Odkryj: Barcelona

Muzeum Sztuki Współczesnej w Barcelonie (MACBA) stoi przy Plaça dels Àngels w El Raval, w białym budynku z długą przeszkloną fasadą, zaprojektowanym przez amerykańskiego architekta Richarda Meiera i otwartym w 1995 roku. Galerie pokazują kolekcję sztuki od połowy XX wieku wraz ze zmieniającymi się wystawami czasowymi.

Akwarium w Barcelonie to publiczne akwarium na nabrzeżu Moll d'Espanya w Port Vell, starym porcie, otwarte w 1995 roku. W zbiornikach żyje około 11 000 zwierząt, głównie z Morza Śródziemnego, a przez duże oceanarium z rekinami i płaszczkami prowadzi 80-metrowy podwodny tunel.

Łuk Triumfalny to łuk pamiątkowy z czerwonej cegły w stylu neomudéjar, zaprojektowany przez Josepa Vilasecę i Casanovasa jako główne wejście na Wystawę Światową w Barcelonie w 1888 roku. Przecina promenadę Passeig de Lluís Companys prowadzącą do Parc de la Ciutadella, a na jego frontowym fryzie widnieje płaskorzeźba Josepa Reynésa „Barcelona wita narody”.

Park Ciutadella (Parc de la Ciutadella) to 31-hektarowy park na skraju Ciutat Vella, zakładany od 1872 roku według planów Josepa Fontserègo na miejscu XVIII-wiecznej cytadeli wojskowej, a później wykorzystany na Wystawę Światową w 1888 roku. Znajdują się w nim staw z łódkami, monumentalna fontanna Cascada, Parlament Katalonii, zoo w Barcelonie i kilka XIX-wiecznych budynków.

Kolejka linowa Port Vell przecina stary port Barcelony, łącząc Torre de Sant Sebastià w Barcelonecie ze stacją Miramar na Montjuïc przez Torre de Jaume I obok World Trade Center. Zbudowana na Wystawę Międzynarodową w 1929 roku i otwarta w 1931 roku, pokonuje około 1,3 km w kabinach mieszczących do 24 osób.

Zoo w Barcelonie zajmuje wschodnią część Parc de la Ciutadella i zostało otwarte w 1892 roku. Na jego terenie są terrarium z 1972 roku, ptaszarnia z około 70 gatunkami ptaków i strefa sawanny Sahelu zbudowana w 2018 roku dla żyraf, lwów i słoni; przez wiele lat mieszkał tu Płatek Śniegu, goryl albinos, który zmarł w 2003 roku.

Altamar to restauracja na szczycie Torre de Sant Sebastià, 78-metrowej stalowej wieży z 1931 roku, która jest stacją kolejki linowej Port Vell w Barcelonecie. Sala znajduje się około 75 metrów nad portem, z widokiem na port i miasto, a kuchnia śródziemnomorska serwowana jest à la carte lub w formie menu degustacyjnego.

Casa Amatller to dom przy Passeig de Gràcia, który Josep Puig i Cadafalch przebudował w latach 1898–1900 dla producenta czekolady Antoniego Amatllera, nadając mu schodkowy szczyt pokryty płytkami ceramicznymi. Pokoje rodziny zachowały oryginalne meble i wystrój z 1900 roku; zwiedza się je z przewodnikiem lub audioprzewodnikiem.

Casa Batlló to dom przy Passeig de Gràcia, który Antoni Gaudí przebudowywał od 1904 roku dla Josepa Batlló, część kwartału modernistycznych budynków zwanego Illa de la Discòrdia. Fasadę pokrywa mozaika z tłuczonych płytek, z kolumnami przypominającymi kości i dachem w kształcie grzbietu smoka; zwiedzający oglądają piętro główne, studnię świetlną i taras na dachu.

Muzeum Tàpiesa to muzeum sztuki założone w 1984 roku przez malarza Antoniego Tàpiesa i otwarte w 1990 roku w dawnym wydawnictwie Montaner i Simon, wczesnym modernistycznym budynku z cegły i żelaza projektu Lluísa Domènecha i Montanera. Dach wieńczy duża rzeźba Tàpiesa z drutu, a galerie pokazują jego prace obok wystaw czasowych.

Passeig de Gràcia to szeroka aleja w dzielnicy Eixample biegnąca od Plaça de Catalunya do Carrer Gran de Gràcia, wytyczona w XIX wieku na dawnej drodze między Barceloną a miastem Gràcia. Wzdłuż niej stoją sklepy i budynki modernistyczne, wśród nich Casa Amatller, Casa Lleó Morera oraz Casa Batlló i Casa Milà Antoniego Gaudíego.

Kolejka linowa na Montjuïc to kolej gondolowa wjeżdżająca na wzgórze Montjuïc od górnej stacji kolejki szynowo-linowej do stacji obok zamku Montjuïc. Otwarta w 1970 roku i przebudowana z zamkniętymi kabinami w 2007 roku, licząca 752 metry linia wznosi się około 85 metrów ponad dolną stację i oferuje widok na port i miasto.

Casa Milà, zwana La Pedrera, to kamienica przy Passeig de Gràcia zaprojektowana przez Antoniego Gaudíego i zbudowana w latach 1906–1912 dla Pere Milà i Roser Segimon. Ma samonośną, falującą kamienną fasadę z balkonami z kutego żelaza, a zwiedzający oglądają jej dziedzińce, poddasze i taras na dachu z rzeźbionymi kominami.

Palau Baró de Quadras to kamienica przy Avinguda Diagonal, którą Josep Puig i Cadafalch przebudował w latach 1904–1906 dla Manuela de Quadras, pierwszego barona de Quadras. Jej fasadę od strony Diagonal zdobi rzeźbiona kamienna galeria w stylu neogotyckim autorstwa Eusebiego Arnaua i Alfonsa Juyola; budynek jest siedzibą Institut Ramon Llull, a jego piętro główne zwiedza się z przewodnikiem.

Fundació Joan Miró to muzeum sztuki nowoczesnej na Montjuïc, utworzone przez Joana Miró i otwarte w 1975 roku w białym budynku z dziedzińcami i tarasami na dachu, zaprojektowanym przez jego przyjaciela Josepa Lluísa Serta. Ma dużą kolekcję obrazów, rzeźb, gobelinów i rysunków Miró, a Espai 13 pokazuje prace młodych artystów.

Zamek Montjuïc to twierdza wojskowa na szczycie wzgórza Montjuïc, nad portem. Pierwszy fort wzniesiono w 1640 roku, a obecny zamek z fosą i bastionami powstał w latach 1751–1799 pod kierunkiem inżyniera Juana Martína Cermeña. Dziś zarządzany przez miasto, oferuje wystawy o swojej historii i mury z widokiem na Barcelonę i morze.

Sagrada Família to katolicka bazylika w barcelońskiej dzielnicy Eixample, rozpoczęta w 1882 roku i prowadzona od 1883 roku przez Antoniego Gaudíego, który pracował nad nią aż do śmierci w 1926 roku i jest pochowany w jej krypcie. Jej centralna Wieża Jezusa Chrystusa, ukończona w 2026 roku, ma 172,5 metra wysokości. Zwiedzający oglądają fasady Narodzenia i Męki oraz przypominające drzewa kolumny nawy.

Muzeum Olimpijskie i Sportu im. Joana Antonia Samarancha zostało otwarte w 2007 roku na Montjuïc, naprzeciwko Stadionu Olimpijskiego im. Lluísa Companysa, a obecną nazwę nosi od 2010 roku. Prowadzone przez Barcelońską Fundację Olimpijską, przedstawia igrzyska olimpijskie i igrzyska w Barcelonie w 1992 roku, sport w różnych cywilizacjach oraz sport osób z niepełnosprawnościami, z interaktywnymi prezentacjami multimedialnymi.

Magiczna Fontanna na Montjuïc to iluminowana fontanna zaprojektowana przez Carlesa Buïgasa na Wystawę Międzynarodową w 1929 roku, u wylotu Avinguda de la Reina Maria Cristina poniżej Palau Nacional. W wyznaczone wieczory odbywają się pokazy strumieni wody, kolorowego światła i muzyki, a przez trzy koncentryczne baseny przepływa około 2600 litrów wody na sekundę.

Plaça d'Espanya to duży okrągły plac u stóp Montjuïc, wytyczony na Wystawę Międzynarodową w 1929 roku. Na jego środku stoi fontanna zaprojektowana przez Josepa Marię Jujola z rzeźbami Miquela Blaya, a dwie 47-metrowe Wieże Weneckie wyznaczają aleję prowadzącą do Palau Nacional. Po północnej stronie stoi dawna arena walk byków Arenas.