Odkryj: Barcelona

Katedra w Barcelonie, pod wezwaniem Świętego Krzyża i św. Eulalii, jest siedzibą arcybiskupa Barcelony w Dzielnicy Gotyckiej. Powstała głównie między XIII a XV wiekiem, a neogotycką fasadę główną otrzymała pod koniec XIX wieku. W krypcie spoczywają relikwie św. Eulalii, a krużganek, ukończony w 1448 roku, otacza Font de les Oques.

Muzeum Historii Barcelony, MUHBA, przedstawia dzieje miasta od rzymskiego Barcino do dziś. Jego główna siedziba przy Plaça del Rei, otwarta w 1943 roku, prowadzi pod ziemią przez odkopane ulice i warsztaty rzymskiego miasta, a następnie do średniowiecznego pałacu królewskiego z Saló del Tinell i kaplicą św. Agaty.

Muzeum Erotyki w Barcelonie zajmuje wyższe piętro budynku przy La Rambli, naprzeciwko targu Boqueria, i zostało otwarte w 1997 roku jako pierwsze w Hiszpanii muzeum sztuki erotycznej. Jego kolekcja liczy około 800 obiektów, w tym rzeźby, obrazy i grafiki z różnych kultur, fotografie oraz filmy zamówione przez króla Alfonsa XIII.

Europejskie Muzeum Sztuki Nowoczesnej (MEAM) to prywatne muzeum współczesnej sztuki figuratywnej w Palau Gomis, pałacu w pobliżu Museu Picasso w dzielnicy La Ribera, przebudowanym w 1792 roku dla kupca tekstylnego Gomisa. Otwarte w 2011 roku przez Fundación de las Artes y los Artistas, pokazuje rzeźbę XX wieku oraz figuratywne malarstwo i rzeźbę XXI wieku.

Santa Maria del Mar to kościół w stylu gotyku katalońskiego w dzielnicy Ribera, zbudowany w latach 1329–1383 przy wsparciu cechów dzielnicy według projektu Berenguera de Montaguta. Zwiedzanie kulturalne obejmuje oprócz szerokiego, trójnawowego wnętrza kryptę, muzeum na galerii, wieże i tarasy na dachu.

Muzeum Picassa (Museu Picasso) gromadzi ponad 4000 dzieł Pabla Picassa w pięciu sąsiadujących ze sobą średniowiecznych pałacach przy Carrer de Montcada w dzielnicy La Ribera. Otwarte w 1963 roku jako pierwsze muzeum poświęcone jego twórczości, skupia się na latach jego formowania i związkach z Barceloną, z wczesnymi obrazami, takimi jak „Pierwsza Komunia” (1896) i „Nauka i miłosierdzie” (1897).

La Boqueria, oficjalnie Mercat de Sant Josep, to duży kryty targ spożywczy przy La Rambli w dzielnicy Ciutat Vella. Targ w tym miejscu odnotowano już w 1217 roku; obecną halę otwarto w 1853 roku, a metalowy dach otrzymała w 1914 roku. Stoiska oferują owoce, warzywa, ryby, mięso, sery i przyprawy, a przy kilku ladach można zjeść.

Palau Güell to miejska rezydencja w El Raval, zaprojektowana przez Antoniego Gaudíego dla przemysłowca Eusebiego Güella i zbudowana w latach 1886–1890. Dwie bramy w kształcie łuków parabolicznych z kutym żelazem prowadzą do pomieszczeń skupionych wokół wysokiej centralnej sali pod perforowaną kopułą, a na tarasie na dachu stoją kominy pokryte mozaiką. Jest częścią obiektu z Listy światowego dziedzictwa UNESCO obejmującego dzieła Gaudíego.

Muzeum Figur Woskowych w Barcelonie zajmuje dawny budynek banku z 1873 roku przy Passatge de la Banca, u dolnego końca La Rambli, a jako muzeum figur woskowych działa od 1973 roku. Ponownie otwarte po gruntownym remoncie w grudniu 2020 roku, pokazuje ponad 150 postaci prawdziwych i fikcyjnych w 28 scenografiach.

Palau de la Música Catalana to sala koncertowa w dzielnicy Sant Pere, zaprojektowana przez Lluísa Domènecha i Montanera i zbudowana w latach 1905–1908 dla towarzystwa chóralnego Orfeó Català. Ceglaną fasadę zdobią kolumny pokryte mozaiką i rzeźby, a widownię oświetla witrażowy świetlik; w dzień odbywa się zwiedzanie z przewodnikiem, a wieczorem koncerty.

Muzeum Czekolady (Museu de la Xocolata) prowadzi barceloński cech cukierników; otwarto je w 2000 roku na parterze dawnego klasztoru i koszar Sant Agustí w El Born. Przedstawia historię kakao i czekolady, pokazuje czekoladowe rzeźby barcelońskich budowli i postaci z opowieści oraz prowadzi warsztaty dla zwiedzających.

Pomnik Kolumba to 60-metrowy monument u dolnego końca La Rambli, wzniesiony na Wystawę Światową w 1888 roku dla upamiętnienia pierwszej wyprawy Krzysztofa Kolumba do Ameryki. Na szczycie kolumny korynckiej stoi brązowy posąg Kolumba dłuta Rafaela Atché, a niewielka winda wewnątrz kolumny wwozi zwiedzających na taras widokowy pod posągiem.

Muzeum Historii Katalonii zostało otwarte w 1996 roku w Palau de Mar, XIX-wiecznym ceglanym magazynie w Port Vell, ostatnim budynku zachowanym z dawnego portu przemysłowego Barcelony. Wystawa stała na drugim i trzecim piętrze przedstawia historię Katalonii od prehistorii do dziś, a na pierwszym piętrze odbywają się wystawy czasowe.

Muzeum Morskie w Barcelonie zajmuje Drassanes Reials, gotyckie stocznie królewskie zbudowane między końcem XIII a końcem XIV wieku do budowy galer dla królów Aragonii. Pod długimi kamiennymi łukami pokazuje modele statków, przyrządy nawigacyjne, mapy i łodzie, a w porcie utrzymuje na wodzie szkuner Santa Eulàlia.

Muzeum Sztuki Współczesnej w Barcelonie (MACBA) stoi przy Plaça dels Àngels w El Raval, w białym budynku z długą przeszkloną fasadą, zaprojektowanym przez amerykańskiego architekta Richarda Meiera i otwartym w 1995 roku. Galerie pokazują kolekcję sztuki od połowy XX wieku wraz ze zmieniającymi się wystawami czasowymi.

Akwarium w Barcelonie to publiczne akwarium na nabrzeżu Moll d'Espanya w Port Vell, starym porcie, otwarte w 1995 roku. W zbiornikach żyje około 11 000 zwierząt, głównie z Morza Śródziemnego, a przez duże oceanarium z rekinami i płaszczkami prowadzi 80-metrowy podwodny tunel.

Park Ciutadella (Parc de la Ciutadella) to 31-hektarowy park na skraju Ciutat Vella, zakładany od 1872 roku według planów Josepa Fontserègo na miejscu XVIII-wiecznej cytadeli wojskowej, a później wykorzystany na Wystawę Światową w 1888 roku. Znajdują się w nim staw z łódkami, monumentalna fontanna Cascada, Parlament Katalonii, zoo w Barcelonie i kilka XIX-wiecznych budynków.

Zoo w Barcelonie zajmuje wschodnią część Parc de la Ciutadella i zostało otwarte w 1892 roku. Na jego terenie są terrarium z 1972 roku, ptaszarnia z około 70 gatunkami ptaków i strefa sawanny Sahelu zbudowana w 2018 roku dla żyraf, lwów i słoni; przez wiele lat mieszkał tu Płatek Śniegu, goryl albinos, który zmarł w 2003 roku.

Altamar to restauracja na szczycie Torre de Sant Sebastià, 78-metrowej stalowej wieży z 1931 roku, która jest stacją kolejki linowej Port Vell w Barcelonecie. Sala znajduje się około 75 metrów nad portem, z widokiem na port i miasto, a kuchnia śródziemnomorska serwowana jest à la carte lub w formie menu degustacyjnego.

Casa Amatller to dom przy Passeig de Gràcia, który Josep Puig i Cadafalch przebudował w latach 1898–1900 dla producenta czekolady Antoniego Amatllera, nadając mu schodkowy szczyt pokryty płytkami ceramicznymi. Pokoje rodziny zachowały oryginalne meble i wystrój z 1900 roku; zwiedza się je z przewodnikiem lub audioprzewodnikiem.