Odkryj: Gyeongju

Daereungwon to park w centrum Gyeongju z 23 porośniętymi trawą kurhanami królów, królowych i możnych Silla. Ścieżki wiją się między kurhanami, a Cheonmachong, odkopany w 1973 roku i nazwany od latającego konia namalowanego na znalezionej w środku osłonie siodła z kory brzozowej, jest jedynym grobowcem udostępnionym zwiedzającym. W grobowcach znaleziono złote korony i inne Skarby Narodowe.

Cheomseongdae to kamienne obserwatorium astronomiczne w centrum Gyeongju, zbudowane za panowania królowej Seondeok z Silla (632–647). Wieża w kształcie butelki z ciosanych bloków granitu stoi na kwadratowej podstawie, ma otwór okienny w połowie wysokości i kończy się kwadratową ramą z kamiennych belek. Jest Skarbem Narodowym i częścią obiektu światowego dziedzictwa Obszary Historyczne Gyeongju.

Bunhwangsa to świątynia buddyjska w Gyeongju, założona w 634 roku za królowej Seondeok z Silla i wciąż czynna. Jej kamienna pagoda, zbudowana z czarnego andezytu ciętego na kształt cegieł, zachowała trzy kondygnacje, z postaciami strażników wyrzeźbionymi przy wejściach i kamiennymi lwami w narożnikach podstawy. Leży obok terenu świątyni Hwangnyongsa.

Hwangnyongsa to teren królewskiej świątyni Silla w Gyeongju, rozpoczętej w 553 roku za króla Jinheunga i przez stulecia ośrodka buddyzmu państwowego. Jej dziewięciokondygnacyjna drewniana pagoda, zbudowana przez architekta z Baekje Abijiego, stała do czasu, gdy w 1238 roku mongolscy najeźdźcy spalili świątynię. Dziś otwarte pole z wielkimi kamieniami fundamentowymi pokazuje, gdzie stały sale i pagoda.

Bulguksa to świątynia buddyjska na zboczach góry Tohamsan, na południowy wschód od centrum Gyeongju, rozpoczęta w 751 roku za króla Gyeongdeoka i ukończona w 774 roku. Kamienne schody zwane mostami Błękitnej Chmury i Białej Chmury prowadzą do bramy Jahamun, a na dziedzińcu za nią stoją pagody Dabotap i Seokgatap. Wraz z Seokguram od 1995 roku jest obiektem światowego dziedzictwa.

Seokguram to granitowa grota-pustelnia wysoko na górze Tohamsan w Gyeongju, około 3 km powyżej Bulguksa, rozpoczęta w 751 roku i ukończona przez dwór Silla w 774 roku. Przedsionek i korytarz prowadzą do rotundy z kopułą zbudowanej z ponad 360 kamiennych płyt, w której wielki siedzący Budda spogląda w stronę Morza Wschodniego. W 1995 roku wraz z Bulguksa została obiektem światowego dziedzictwa.