Εξερευνήστε: Βίρτσμπουργκ

Η Μάριενκαπελε είναι ύστερος γοτθικός ναός-αίθουσα, χτισμένος μεταξύ 1377 και περίπου 1480 στη Μαρκτπλατς του Βίρτσμπουργκ, στη θέση ενός εβραϊκού νεκροταφείου που καταστράφηκε το 1349. Ο πύργος του, ύψους 70 μέτρων, φέρει από το 1713 μια επιχρυσωμένη περιστρεφόμενη Παναγία. Η νότια πύλη έχει αντίγραφα των γλυπτών του Αδάμ και της Εύας του Τίλμαν Ρίμενσνάιντερ, και ο αρχιτέκτονας Μπαλτάζαρ Νόιμαν είναι θαμμένος μέσα.

Το Νόιμίνστερ ιδρύθηκε γύρω στο 1057 στον παραδοσιακό τόπο μαρτυρίου των Φράγκων ιεραποστόλων επισκόπων Κιλιανού, Κολονάτου και Τοτνάνου, των οποίων τα λείψανα αναπαύονται στη δυτική κρύπτη του. Ο αρχιτέκτονας Γιόζεφ Γκράισινγκ έδωσε στον ναό τον μπαρόκ τρούλο και τη δυτική πρόσοψη από κόκκινο ψαμμίτη το 1711-1716. Στον διπλανό κήπο Λουζαμγκέρτχεν βρίσκεται μια αναμνηστική πλάκα για τον ποιητή Βάλτερ φον ντερ Φόγκελβάιντε.

Ο Καθεδρικός Ναός του Βίρτσμπουργκ άρχισε να χτίζεται το 1040 επί του επισκόπου Βρούνωνα και ολοκληρώθηκε έως το 1075· με μήκος 105 μέτρων είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος ρομανικός ναός της Γερμανίας. Υπέστη σοβαρές ζημιές από βομβαρδισμό το 1945 και ξαναχτίστηκε έως το 1967, συνδυάζοντας ρομανική τοιχοποιία με σύγχρονες προσθήκες, όπως μια χάλκινη πύλη του Φριτς Κένιγκ. Στο εσωτερικό υπάρχουν επισκοπικοί τάφοι σκαλισμένοι από τον Τίλμαν Ρίμενσνάιντερ.

Η Ρεζιντέντς του Βίρτσμπουργκ χτίστηκε από το 1720 έως το 1780 για τους πρίγκιπες-επισκόπους του Βίρτσμπουργκ σε σχέδια του Μπαλτάζαρ Νόιμαν. Η αίθουσα του κλιμακοστασίου της έχει τοιχογραφία οροφής του Τζοβάνι Μπατίστα Τιέπολο του 1752-53, από τις μεγαλύτερες στον κόσμο. Πάνω από 40 αίθουσες είναι ανοιχτές σε επισκέπτες, μαζί με το ανακτορικό παρεκκλήσι Hofkirche και τον μπαρόκ κήπο Hofgarten. Η UNESCO την ανακήρυξε μνημείο το 1981.

Το Museum im Kulturspeicher στεγάζεται σε μια μετασκευασμένη αποθήκη σιτηρών στο παλιό λιμάνι του Βίρτσμπουργκ και λειτουργεί ως μουσείο από το 2002. Φιλοξενεί τη δημοτική συλλογή τέχνης με φραγκονική ζωγραφική του 19ου και 20ού αιώνα, μαζί με τη Συλλογή Peter C. Ruppert ευρωπαϊκής συγκεκριμένης τέχνης μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.