Odkryj: Asuan

Elefantyna to wyspa na Nilu w Asuanie, na której południowym krańcu leżą ruiny starożytnego miasta Abu, odkopywanego przez misję niemiecką od 1969 roku. Zwiedzający docierają tu promem i oglądają świątynie Chnuma i Satet, nilometr oraz Muzeum Asuańskie, które prezentuje znaleziska z wyspy.

Niedokończony Obelisk leży w starożytnym kamieniołomie granitu w Asuanie, wciąż połączony ze skałą macierzystą w miejscu, gdzie robotnicy porzucili go po pęknięciu kamienia. Zamówiony prawdopodobnie przez Hatszepsut dla Karnaku, miałby wysokość około 42 m; kładki wokół kamieniołomu pozwalają zobaczyć trzon i ślady pozostawione przez kamienne tłuczki.

Nekropolia wykuta w klifach na zachodnim brzegu Nilu naprzeciw Asuanu, gdzie chowano miejscowych nomarchów i dostojników Starego i Średniego Państwa; była używana aż do okresu rzymskiego. Zwiedzający wspinają się do grobowców skalnych, a nazwę stanowisku nadaje grobowiec szejka Alego Abu al-Hawy z kopułą na szczycie.

Ruiny koptyjskiego klasztoru na pustyni na zachodnim brzegu Asuanu, pierwotnie poświęconego Anbie Hadrze, IV-wiecznemu mnichowi i biskupowi Asuanu. Używany od VI do początku XIV wieku, zachował mur obwodowy, kościół z resztkami malowideł ściennych i dwukondygnacyjny budynek mieszkalny z kamienia i cegły mułowej.

Świątynia na File to świątynia Izydy, której budowę rozpoczął Ptolemeusz II w III wieku p.n.e., stojąca wraz z Kioskiem Trajana i świątynią Hathor. W latach 70. XX wieku nubijska kampania UNESCO przeniosła zabytki z zalanej wyspy File na wyspę Agilkia na południe od Asuanu, na którą zwiedzający docierają łodzią.

Piaskowcowa świątynia nubijskiego boga Mandulisa, zbudowana za cesarza rzymskiego Augusta i przeniesiona w latach 1962–1963 z zalanego miejsca około 50 km w górę rzeki do Nowej Kalabszy, obok Wysokiej Tamy, około 15 km na południe od Asuanu. Ma pylon, dziedziniec, salę hypostylową i sanktuarium; w pobliżu stoją skalna świątynia Bajt al-Wali i kiosk z Kertassi.