Εξερευνήστε: Βερσαλλίες

Οι γεωμετρικοί κήποι του Κάστρου των Βερσαλλιών, που καλύπτουν περίπου 800 εκτάρια δυτικά του παλατιού και διαμορφώθηκαν από τη δεκαετία του 1660 από τον Αντρέ Λε Νοτρ στο γαλλικό γεωμετρικό ύφος που τελειοποίησε εκεί. Παρτέρια, αγάλματα, σιντριβάνια και το Μεγάλο Κανάλι βρίσκονται μέσα σε μια περιμετρική ζώνη δάσους, που συνορεύει με τις πόλεις των Βερσαλλιών και του Λε Σενέ.

Το Ίδρυμα Λουί Βιτόν είναι μουσείο τέχνης και πολιτιστικό κέντρο που χρηματοδοτεί ο όμιλος LVMH, σε ένα κτίριο με γυάλινα «πανιά» σε σχέδια του Φρανκ Γκέρι. Άνοιξε το 2014 δίπλα στον Κήπο Εγκλιματισμού στο Δάσος της Βουλώνης. Το μουσείο παρουσιάζει εκθέσεις μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης σε αρκετές αίθουσες.

Ο Κήπος Εγκλιματισμού είναι λούνα παρκ 19 εκταρίων στο βόρειο τμήμα του Δάσους της Βουλώνης, που άνοιξε το 1860 ο Ναπολέων Γ΄ ως ζωολογικός κήπος και κήπος εγκλιματισμού, όπου μελετούνταν φυτά και ζώα από τις γαλλικές αποικίες. Λειτουργεί ως οικογενειακό πάρκο αναψυχής από τη δεκαετία του 1930, με παιχνίδια, κήπους και μια φάρμα, και συνορεύει με το Ίδρυμα Λουί Βιτόν.

Το εθνικό ναυτικό μουσείο της Γαλλίας, που ιδρύθηκε το 1827 και στεγάζεται από το 1937 στο Μέγαρο Σαγιό, με θέα στον Σηκουάνα. Η συλλογή του, που ξεκινά από μια δωρεά ομοιωμάτων πλοίων στον Λουδοβίκο ΙΕ΄ το 1748, καλύπτει τη ναυτική ιστορία, ομοιώματα πλοίων, όπλα και ναυτική τέχνη. Το μουσείο άνοιξε ξανά το 2023 μετά από ανακαίνιση.

Η Πόλη της Αρχιτεκτονικής και της Κληρονομιάς είναι μουσείο αρχιτεκτονικής στο Μέγαρο Σαγιό. Ιδρύθηκε το 1879 από τον Εζέν Βιολέ-λε-Ντικ και άνοιξε ξανά στη σημερινή του μορφή το 2007· εκθέτει γύψινα εκμαγεία γαλλικής μνημειακής γλυπτικής σε φυσικό μέγεθος, ανάμεσά τους πύλες καθεδρικών, μαζί με μακέτες γαλλικών κτιρίων από το 1850 και μετά.

Το Ενυδρείο του Παρισιού στεγάζεται εν μέρει υπογείως στους Κήπους του Τροκαντερό, απέναντι από τον Πύργο του Άιφελ στην άλλη όχθη του Σηκουάνα. Φιλοξενεί περίπου 500 είδη σε περίπου σαράντα δεξαμενές, ανάμεσά τους καρχαρίες, μέδουσες και ψάρια κοραλλιογενών υφάλων. Το ενυδρείο λειτουργεί επίσης κινηματογράφο και προβάλλει ταινίες με το όνομα Cineaqua.

Ο Πύργος του Άιφελ είναι σιδερένιος δικτυωτός πύργος 330 μέτρων στο Πεδίο του Άρεως, χτισμένος μεταξύ 1887 και 1889 από την εταιρεία του Γκυστάβ Άιφελ ως αψίδα εισόδου της Παγκόσμιας Έκθεσης του 1889. Τρία επίπεδα είναι ανοιχτά για τους επισκέπτες, με ανελκυστήρα ή σκάλες, με εστιατόρια στους δύο πρώτους ορόφους και το αποκατεστημένο διαμέρισμα του Άιφελ στο ανώτερο επίπεδο.

Το Μουσείο Γκιμέ είναι μουσείο ασιατικής τέχνης στην πλατεία Ιένας, που ίδρυσε ο βιομήχανος Εμίλ Γκιμέ· άνοιξε πρώτα στη Λυών το 1879 και μεταφέρθηκε στο Παρίσι το 1889. Η συλλογή του καλύπτει την Καμπότζη, την Ταϊλάνδη, το Βιετνάμ, το Θιβέτ, την Ινδία και το Νεπάλ, με γλυπτική, κεραμικά και βουδιστική τέχνη από την αρχαιότητα έως τον Μεσαίωνα.

Το Παλέ ντε Τοκιό είναι κτίριο στη λεωφόρο Προέδρου Ουίλσον, χτισμένο για τη Διεθνή Έκθεση του 1937. Η δυτική πτέρυγά του φιλοξενεί από το 2002 ένα κέντρο σύγχρονης τέχνης, με περιοδικές εκθέσεις σε μεγάλες αίθουσες βιομηχανικού ύφους. Η ανατολική πτέρυγα στεγάζει το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της πόλης.

Η Αψίδα του Θριάμβου βρίσκεται στο κέντρο της πλατείας Σαρλ ντε Γκωλ, στο δυτικό άκρο των Ηλυσίων Πεδίων, και ανεγέρθηκε για να τιμήσει όσους πολέμησαν στους πολέμους της Γαλλικής Επανάστασης και του Ναπολέοντα. Νίκες και ονόματα στρατηγών είναι χαραγμένα στις επιφάνειές της, και κάτω από τον θόλο της βρίσκεται ο Τάφος του Αγνώστου Στρατιώτη. Σκάλες οδηγούν σε μια ταράτσα στην κορυφή.

Στρατιωτικό μουσείο μέσα στο Οτέλ ντεζ Ενβαλίντ, ένα συγκρότημα που διέταξε να χτιστεί ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ το 1670 για να στεγάσει ανάπηρους στρατιώτες. Σχηματίστηκε το 1905 από δύο παλαιότερες συλλογές και καλύπτει τη στρατιωτική ιστορία από την αρχαιότητα έως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η Εκκλησία του Θόλου φιλοξενεί τον τάφο του Ναπολέοντα, που ολοκληρώθηκε το 1861, είκοσι χρόνια μετά την επιστροφή των λειψάνων του από την Αγία Ελένη.