Odkryj: Malakka

Muzeum Pałacu Sułtanatu Malakki to drewniana rekonstrukcja XV-wiecznego pałacu sułtana Mansura Szaha u stóp Wzgórza św. Pawła w Malakce, zbudowana bez gwoździ w latach 1984–1986 na podstawie opisów z Kronik Malajskich. Na jego trzech kondygnacjach pokazano dioramę sali tronowej, komnaty królewskie, stroje, broń i insygnia sułtanatu.

Kościół św. Pawła to pozbawiona dachu ruina kościoła na szczycie Wzgórza św. Pawła w Malakce, zbudowanego przez Portugalczyków jako kaplica w 1521 roku, a później używanego przez Holendrów, dopóki nie zastąpił go Kościół Chrystusa. Wewnątrz wzdłuż ścian stoją portugalskie i holenderskie nagrobki, a przed frontem stoi niewielka biała wieża latarni.

Stadthuys to czerwony dawny ratusz przy Placu Holenderskim w Malakce, zbudowany przez Holendrów około 1650 roku jako siedziba gubernatora i jego zastępcy, a później używany przez administrację brytyjską. Wraz z sąsiednią wieżą zegarową i Kościołem Chrystusa tworzy Czerwony Plac, a obecnie mieści Muzeum Historii i Etnografii.

Kościół Chrystusa to kościół anglikański przy Placu Holenderskim w Malakce, zbudowany przez Holendrów w latach 1741–1753 dla upamiętnienia stulecia zdobycia miasta od Portugalczyków. Pierwotnie holenderski kościół reformowany, jest najstarszym czynnym kościołem protestanckim w Malezji, a jego pomalowana na czerwono fasada stoi obok Stadthuys.

Muzeum Morskie w Malakce mieści się w 36-metrowej replice portugalskiego statku Flor de la Mar, który zatonął u wybrzeży Sumatry w 1511 roku, w pobliżu ujścia rzeki Malakka. Otwarte w 1994 roku, przedstawia handel portu od czasów sułtanatu po okresy portugalski, holenderski, brytyjski i japoński za pomocą map, obrazów, modeli statków i artefaktów.

Kościół św. Franciszka Ksawerego to kościół katolicki w Malakce, rozpoczęty w 1849 roku przez francuskiego księdza Farvégo na miejscu portugalskiego kościoła św. Dominika i ukończony w 1856 roku. Jego neogotycka fasada z dwiema wieżami ma rozetę, a patronem jest jezuicki misjonarz Franciszek Ksawery, który działał w Malakce w XVI wieku.

Muzeum Dziedzictwa Baba Nyonya zajmuje kamienicę zbudowaną w 1896 roku przy Jalan Tun Tan Cheng Lock w Malakce, otwarte w 1986 roku przez Chan Kim Laya, czwarte pokolenie swojej rodziny mieszkające w tym domu. Jego pokoje pokazują życie domowe Chińczyków Peranakan – z rzeźbionymi elementami drewnianymi, meblami i porcelaną.

Meczet Kampung Kling przy Jalan Tukang Emas w Malakce został założony przez indyjskich kupców muzułmańskich w 1748 roku jako budynek drewniany i odbudowany z cegły w 1872 roku. Łączy formy sumatrzańskie, chińskie, hinduistyczne i malajskie – ma wielopoziomowy dach, minaret przypominający pagodę i glazurowane płytki – i stoi w pobliżu świątyń Cheng Hoon Teng i Sri Poyatha Moorthi.

Cheng Hoon Teng to chińska świątynia przy Jalan Tokong w Malakce, założona w XVII wieku przez kapitana Tay Kie Ki i służąca kultom buddyjskiemu, taoistycznemu i konfucjańskiemu. Jej sale, odbudowane w 1801 roku, mają rzeźbione elementy drewniane i kalenice dachów ozdobione figurami, a ich renowacja otrzymała w 2002 roku nagrodę UNESCO w dziedzinie ochrony dziedzictwa regionu Azji i Pacyfiku.

Meczet Cieśniny Malakka stoi na palach na skraju Pulau Melaka, sztucznej wyspy w Malakce, i został otwarty w 2006 roku. Jego złota kopuła, łuk z witrażami i 30-metrowy minaret, który służy też jako latarnia morska, zwrócone są ku Cieśninie Malakka. Zwiedzających prosi się o skromny strój i unikanie pór modlitwy.

Kościół św. Piotra to kościół rzymskokatolicki w Malakce, zbudowany w 1710 roku dla portugalsko-euroazjatyckiej społeczności na ziemi podarowanej przez holenderskiego konwertytę, po dziesięcioleciach, w których Holendrzy zakazywali kultu katolickiego. Jego bielona fasada z wygiętymi szczytami stoi obok dzwonnicy oznaczonej datą 1710.

Encore Melaka to teatr na nabrzeżu kompleksu Impression City w Malakce, zaprojektowany przez Pekiński Instytut Projektowania Architektonicznego. Jego widownia na ponad 2000 osób stoi na platformie obracającej się o 360 stopni między scenami o łącznej długości około 240 metrów, na potrzeby spektaklu The Legacy of a Generation, wykorzystującego mapping projekcyjny.