Εξερευνήστε: Βιτσέντσα

Το Θέατρο Ολίμπικο στη Βιτσέντσα είναι κλειστό θέατρο χτισμένο το 1580–1585 με βάση το τελευταίο σχέδιο του Αντρέα Παλάντιο και ολοκληρωμένο μετά τον θάνατό του. Το σκηνικό του από τον Βιντσέντσο Σκαμότσι, ξύλινοι δρόμοι σε ψευδοπροοπτική πίσω από ένα κλασικό προσκήνιο, χρονολογείται από την πρώτη παράσταση το 1585 και είναι το παλαιότερο σωζόμενο θεατρικό σκηνικό.

Το Παλάτσο Κιερικάτι είναι αναγεννησιακό μέγαρο στη Βιτσέντσα, σχεδιασμένο από τον Αντρέα Παλάντιο το 1550 για τον κόμη Τζιρόλαμο Κιερικάτι και ολοκληρωμένο στα τέλη του 17ου αιώνα. Η πρόσοψή του με δύο επάλληλες κιονοστοιχίες βλέπει στην Πιάτσα Ματεότι. Από το 1855 στεγάζει το Δημοτικό Μουσείο της πόλης, με πίνακες, γλυπτά, σχέδια και χαρακτικά.

Η Σάντα Κορόνα είναι γοτθική πλινθόκτιστη εκκλησία στη Βιτσέντσα, που ξεκίνησαν οι Δομινικανοί το 1261 για να φυλάξουν ένα αγκάθι από το ακάνθινο στεφάνι του Χριστού, δώρο του βασιλιά Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας. Στο εσωτερικό βρίσκονται η Βάπτιση του Χριστού του Τζοβάνι Μπελίνι, η Προσκύνηση των Μάγων του Πάολο Βερονέζε και το Παρεκκλήσι Βαλμαράνα σε σχέδιο του Αντρέα Παλάντιο. Λειτουργεί ως μέρος των μουσείων της πόλης.

Η Βασιλική Παλλαδιάνα είναι το πρώην δημαρχείο στην Πιάτσα ντέι Σινιόρι της Βιτσέντσα. Από το 1549 ο Αντρέα Παλάντιο περιέβαλε το γοτθικό Παλάτσο ντέλα Ρατζόνε του 15ου αιώνα με δύο ορόφους μαρμάρινων λοτζιών με τοξωτά ανοίγματα, που ολοκληρώθηκαν το 1614. Η μεγάλη αίθουσά της φιλοξενεί εκθέσεις, και το επάνω άνδηρο έχει θέα στην πλατεία δίπλα στον Τόρε Μπισάρα.

Η Βασιλική του Μόντε Μπέρικο είναι μαριανό ιερό στον λόφο πάνω από τη Βιτσέντσα, που ιδρύθηκε μετά από αναφερόμενες εμφανίσεις της Παναγίας το 1426 και το 1428. Η σημερινή μπαρόκ εκκλησία, με τον τρούλο και τα αγάλματά της, σχεδιάστηκε από τον Κάρλο Μπορέλα το 1688. Μια αίθουσα δίπλα της φιλοξενεί τον πίνακα του Πάολο Βερονέζε με το Δείπνο του Αγίου Γρηγορίου του Μεγάλου.

Η Βίλα Λα Ροτόντα είναι εξοχική κατοικία σε έναν λόφο λίγο έξω από τη Βιτσέντσα, σχεδιασμένη από τον Αντρέα Παλάντιο για τον κληρικό Πάολο Αλμέρικο, που ξεκίνησε το 1567. Είναι ένας τετράγωνος όγκος με πρόστοο με κίονες σε καθεμία από τις τέσσερις πλευρές του γύρω από μια κεντρική τρουλαία αίθουσα. Οι επισκέπτες βλέπουν τους κήπους και τον κύριο όροφο· ανήκει σε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.