Odkryj: Barcelona

Casa Amatller to dom przy Passeig de Gràcia, który Josep Puig i Cadafalch przebudował w latach 1898–1900 dla producenta czekolady Antoniego Amatllera, nadając mu schodkowy szczyt pokryty płytkami ceramicznymi. Pokoje rodziny zachowały oryginalne meble i wystrój z 1900 roku; zwiedza się je z przewodnikiem lub audioprzewodnikiem.

Casa Batlló to dom przy Passeig de Gràcia, który Antoni Gaudí przebudowywał od 1904 roku dla Josepa Batlló, część kwartału modernistycznych budynków zwanego Illa de la Discòrdia. Fasadę pokrywa mozaika z tłuczonych płytek, z kolumnami przypominającymi kości i dachem w kształcie grzbietu smoka; zwiedzający oglądają piętro główne, studnię świetlną i taras na dachu.

Muzeum Tàpiesa to muzeum sztuki założone w 1984 roku przez malarza Antoniego Tàpiesa i otwarte w 1990 roku w dawnym wydawnictwie Montaner i Simon, wczesnym modernistycznym budynku z cegły i żelaza projektu Lluísa Domènecha i Montanera. Dach wieńczy duża rzeźba Tàpiesa z drutu, a galerie pokazują jego prace obok wystaw czasowych.

Kolejka linowa na Montjuïc to kolej gondolowa wjeżdżająca na wzgórze Montjuïc od górnej stacji kolejki szynowo-linowej do stacji obok zamku Montjuïc. Otwarta w 1970 roku i przebudowana z zamkniętymi kabinami w 2007 roku, licząca 752 metry linia wznosi się około 85 metrów ponad dolną stację i oferuje widok na port i miasto.

Casa Milà, zwana La Pedrera, to kamienica przy Passeig de Gràcia zaprojektowana przez Antoniego Gaudíego i zbudowana w latach 1906–1912 dla Pere Milà i Roser Segimon. Ma samonośną, falującą kamienną fasadę z balkonami z kutego żelaza, a zwiedzający oglądają jej dziedzińce, poddasze i taras na dachu z rzeźbionymi kominami.

Zamek Montjuïc to twierdza wojskowa na szczycie wzgórza Montjuïc, nad portem. Pierwszy fort wzniesiono w 1640 roku, a obecny zamek z fosą i bastionami powstał w latach 1751–1799 pod kierunkiem inżyniera Juana Martína Cermeña. Dziś zarządzany przez miasto, oferuje wystawy o swojej historii i mury z widokiem na Barcelonę i morze.

Sagrada Família to katolicka bazylika w barcelońskiej dzielnicy Eixample, rozpoczęta w 1882 roku i prowadzona od 1883 roku przez Antoniego Gaudíego, który pracował nad nią aż do śmierci w 1926 roku i jest pochowany w jej krypcie. Jej centralna Wieża Jezusa Chrystusa, ukończona w 2026 roku, ma 172,5 metra wysokości. Zwiedzający oglądają fasady Narodzenia i Męki oraz przypominające drzewa kolumny nawy.

Muzeum Olimpijskie i Sportu im. Joana Antonia Samarancha zostało otwarte w 2007 roku na Montjuïc, naprzeciwko Stadionu Olimpijskiego im. Lluísa Companysa, a obecną nazwę nosi od 2010 roku. Prowadzone przez Barcelońską Fundację Olimpijską, przedstawia igrzyska olimpijskie i igrzyska w Barcelonie w 1992 roku, sport w różnych cywilizacjach oraz sport osób z niepełnosprawnościami, z interaktywnymi prezentacjami multimedialnymi.

Narodowe Muzeum Sztuki Katalonii (Museu Nacional d'Art de Catalunya) zajmuje Palau Nacional na Montjuïc, zwieńczony kopułą pałac zbudowany na Wystawę Międzynarodową w 1929 roku. Kolekcja obejmuje romańskie malowidła ścienne przeniesione z kościołów w Pirenejach, sztukę gotycką, renesansową i barokową aż po kataloński modernizm i noucentisme początku XX wieku.

Torre Glòries, dawniej Torre Agbar, to 38-piętrowy biurowiec o wysokości 144 metrów przy Avinguda Diagonal, zaprojektowany przez Jeana Nouvela i otwarty w 2005 roku. Jego zaokrągloną bryłę okrywają kolorowe panele za szklanymi żaluzjami. Mirador na najwyższym piętrze, 125 metrów nad ziemią, oferuje widok 360 stopni na miasto, a w kopule znajduje się instalacja do wspinaczki Cloud Cities Barcelona.

Pawilon Barceloński to rekonstrukcja Pawilonu Niemieckiego, który Ludwig Mies van der Rohe i Lilly Reich zaprojektowali na Wystawę Międzynarodową w 1929 roku na Montjuïc. Oryginał rozebrano w 1930 roku, a odbudowano w 1986 roku; jego cienki płaski dach, ściany z marmuru, onyksu i trawertynu oraz płytkie baseny pokazywane są wraz z zaprojektowanymi dla niego fotelami Barcelona.

Poble Espanyol to skansen architektury na Montjuïc, zbudowany na Wystawę Międzynarodową w Barcelonie w 1929 roku. Jego 117 budynków w skali 1:1 odtwarza ulice, place i domy z różnych regionów Hiszpanii, a dziś mieszczą się w nich warsztaty rzemieślnicze, restauracje i muzeum sztuki współczesnej Fran Daurel.

Casa Vicens w dzielnicy Gràcia to pierwszy duży dom Antoniego Gaudíego, zbudowany w latach 1883–1885 jako letnia rezydencja maklera giełdowego Manuela Vicensa. Ściany z surowego kamienia i cegły przecinają pasy zielonych i białych płytek w stylu neomudéjar; odrestaurowane wnętrza, ogród i taras na dachu są udostępnione jako muzeum, od 2005 roku część obiektu z Listy światowego dziedzictwa UNESCO.

Sant Pau Recinte Modernista to dawny Szpital Świętego Krzyża i Świętego Pawła (Hospital de la Santa Creu i Sant Pau), zespół zbudowany w latach 1901–1930 według projektu Lluísa Domènecha i Montanera. Jego 12 pawilonów, połączonych podziemnymi galeriami i otoczonych ogrodami, służyło jako szpital do 2009 roku, ponownie otwarto je po renowacji w 2014 roku i stanowią część obiektu z Listy światowego dziedzictwa UNESCO.

Gaudí Experiència to centrum wystawowe poświęcone architektowi Antoniemu Gaudíemu przy Carrer de Larrard, około 100 metrów od Parku Güell, otwarte w 2012 roku. Główną atrakcją jest dziesięciominutowy film 4D, a obok niego duże ekrany dotykowe o jego życiu i twórczości oraz makiety Parku Güell i niezrealizowanego Hotelu Attraction w Nowym Jorku.

Park Güell to park na zboczu wzgórza w dzielnicy Gràcia, zaprojektowany przez Antoniego Gaudíego dla Eusebiego Güella i budowany w latach 1900–1914 jako osiedle-ogród; jako park publiczny otwarto go w 1926 roku. W biletowanej strefie monumentalnej znajdują się dwa pawilony wejściowe, schody ze smokiem, Sala Hipostylowa i wielki taras obrzeżony wężowatą ławką z mozaiki.

Camp Nou to stadion FC Barcelona w dzielnicy Les Corts, otwarty w 1957 roku i największy stadion piłkarski w Europie. Od 2023 roku jest przebudowywany i powiększany do około 105 000 miejsc, a mecze wróciły na niego w listopadzie 2025 roku przy częściowo otwartych trybunach. Muzeum klubu, otwarte w 1984 roku, pokazuje trofea i historię klubu, a bilety obejmują punkt widokowy na stadion.

Colònia Güell to dawne osiedle przyfabryczne zakładów tekstylnych założone w 1890 roku przez Eusebiego Güella w Santa Coloma de Cervelló, z domami, szkołą i usługami zaprojektowanymi przez współpracowników Gaudíego. Gaudí zaprojektował tu kościół, ale w latach 1908–1914 zbudowano tylko kryptę; od 2005 roku jest ona obiektem z Listy światowego dziedzictwa UNESCO i centrum zwiedzania, ze stałą wystawą.

Cal Gerrer to dom-muzeum w dawnej fabryce ceramiki Arpí, budynku z połowy XIX wieku obok klasztoru Sant Cugat, którego fasadę zdobią wykonane na miejscu wyroby. Fundacja Cabanas odrestaurowała go w latach 2006–2015; pokazuje ceramikę Arpí, prace braci Cabanas-Alibau, kolekcję poświęconą Marilyn Monroe i taras na dachu.

Klasztor Sant Cugat to dawne opactwo benedyktyńskie, które wyrosło wokół grobu męczennika Kukufasa i stało się najważniejszym klasztorem hrabstwa Barcelony. Jego kościół i duży romański krużganek powstały między połową XII wieku a 1337 rokiem; krużgankiem i muzeum klasztornym zarządza Museu de Sant Cugat.