλευρικό παρεκκλήσι.

Ο καθεδρικός ναός του Τορίνο, αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή, είναι η μόνη αναγεννησιακή εκκλησία της πόλης, χτισμένη το 1491–1498 δίπλα σε ένα καμπαναριό του 1470. Είναι η έδρα του αρχιεπισκόπου του Τορίνο και φυλάσσει τη Σινδόνη του Τορίνο από το 1578· το Παρεκκλήσι της Αγίας Σινδόνης του Γκουαρίνο Γκουαρίνι, με τον κλιμακωτό τρούλο του, προστέθηκε πίσω από τον χορό το 1668–1694.

Το Βασιλικό Ανάκτορο του Τορίνο στην Πιατσέτα Ρεάλε ήταν η κύρια κατοικία του Οίκου της Σαβοΐας από τον 17ο αιώνα και ανήκει στο κράτος από το 1946. Οι αίθουσες τελετών και τα βασιλικά διαμερίσματά του αποτελούν τον πυρήνα των Musei Reali, των οποίων η ενιαία διαδρομή περιλαμβάνει επίσης τη Galleria Sabauda, το Μουσείο Αρχαιοτήτων και τους Βασιλικούς Κήπους.

Το Παλάτσο Μαντάμα είναι μέγαρο στην Πιάτσα Καστέλο που εξελίχθηκε από μια ρωμαϊκή πύλη της Augusta Taurinorum σε κάστρο των πριγκίπων Ακάγια. Ο Φιλίπο Γιουβάρα πρόσθεσε τη μπαρόκ πρόσοψη από λευκή πέτρα και τη μεγάλη σκάλα στις αρχές του 18ου αιώνα. Στεγάζει το Δημοτικό Μουσείο Αρχαίας Τέχνης, με μεσαιωνική και αναγεννησιακή τέχνη, κεραμικά, γυαλικά και διακοσμητικές τέχνες.

Το Παλάτσο Καρινιάνο είναι μπαρόκ μέγαρο που σχεδίασε ο Γκουαρίνο Γκουαρίνι το 1679 για τους πρίγκιπες Σαβοΐας-Καρινιάνο, γνωστό για την κυματιστή πρόσοψή του από κόκκινα τούβλα. Η αίθουσά του χρησίμευσε ως Βουλή των Αντιπροσώπων του Υποαλπικού Κοινοβουλίου από το 1848, εδώ ανακηρύχθηκε η ενότητα της Ιταλίας το 1861, και σήμερα στεγάζει το Εθνικό Μουσείο του Ιταλικού Ριζορτζιμέντο.

Το Αιγυπτιακό Μουσείο (Museo Egizio) είναι μουσείο αρχαίας αιγυπτιακής αρχαιολογίας, που ιδρύθηκε το 1824 όταν ο βασιλιάς Κάρολος Φήλιξ αγόρασε τη συλλογή του Γάλλου προξένου Μπερναρντίνο Ντροβέτι. Καταλαμβάνει το Κολέτζιο ντέι Νόμπιλι του 17ου αιώνα στο κέντρο του Τορίνο και παρουσιάζει συνολικά περισσότερα από 40.000 αντικείμενα, ανάμεσά τους αγάλματα φαραώ, παπύρους, σαρκοφάγους και μούμιες.

Το Εθνικό Μουσείο Κινηματογράφου στεγάζεται από το 2000 στη Μόλε Αντονελιάνα, τον πύργο ύψους 167,5 μέτρων του Αλεσάντρο Αντονέλι που ολοκληρώθηκε το 1889. Οι όροφοί του εκτείνονται από την αρχαιολογία του κινηματογράφου, τις οπτικές συσκευές που προηγήθηκαν του φιλμ, έως σκηνικά, αφίσες και αντικείμενα γύρω από την κεντρική Aula del Tempio, και ένας πανοραμικός ανελκυστήρας διασχίζει το μουσείο ως ένα άνδηρο στα 85 μέτρα.

Το Κυνηγετικό Ανάκτορο του Στουπινίτζι (Palazzina di Caccia di Stupinigi) είναι βασιλικό κυνηγετικό περίπτερο του Οίκου της Σαβοΐας, 10 χλμ. νοτιοδυτικά του Τορίνο, που ξεκίνησε το 1729 σε σχέδια του Φιλίπο Γιουβάρα. Οι πτέρυγές του ξεκινούν ακτινωτά από μια ωοειδή κεντρική αίθουσα που επιστέφεται από ένα χάλκινο ελάφι, και στεγάζει μουσείο επίπλων και διακοσμητικών τεχνών. Ανήκει στο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO των κατοικιών της Σαβοΐας.