Εξερευνήστε: Βερσαλλίες

Το Παλέ Γκαλιερά είναι μέγαρο σε ρυθμό ιταλικής Αναγέννησης, χτισμένο μεταξύ 1879 και 1894 από τον αρχιτέκτονα Λεόν Ζινέν με χρηματοδότηση της δούκισσας της Γκαλιέρα. Είναι το μουσείο μόδας της πόλης του Παρισιού και διαθέτει περίπου 70.000 ενδύματα και αξεσουάρ από τον 18ο αιώνα έως σήμερα, που παρουσιάζονται σε εναλλασσόμενες περιοδικές εκθέσεις και όχι σε μόνιμη έκθεση.

Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Παρισιού καταλαμβάνει την ανατολική πτέρυγα του Παλέ ντε Τοκιό, που χτίστηκε για τη Διεθνή Έκθεση του 1937. Άνοιξε το 1961 και ξανά το 2019 μετά από ανακαίνιση, και φιλοξενεί περίπου 15.000 έργα τέχνης του 20ού και 21ου αιώνα, μεταξύ των οποίων πίνακες των Πικάσο, Ματίς, Μπρακ και Λεζέ.

Η Αψίδα του Θριάμβου βρίσκεται στο κέντρο της πλατείας Σαρλ ντε Γκωλ, στο δυτικό άκρο των Ηλυσίων Πεδίων, και ανεγέρθηκε για να τιμήσει όσους πολέμησαν στους πολέμους της Γαλλικής Επανάστασης και του Ναπολέοντα. Νίκες και ονόματα στρατηγών είναι χαραγμένα στις επιφάνειές της, και κάτω από τον θόλο της βρίσκεται ο Τάφος του Αγνώστου Στρατιώτη. Σκάλες οδηγούν σε μια ταράτσα στην κορυφή.

Το Μουσείο Μπουρντέλ διατηρεί το εργαστήριο του γλύπτη Αντουάν Μπουρντέλ, που το χρησιμοποιούσε από το 1885 έως τον θάνατό του το 1929, στην οδό Αντουάν Μπουρντέλ 18. Άνοιξε ως μουσείο το 1949 και επεκτάθηκε αργότερα από τους αρχιτέκτονες Ανρί Γκοτρίς και Κριστιάν ντε Πορτζαμπάρκ. Η συλλογή περιλαμβάνει περισσότερα από 500 έργα του σε γύψο, μάρμαρο και χαλκό.

Στρατιωτικό μουσείο μέσα στο Οτέλ ντεζ Ενβαλίντ, ένα συγκρότημα που διέταξε να χτιστεί ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ το 1670 για να στεγάσει ανάπηρους στρατιώτες. Σχηματίστηκε το 1905 από δύο παλαιότερες συλλογές και καλύπτει τη στρατιωτική ιστορία από την αρχαιότητα έως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η Εκκλησία του Θόλου φιλοξενεί τον τάφο του Ναπολέοντα, που ολοκληρώθηκε το 1861, είκοσι χρόνια μετά την επιστροφή των λειψάνων του από την Αγία Ελένη.

Το Μουσείο Ροντέν στεγάζεται στο Οτέλ Μπιρόν, ένα μέγαρο του 18ου αιώνα στο 7ο διαμέρισμα, και στον κήπο που το περιβάλλει. Φιλοξενεί το έργο του γλύπτη Ογκίστ Ροντέν, μεταξύ άλλων χάλκινα εκμαγεία του «Σκεπτόμενου» και των «Πυλών της Κόλασης», που εκτίθενται στο ύπαιθρο. Το μουσείο άνοιξε το 1919, αφού ο Ροντέν δώρισε τη συλλογή του στο γαλλικό κράτος.

Τα Ηλύσια Πεδία είναι λεωφόρος μήκους περίπου 1,9 χιλιομέτρων ανάμεσα στην πλατεία Κονκόρντ και την Αψίδα του Θριάμβου, με πλατάνια, καταστήματα, κινηματογράφους και καφέ. Χαράχτηκε ως περίπατος-κήπος τον 17ο αιώνα και πήρε τη σημερινή της μορφή με την ανάπλαση του 19ου αιώνα.

Μονότοξη χαλύβδινη γέφυρα πάνω από τον Σηκουάνα στο Παρίσι, χτισμένη μεταξύ 1896 και 1900 και ονομασμένη από τον τσάρο Αλέξανδρο Γ΄ της Ρωσίας, ο οποίος είχε υπογράψει τη Γαλλορωσική Συμμαχία το 1892. Το σχέδιό της σε ρυθμό Μπο-Αρ, των Ζοζέφ Κασιέν-Μπερνάρ και Γκαστόν Κουζέν, φέρει φανοστάτες αρ νουβό και τέσσερα επίχρυσα χάλκινα αγάλματα Φημών στις προσβάσεις.

Εκθεσιακή αίθουσα με γυάλινη στέγη στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού, χτισμένη για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900 στη θέση του πρώην Παλατιού της Βιομηχανίας. Οι πέτρινες προσόψεις του σε ρυθμό Μπο-Αρ και οι θόλοι του από σίδερο και γυαλί, που ανακαινίστηκαν και άνοιξαν ξανά το 2025, φιλοξενούν σήμερα περιοδικές εκθέσεις τέχνης και εκδηλώσεις.

Το Μουσείο της Απελευθέρωσης του Παρισιού – Μουσείο του Στρατηγού Λεκλέρκ – Μουσείο Ζαν Μουλέν στεγάζεται σε πρώην περίπτερα διοδίων στην πλατεία Ντανφέρ-Ροσρό, πάνω από το καταφύγιο που χρησίμευσε ως σταθμός διοίκησης του συνταγματάρχη Ρολ-Τανγκί τον Αύγουστο του 1944. Μεταφέρθηκε σε αυτή τη διεύθυνση το 2019 και καλύπτει την απελευθέρωση του Παρισιού και την Αντίσταση στα χρόνια του πολέμου.

Μέγαρο σε ρυθμό Μπο-Αρ, χτισμένο για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900 από τον αρχιτέκτονα Σαρλ Ζιρό, απέναντι από το Γκραν Παλέ στη λεωφόρο Ουίνστον Τσόρτσιλ. Στεγάζει το Μουσείο Καλών Τεχνών της πόλης του Παρισιού, με συλλογές από την αρχαιότητα έως τον 20ό αιώνα, ανάμεσά τους τη συλλογή Ντιτουί με μεσαιωνικά και αναγεννησιακά έργα και τη συλλογή Τακ με έπιπλα του 18ου αιώνα.

Οι Κατακόμβες του Παρισιού είναι υπόγεια οστεοφυλάκια μέσα στα πρώην λατομεία πέτρας της πόλης, στα οποία μπαίνει κανείς από ένα μικρό περίπτερο εισόδου κοντά στην πλατεία Ντανφέρ-Ροσρό. Από το 1786 μεταφέρθηκαν εδώ τα λείψανα περισσότερων από έξι εκατομμυρίων ανθρώπων από τα υπερπλήρη νεκροταφεία του Παρισιού. Μια σηματοδοτημένη διαδρομή οδηγεί τους επισκέπτες σε περίπου 1,5 χιλιόμετρο σηράγγων με τοίχους από οστά.