Odkryj: Helsinki

Kiasma to muzeum sztuki współczesnej Fińskiej Galerii Narodowej przy Mannerheimintie w centrum Helsinek. Jego zaokrąglony budynek projektu amerykańskiego architekta Stevena Holla, wybrany w konkursie w 1993 roku, otwarto w maju 1998 roku. Muzeum pokazuje wystawy czasowe i prace z kolekcji około 8000 artystów, ma też scenę teatralną, kawiarnię i sklep.

Kaplica Kamppi, zwana też Kaplicą Ciszy, to drewniana kaplica na placu Narinkka w centrum Helsinek, otwarta w 2012 roku. Zaprojektowana przez K2S Architects, ma 11,5 metra wysokości, zakrzywioną zewnętrzną ścianę ze świerku i wnętrze wyłożone olchą. Nie odprawia się w niej niedzielnych nabożeństw; służy chwili wyciszenia w ruchliwej dzielnicy Kamppi.

Amos Rex to muzeum sztuki współczesnej otwarte w 2018 roku w salach wystawowych zbudowanych pod placem Lasipalatsi przy Mannerheimintie w Helsinkach. Zaprojektowane przez JKMM Architects sale przyjmują światło dzienne przez kopulaste świetliki wyrastające z placu obok funkcjonalistycznego budynku Lasipalatsi z lat 30. XX wieku. Muzeum nosi imię wydawcy i mecenasa Amosa Andersona.

Biblioteka Centralna Oodi to biblioteka publiczna przy placu Kansalaistori naprzeciw gmachu parlamentu, otwarta w grudniu 2018 roku według projektu ALA Architects. Za jej zakrzywioną drewnianą fasadą na parterze mieszczą się kino i sale wydarzeń, na drugim piętrze pracownie i makerspace, a na najwyższym piętrze sala z książkami z balkonem z widokiem na Töölönlahti.

Ateneum to muzeum sztuki Fińskiej Galerii Narodowej po południowej stronie placu Dworcowego w centrum Helsinek. Jego budynek projektu Theodora Höijera, ukończony w 1887 roku, ma rzeźbioną fasadę z kariatydami i popiersiami. Kolekcja obejmuje sztukę fińską od XVIII-wiecznych portretów po XX wiek oraz około 650 dzieł zagranicznych, w tym obraz van Gogha.

Finlandia-talo to budynek koncertowo-kongresowy nad zatoką Töölönlahti w Helsinkach, zaprojektowany przez Alvara Aalto i ukończony w 1971 roku, ze skrzydłem kongresowym dobudowanym w 1975 roku. W gmachu o elewacji z białego marmuru kararyjskiego i czarnego granitu odbył się w 1975 roku szczyt KBWE. Wewnątrz stała wystawa prezentuje twórczość Alvara, Aino i Elissy Aalto.

Kościół Temppeliaukio to luterański kościół parafialny w dzielnicy Töölö, zaprojektowany przez braci Timo i Tuomo Suomalainenów i ukończony w 1969 roku. Jego wnętrze wykuto bezpośrednio w granitowym podłożu skalnym; ma surowe skalne ściany i obitą miedzią kopułę otoczoną świetlikami. Mieści około 750 osób i służy też do koncertów.

Katedra w Helsinkach to luterańska katedra diecezji Helsinki, wznosząca się nad placem Senackim na szczycie szerokich schodów. Zaprojektowana przez Carla Ludviga Engela i konsekrowana w 1852 roku, do 1917 roku nosiła nazwę kościoła św. Mikołaja; biały klasycystyczny kościół wzniesiono na planie krzyża greckiego, z zieloną kopułą centralną i cynkowymi posągami dwunastu apostołów na dachu.

Sobór Uspieński to główna katedra Fińskiego Kościoła Prawosławnego, zbudowana w latach 1862–1868 na skalistym wzgórzu na półwyspie Katajanokka według projektu Aleksieja Gornostajewa. Do jego ścian z czerwonej cegły użyto cegieł z twierdzy Bomarsund na Wyspach Alandzkich, a zielone miedziane kopuły ze złoconymi banieczkami wznoszą się nad wnętrzem z malowanym ikonostasem.

Muzeum Hoteli i Restauracji przedstawia historię fińskich hoteli, restauracji, kawiarni oraz kultury jedzenia i picia. Założone w 1971 roku dla uczniów szkół hotelarskich, od 1993 roku mieści się w Fabryce Kabli (Kaapelitehdas); jego wystawa Taste Matters pokazuje karty dań, fotografie i przedmioty z restauracji, barów, jadłodajni i hoteli.

Skansen Seurasaari, założony w 1909 roku i prowadzony przez Fińskie Muzeum Narodowe, zajmuje wschodnią i północną część wyspy Seurasaari. Jego 89 drewnianych budynków przeniesiono tu z całej Finlandii, w tym zagrody, dwór, chaty i kościół z Karuny z końca XVII wieku; pokazują one życie na wsi w XIX i XX wieku.

Muzeum Suomenlinna zajmuje budynek C74 na wyspie Susisaari, magazyn z połowy XVIII wieku, w którym mieści się też centrum dla zwiedzających twierdzy. Stała wystawa obejmuje ponad 270 lat dziejów twierdzy, od prac fortyfikacyjnych i suchego doku po codzienne życie żołnierzy i mieszkańców, a w audytorium wyświetlany jest 25-minutowy film o jej historii.