Εξερευνήστε: Βερσαλλίες

Το Ανάκτορο των Βερσαλλιών είναι πρώην βασιλικό κάστρο στον νομό Ιβλίν, νοτιοδυτικά του Παρισιού. Αναπτύχθηκε από ένα κυνηγετικό περίπτερο επί Λουδοβίκου ΙΔ΄, υπήρξε η κύρια κατοικία των Γάλλων βασιλιάδων από το 1682 έως τη Γαλλική Επανάσταση και στεγάζει την Αίθουσα των Κατόπτρων. Σήμερα αποτελεί το κέντρο ενός κτήματος που περιλαμβάνει επίσης τους κήπους και τα ανάκτορα του Τριανόν.

Νεοκλασικό κάστρο στο κτήμα των Βερσαλλιών, χτισμένο μεταξύ 1762 και 1768 σε σχέδια του Ανζ-Ζακ Γκαμπριέλ για την ερωμένη του Λουδοβίκου ΙΕ΄, τη μαντάμ ντε Πομπαντούρ, στη θέση ενός παλαιότερου βοτανικού κήπου. Ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ το χάρισε αργότερα στη σύζυγό του, Μαρία Αντουανέτα, η οποία το χρησιμοποιούσε ως ιδιωτικό καταφύγιο μακριά από την επισημότητα του κεντρικού παλατιού.

Μονώροφο κάστρο από ροζ μάρμαρο και πέτρα στο βορειοδυτικό άκρο του κτήματος των Βερσαλλιών, χτισμένο από το 1687 από τον Ζιλ Αρντουέν-Μανσάρ ως καταφύγιο του Λουδοβίκου ΙΔ΄ μακριά από την αυστηρή εθιμοτυπία της αυλής. Αντικατέστησε ένα παλαιότερο περίπτερο με πορσελάνινα πλακάκια στην ίδια θέση και βρίσκεται δίπλα στο δικό του πάρκο, που περιλαμβάνει το Μικρό Τριανόν.

Το κάστρο του Σεν-Ζερμέν-αν-Λε είναι πρώην βασιλικό παλάτι δυτικά του Παρισιού, που ξαναχτίστηκε για τον Φραγκίσκο Α΄ από το 1539 γύρω από το παρεκκλήσι του Αγίου Λουδοβίκου του 13ου αιώνα και χρησιμοποιήθηκε από την αυλή έως ότου ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ μετακόμισε στις Βερσαλλίες το 1682. Από το 1867 στεγάζει το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, και οι κήποι του περιλαμβάνουν τη Μεγάλη Βεράντα του Λε Νοτρ πάνω από τον Σηκουάνα.

Το Μουσείο Μαρμοτάν Μονέ είναι μουσείο τέχνης στην άκρη του Δάσους της Βουλώνης, σε ένα πρώην κυνηγετικό περίπτερο που αγόρασε ο Ζιλ Μαρμοτάν το 1882 και κληροδοτήθηκε μαζί με τη συλλογή του γιου του Πωλ στην Ακαδημία Καλών Τεχνών το 1932. Άνοιξε το 1934 και φιλοξενεί περισσότερα από 300 ιμπρεσιονιστικά έργα, κυρίως του Μονέ, μετά από δωρεά του γιου του Μισέλ το 1966.

Το Σπίτι του Μπαλζάκ είναι σπίτι-μουσείο συγγραφέα στην οδό Ρενουάρ 47 στο Πασί, η μόνη σωζόμενη κατοικία του μυθιστοριογράφου Ονορέ ντε Μπαλζάκ. Νοίκιαζε το διαμέρισμα του ισογείου από το 1840 έως το 1847 με ψεύτικο όνομα, κρυμμένος από τους πιστωτές του, και έγραψε εκεί μεγάλο μέρος της «Ανθρώπινης Κωμωδίας». Η πόλη του Παρισιού απέκτησε το σπίτι το 1949.

Το Ίδρυμα Λουί Βιτόν είναι μουσείο τέχνης και πολιτιστικό κέντρο που χρηματοδοτεί ο όμιλος LVMH, σε ένα κτίριο με γυάλινα «πανιά» σε σχέδια του Φρανκ Γκέρι. Άνοιξε το 2014 δίπλα στον Κήπο Εγκλιματισμού στο Δάσος της Βουλώνης. Το μουσείο παρουσιάζει εκθέσεις μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης σε αρκετές αίθουσες.

Το εθνικό ναυτικό μουσείο της Γαλλίας, που ιδρύθηκε το 1827 και στεγάζεται από το 1937 στο Μέγαρο Σαγιό, με θέα στον Σηκουάνα. Η συλλογή του, που ξεκινά από μια δωρεά ομοιωμάτων πλοίων στον Λουδοβίκο ΙΕ΄ το 1748, καλύπτει τη ναυτική ιστορία, ομοιώματα πλοίων, όπλα και ναυτική τέχνη. Το μουσείο άνοιξε ξανά το 2023 μετά από ανακαίνιση.

Η Πόλη της Αρχιτεκτονικής και της Κληρονομιάς είναι μουσείο αρχιτεκτονικής στο Μέγαρο Σαγιό. Ιδρύθηκε το 1879 από τον Εζέν Βιολέ-λε-Ντικ και άνοιξε ξανά στη σημερινή του μορφή το 2007· εκθέτει γύψινα εκμαγεία γαλλικής μνημειακής γλυπτικής σε φυσικό μέγεθος, ανάμεσά τους πύλες καθεδρικών, μαζί με μακέτες γαλλικών κτιρίων από το 1850 και μετά.

Το Μουσείο του Κε Μπρανλί – Ζακ Σιράκ είναι ανθρωπολογικό μουσείο κοντά στον Πύργο του Άιφελ, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζαν Νουβέλ, που άνοιξε το 2006. Η συλλογή του καλύπτει την τέχνη και τον υλικό πολιτισμό της Αφρικής, της Ασίας, της Ωκεανίας και της Αμερικής, που εκτίθενται κατά μήκος μιας καμπύλης ράμπας και σε ένα κτίριο προς τον κήπο. Ένας φυτεμένος τοίχος καλύπτει μέρος της πρόσοψής του προς τον δρόμο.

Το Μουσείο Γκιμέ είναι μουσείο ασιατικής τέχνης στην πλατεία Ιένας, που ίδρυσε ο βιομήχανος Εμίλ Γκιμέ· άνοιξε πρώτα στη Λυών το 1879 και μεταφέρθηκε στο Παρίσι το 1889. Η συλλογή του καλύπτει την Καμπότζη, την Ταϊλάνδη, το Βιετνάμ, το Θιβέτ, την Ινδία και το Νεπάλ, με γλυπτική, κεραμικά και βουδιστική τέχνη από την αρχαιότητα έως τον Μεσαίωνα.

Το Παλέ ντε Τοκιό είναι κτίριο στη λεωφόρο Προέδρου Ουίλσον, χτισμένο για τη Διεθνή Έκθεση του 1937. Η δυτική πτέρυγά του φιλοξενεί από το 2002 ένα κέντρο σύγχρονης τέχνης, με περιοδικές εκθέσεις σε μεγάλες αίθουσες βιομηχανικού ύφους. Η ανατολική πτέρυγα στεγάζει το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της πόλης.

Το Παλέ Γκαλιερά είναι μέγαρο σε ρυθμό ιταλικής Αναγέννησης, χτισμένο μεταξύ 1879 και 1894 από τον αρχιτέκτονα Λεόν Ζινέν με χρηματοδότηση της δούκισσας της Γκαλιέρα. Είναι το μουσείο μόδας της πόλης του Παρισιού και διαθέτει περίπου 70.000 ενδύματα και αξεσουάρ από τον 18ο αιώνα έως σήμερα, που παρουσιάζονται σε εναλλασσόμενες περιοδικές εκθέσεις και όχι σε μόνιμη έκθεση.

Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Παρισιού καταλαμβάνει την ανατολική πτέρυγα του Παλέ ντε Τοκιό, που χτίστηκε για τη Διεθνή Έκθεση του 1937. Άνοιξε το 1961 και ξανά το 2019 μετά από ανακαίνιση, και φιλοξενεί περίπου 15.000 έργα τέχνης του 20ού και 21ου αιώνα, μεταξύ των οποίων πίνακες των Πικάσο, Ματίς, Μπρακ και Λεζέ.

Το Μουσείο Μπουρντέλ διατηρεί το εργαστήριο του γλύπτη Αντουάν Μπουρντέλ, που το χρησιμοποιούσε από το 1885 έως τον θάνατό του το 1929, στην οδό Αντουάν Μπουρντέλ 18. Άνοιξε ως μουσείο το 1949 και επεκτάθηκε αργότερα από τους αρχιτέκτονες Ανρί Γκοτρίς και Κριστιάν ντε Πορτζαμπάρκ. Η συλλογή περιλαμβάνει περισσότερα από 500 έργα του σε γύψο, μάρμαρο και χαλκό.

Στρατιωτικό μουσείο μέσα στο Οτέλ ντεζ Ενβαλίντ, ένα συγκρότημα που διέταξε να χτιστεί ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ το 1670 για να στεγάσει ανάπηρους στρατιώτες. Σχηματίστηκε το 1905 από δύο παλαιότερες συλλογές και καλύπτει τη στρατιωτική ιστορία από την αρχαιότητα έως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η Εκκλησία του Θόλου φιλοξενεί τον τάφο του Ναπολέοντα, που ολοκληρώθηκε το 1861, είκοσι χρόνια μετά την επιστροφή των λειψάνων του από την Αγία Ελένη.

Το Μουσείο Ροντέν στεγάζεται στο Οτέλ Μπιρόν, ένα μέγαρο του 18ου αιώνα στο 7ο διαμέρισμα, και στον κήπο που το περιβάλλει. Φιλοξενεί το έργο του γλύπτη Ογκίστ Ροντέν, μεταξύ άλλων χάλκινα εκμαγεία του «Σκεπτόμενου» και των «Πυλών της Κόλασης», που εκτίθενται στο ύπαιθρο. Το μουσείο άνοιξε το 1919, αφού ο Ροντέν δώρισε τη συλλογή του στο γαλλικό κράτος.

Εκθεσιακή αίθουσα με γυάλινη στέγη στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού, χτισμένη για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900 στη θέση του πρώην Παλατιού της Βιομηχανίας. Οι πέτρινες προσόψεις του σε ρυθμό Μπο-Αρ και οι θόλοι του από σίδερο και γυαλί, που ανακαινίστηκαν και άνοιξαν ξανά το 2025, φιλοξενούν σήμερα περιοδικές εκθέσεις τέχνης και εκδηλώσεις.

Το Μουσείο της Απελευθέρωσης του Παρισιού – Μουσείο του Στρατηγού Λεκλέρκ – Μουσείο Ζαν Μουλέν στεγάζεται σε πρώην περίπτερα διοδίων στην πλατεία Ντανφέρ-Ροσρό, πάνω από το καταφύγιο που χρησίμευσε ως σταθμός διοίκησης του συνταγματάρχη Ρολ-Τανγκί τον Αύγουστο του 1944. Μεταφέρθηκε σε αυτή τη διεύθυνση το 2019 και καλύπτει την απελευθέρωση του Παρισιού και την Αντίσταση στα χρόνια του πολέμου.

Μέγαρο σε ρυθμό Μπο-Αρ, χτισμένο για την Παγκόσμια Έκθεση του 1900 από τον αρχιτέκτονα Σαρλ Ζιρό, απέναντι από το Γκραν Παλέ στη λεωφόρο Ουίνστον Τσόρτσιλ. Στεγάζει το Μουσείο Καλών Τεχνών της πόλης του Παρισιού, με συλλογές από την αρχαιότητα έως τον 20ό αιώνα, ανάμεσά τους τη συλλογή Ντιτουί με μεσαιωνικά και αναγεννησιακά έργα και τη συλλογή Τακ με έπιπλα του 18ου αιώνα.