Odkryj: Aix-en-Provence

Caumont Centre d'Art mieści się w Hôtel de Caumont, XVIII-wiecznej rezydencji w dzielnicy Mazarin w Aix-en-Provence, której budowę rozpoczęto w 1715 roku według planów Roberta de Cotte. Culturespaces odrestaurowało ją i otworzyło w 2015 roku; zwiedzający oglądają stylowe salony, klatkę schodową i ogród oraz dwie wystawy czasowe w roku poświęcone wielkim malarzom.

Pavillon Vendôme to XVII-wieczny pawilon w Aix-en-Provence, wznoszony od 1665 roku dla Ludwika de Mercœur, księcia Vendôme, z fasadą o trzech porządkach klasycznych i dwoma rzeźbionymi atlantami przy wejściu. Kolekcjoner Henri Dobler zapisał go miastu w 1941 roku; dziś jest to muzeum miejskie ze stylowymi wnętrzami i wystawami sztuki, położone we francuskim ogrodzie regularnym.

Katedra w Aix pod wezwaniem Najświętszego Zbawiciela stoi na miejscu rzymskiego forum Aix-en-Provence; budowano ją i przebudowywano od XII do XIX wieku. Łączy romańską nawę, gotycką nawę i fasadę zachodnią, baptysterium z około 500 roku z ponownie użytymi rzymskimi kolumnami oraz romański krużganek, który wolontariusze pokazują podczas zwiedzania z przewodnikiem.

Muzeum Graneta to muzeum sztuki i archeologii w Aix-en-Provence, otwarte w 1838 roku w dawnym przeoracie kawalerów maltańskich obok kościoła Saint-Jean-de-Malte. Nosi imię malarza François Mariusa Graneta, który w 1849 roku zapisał mu swoją kolekcję, i prezentuje malarstwo europejskie, rzeźbę, dzieła Cézanne'a oraz znaleziska z oppidum Entremont.

Pracownia Cézanne'a to dom na wzgórzu Lauves na północ od Aix-en-Provence, w którym Paul Cézanne pracował od 1902 roku aż do śmierci w 1906 roku. Pracownia na piętrze, oświetlona dużą przeszkloną ścianą, zachowuje jego sztalugi, meble i przedmioty widoczne na jego ostatnich martwych naturach; dom stoi w ogrodzie z drzewami oliwnymi i figowymi, a miasto prowadzi go jako muzeum.

Bastide du Jas de Bouffan to XVIII-wieczny dwór wiejski w zachodniej części Aix-en-Provence, kupiony przez ojca Paula Cézanne'a w 1859 roku. Malarz mieszkał i pracował tu przez około 40 lat, namalował malowidła ścienne w głównym salonie i wielokrotnie malował dom, park i aleję kasztanowców. Obecnie należy do miasta, jest w remoncie i w sezonie udostępniany do zwiedzania.