Odkryj: Dublin

Muzeum GPO zajmuje część Poczty Głównej przy O'Connell Street, budynku Francisa Johnstona otwartego w 1818 roku, który podczas Powstania Wielkanocnego w 1916 roku był kwaterą główną powstańców. Otwarte w 2016 roku z okazji stulecia, przedstawia historię powstania i nowożytne dzieje Irlandii za pomocą artefaktów, filmu i interaktywnych ekspozycji.

The National Wax Museum Plus to muzeum figur woskowych w wiktoriańskim Lafayette Building przy Westmoreland Street, w pobliżu O'Connell Bridge. Po raz pierwszy otwarte w 1983 roku przy Granby Row, przeniosło się do Armoury przy Foster Place, a tutaj trafiło w 2017 roku. W jego salach stoją woskowe figury irlandzkich postaci historycznych, pisarzy i muzyków, bohaterów irlandzkich legend i postaci filmowych.

Muzeum Irlandzkiej Whiskey zostało otwarte w 2014 roku w starym budynku przy Grafton Street, na College Green naprzeciw głównej bramy Trinity College. Nie jest związane z żadną destylarnią i przedstawia historię irlandzkiej whiskey oraz jej rolę w dziejach Irlandii. Zwiedzanie odbywa się z przewodnikiem wśród historycznych eksponatów i kończy się degustacją.

Book of Kells Experience w Trinity College Dublin prezentuje IX-wieczny iluminowany ewangeliarz w zbudowanej w XVIII wieku Starej Bibliotece, wraz z Długą Salą i jej dębowymi regałami. W drugim budynku, Red Pavilion, mieszczą się cyfrowe wystawy poświęcone rękopisowi i zbiorom biblioteki.

EPIC – Irlandzkie Muzeum Emigracji zajmuje piwnice CHQ Building, dawnego magazynu z 1820 roku przy Custom House Quay w dzielnicy Docklands. Otwarte w 2016 roku, za pomocą interaktywnych i audiowizualnych ekspozycji opowiada, dlaczego miliony ludzi opuściły Irlandię i czego irlandzka diaspora dokonała na całym świecie.

Jeanie Johnston to replika trzymasztowego barku zbudowanego w Quebecu w 1847 roku, ukończona w 2002 roku w Blennerville w hrabstwie Kerry i zacumowana przy Custom House Quay. Oryginał odbył w latach 1848–1855 16 rejsów do Ameryki Północnej, przewożąc emigrantów z Tralee w czasie Wielkiego Głodu. Wycieczki z przewodnikiem pod pokładem pokazują, jak żyli pasażerowie na statku.

Katedra Christ Church to starsza z dwóch średniowiecznych katedr Dublina, założona na początku XI wieku za panowania nordyckiego króla Sitrica Jedwabnobrodego i przebudowana w kamieniu od lat 80. XII wieku za czasów Strongbowa. Restauracja w latach 70. XIX wieku nadała jej wieżę, łuki przyporowe i kryty most. Jej duża krypta pochodzi z XII wieku.

Narodowa Galeria Irlandii przechowuje narodową kolekcję sztuki irlandzkiej i europejskiej. Założona w 1854 roku, została otwarta w 1864 roku w budynku Francisa Fowke'a przy Merrion Square West, później rozbudowanym o skrzydła Milltown, Beit i Millennium. Kolekcja obejmuje malarstwo irlandzkie, włoską sztukę barokową i mistrzów holenderskich, od Vermeera po Jacka B. Yeatsa.

Muzeum Narodowe Irlandii – Archeologia przy Kildare Street zostało otwarte w 1890 roku w palladiańskim budynku Thomasa Newenhama Deane'a i jego syna Thomasa Manly'ego Deane'a, do którego wchodzi się przez rotundę z kopułą. Prezentuje irlandzkie starożytności od epoki kamienia po późne średniowiecze, w tym ciała z torfowisk, prehistoryczne złoto, znaleziska z czasów wikingów i średniowieczne kościelne wyroby z metalu.

Katedra św. Patryka to narodowa katedra Kościoła Irlandii, zbudowana w XIII wieku obok studni, przy której według tradycji św. Patryk chrzcił nawróconych. Jest największym kościołem w Irlandii. Jonathan Swift, autor „Podróży Guliwera”, był jej dziekanem od 1713 roku i jest pochowany w nawie.

Guinness Storehouse to centrum dla zwiedzających w dawnym budynku fermentacyjnym browaru St James's Gate, udostępnione publiczności w 2000 roku. Jego siedem pięter otacza szklane atrium i przedstawia proces warzenia, założyciela firmy Arthura Guinnessa oraz reklamy marki. Z Gravity Bar na najwyższym piętrze roztacza się widok na Dublin.

Irlandzkie Muzeum Sztuki Nowoczesnej przechowuje narodową kolekcję sztuki nowoczesnej i współczesnej – ponad 3500 dzieł, w większości powstałych po 1940 roku. Zostało otwarte w 1991 roku w Royal Hospital Kilmainham, domu dla emerytowanych żołnierzy założonym w 1684 roku na wzór paryskiego Les Invalides, wokół dużego dziedzińca z ogrodami regularnymi.

Więzienie Kilmainham to dawne więzienie w zachodnim Dublinie, otwarte w 1796 roku i zamknięte w 1924 roku. Przetrzymywano tu wielu irlandzkich powstańców, a przywódców Powstania Wielkanocnego z 1916 roku stracono na jego Dziedzińcu Kamieniarzy. Odrestaurowane przez wolontariuszy, w 1966 roku zostało otwarte jako muzeum; zarządza nim Office of Public Works, a zwiedza się je z przewodnikiem.