Ontdek alle 42 landen

Laki, of Lakagígar, is een rij van meer dan 130 kraters van ruim 29 km lang in het Nationaal Park Vatnajökull, ongeveer 35 km ten noordwesten van Kirkjubæjarklaustur, ontstaan bij de uitbarsting Skaftáreldar van 1783–84, die tot hongersnood in IJsland leidde. Wandelpaden beginnen bij een rangerpost bij de berg Laki, bereikbaar met een vierwielaangedreven auto via de hooglandweg F206, die alleen 's zomers open is.

Kirkjugólf, IJslands voor 'kerkvloer', is een vlak oppervlak van ongeveer 80 vierkante meter aan de rand van Kirkjubæjarklaustur, gevormd door de toppen van basaltzuilen die door de zee en gletsjers glad zijn geslepen. De veelhoekige stenen lijken op een geplaveide vloer, hoewel hier nooit een kerk heeft gestaan; de plek is beschermd als natuurmonument.

De Botanische tuin van Akureyri (Lystigarður Akureyrar) ligt op de helling ten zuiden van het centrum, zo'n 85 km ten zuiden van de poolcirkel. Het park opende in 1912 en de botanische tuin in 1957; op 3,7 hectare liggen grasvelden, bloemperken, een vijver en plantencollecties met zo'n 400 IJslandse soorten.

Akureyrarkirkja is de lutherse kerk van Akureyri en staat op een heuvel boven het centrum. Ze werd ontworpen door Guðjón Samúelsson en in 1940 voltooid; ze heeft twee getrapte torens, een orgel met 3.200 pijpen, reliëfs van Ásmundur Sveinsson op de galerij en een altaarstuk uit 1863 van Edvard Lehmann.

Svartifoss is een waterval in Skaftafell, in het Nationaal Park Vatnajökull, die over een wand van donkere, meestal zeshoekige basaltzuilen valt. De zuilen ontstonden zo'n 300.000 jaar geleden toen lava een oude rivierbedding vulde en bij het afkoelen spleet. Je bereikt hem te voet vanaf bezoekerscentrum Skaftafellsstofa via pad S2, dat ook langs Hundafoss en Magnúsarfoss loopt.

Goðafoss is een waterval in de rivier de Skjálfandafljót in het noorden van IJsland, aan de Ringweg tussen Akureyri en het Mývatn. De rivier valt 12 meter over een gebogen rand van ongeveer 30 meter breed; paden en uitkijkpunten op beide oevers leiden naar de rand en omlaag naar het water.

Skaftafellsjökull is een uitloper van de Vatnajökull, een gletsjertong van zo'n 10 km tussen de heide Skaftafellsheiði en de berg Hafrafell in het Nationaal Park Vatnajökull. Pad S1, een rondwandeling van 4,1 km vanaf bezoekerscentrum Skaftafellsstofa, loopt langs morenen en doodijsgaten naar het smeltwatermeer aan de voet. Het ijs op gaan kan alleen met een gids.

Svínafellsjökull is een uitloper van de Vatnajökull in Öræfi, zo'n 7 km ten oosten van Skaftafell, die tussen steile hellingen van de Öræfajökull afdaalt. De gebroken gletsjertong eindigt in een klein smeltwatermeer. In 2018 waarschuwden de autoriteiten tegen tochten op de gletsjer nadat er scheuren waren gevonden in de helling Svínafellsheiði erboven; het ijs op gaan kan alleen met een gids.

Hofskirkja is een plaggenkerk bij Hof in Öræfi, zo'n 18 km ten zuidoosten van Skaftafell. Páll Pálsson uit Hörgsdal bouwde haar in 1883–85 met stenen zijmuren, een met plaggen gedekt dak en houten gevels; ze is 9,8 m lang. Het Nationaal Museum van IJsland nam haar over en herbouwde haar in 1953–54; ze is nog steeds parochiekerk en staat op een kerkhof met opgehoogde graven.

Het Walvismuseum Húsavík is gevestigd in het voormalige slachthuis van de stad aan de haven, gebouwd in 1931 en in 2002 als museum geopend. Op twee verdiepingen toont het de walvissen van de Noord-Atlantische Oceaan, hun ecologie, strandingen en de geschiedenis van walvisvangst en walvissen kijken in IJsland, met 13 echte walvisskeletten.

De Húsavíkurkirkja is een houten kerk boven de haven van Húsavík, in 1907 gebouwd naar een ontwerp van de IJslandse architect Rögnvaldur Ólafsson. Het kruisvormige gebouw is wit geschilderd met rode accenten, onder een groen dak en een spitse toren. De parochie gebruikt de kerk nog voor diensten, dopen, huwelijken en uitvaarten.

Skútustaðagígar is een groep pseudokraters aan de zuidoever van het meer Mývatn, bij de boerderij en kerk van Skútustaðir. Ze ontstonden zo'n 2300 jaar geleden toen lava over het meer en de moerassen stroomde en stoomexplosies met gras begroeide kegels zonder onderliggende kraterpijp opwierpen. Een wandelpad loopt in een lus door de kraters rond de vijver Stakhólstjörn.

Fjallsárlón is een gletsjermeer op de Breiðamerkursandur, zo'n 10 km ten westen van Jökulsárlón vlak bij Route 1. De gletsjer Fjallsjökull, een uitloper van de Öræfajökull, kalft erin af, zodat er kleinere ijsbergen op het water drijven. Sinds 2017 hoort het meer bij het Nationaal Park Vatnajökull; in de vroege zomer broeden grote jagers op de oever.

Dimmuborgir is een gebied met lavazuilen, bogen en grotten ten oosten van het Mývatn. Het ontstond zo'n 2.300 jaar geleden, toen een lavameer wegliep en holle zuilen achterliet die zich boven kokende moerasgrond hadden gevormd. Gemarkeerde paden van verschillende lengte voeren door de formaties, onder meer naar de boogvormige grot Kirkjan.

Grjótagjá is een kleine lavagrot met een geothermisch bad in een spleet van de plaatgrens, ongeveer 2 km ten zuidoosten van Reykjahlíð bij het meer Mývatn. Het was een badplaats tot de Krafla-uitbarstingen van 1975–84 het water tot zo'n 60 °C verhitten. De grot ligt op privégrond en baden is niet toegestaan; bezoekers kijken vanaf de ingang naar binnen en lopen boven langs de spleet.

Hverfjall, ook Hverfell genoemd, is een tefraringvulkaan ten oosten van het meer Mývatn, ontstaan bij een uitbarsting zo'n 2500 jaar geleden. De zwarte krater is ongeveer 1 km breed. Twee gemarkeerde paden, vanuit het noordwesten en vanuit het zuiden, leiden naar de kraterrand; andere routes zijn verboden.

Earth Lagoon Mývatn, tot de naamswijziging Mývatn Nature Baths (Jarðböðin), is een in 2004 geopende geothermische lagune bij Jarðbaðshólar, ten oosten van het Mývatn. Het water uit de boorput van Bjarnarflag komt met 130 °C omhoog en wordt afgekoeld tot 36–40 °C; het is basisch, zwavelrijk en niet gechloreerd. Er is ook een stoombad.

Hverir, ook Hverarönd genoemd, is een hogetemperatuur-geothermisch gebied aan de voet van de Námafjall, ten oosten van Reykjahlíð en het Mývatn. Dampende fumarolen, kokende modderpoelen en zwavelafzettingen kleuren de grond geel, grijs en rood; met touwen afgezette paden lopen ertussendoor en de geur van zwavelwaterstof is sterk.

Jökulsárlón is een gletsjermeer aan de voet van de gletsjer Breiðamerkurjökull, langs Route 1 tussen Skaftafell en Höfn. Het ontstond vanaf de jaren 1930 toen de gletsjer zich terugtrok en is nu meer dan 280 m diep. IJsbergen breken af van de gletsjer en drijven naar de korte rivier naar zee; een pad van 1,2 km loopt van de parkeerplaats naar de heuvelrug Helguhóll.

Krafla is een vulkanische caldera van zo'n 10 km breed ten noordoosten van het meer Mývatn, ongeveer 11 km van Reykjahlíð. Bezoekers wandelen naar Víti, een explosiekrater uit de Mývatn-uitbarstingen van 1724–29 met een groen meer, en naar het lavaveld Leirhnjúkur, waar paden over dampende grond en lava uit de Krafla-uitbarstingen van 1975–84 lopen.