Odkryj: Paryż

Sacré-Cœur to rzymskokatolicka bazylika na wzgórzu Montmartre, zbudowana w latach 1875–1914 w stylu romańsko-bizantyjskim z trawertynu, który bieleje od deszczu. Na jej kopułę można wejść, by podziwiać widok na Paryż, a we wnętrzu nad prezbiterium znajduje się wielka mozaika Chrystusa.

Dalí Paris, dawniej Espace Dalí, to muzeum w pobliżu Place du Tertre na Montmartrze poświęcone Salvadorowi Dalemu. Otwarte w 1991 roku, prezentuje około 300 rzeźb, rycin i litografii opartych na surrealistycznej twórczości Dalego, wybranych z kolekcji Dalí Universe.

Muzeum w zespole XVII-wiecznych domów na Montmartrze, w tym Maison du Bel Air, w którym od 1680 roku mieszkał aktor Rosimond. Renoir malował tu w 1876 roku, a później mieszkali i pracowali tu Suzanne Valadon i jej syn Maurice Utrillo. Otwarte w 1960 roku, pokazuje obrazy, fotografie i plakaty o historii dzielnicy, w ogrodzie ponownie obsadzonym według obrazów Renoira.

Muzeum Jacquemart-André zajmuje rezydencję zbudowaną w latach 1869–1875 dla bankiera Édouarda André przy Boulevard Haussmann. On i jego żona, malarka Nélie Jacquemart, wypełnili ją sztuką włoskiego renesansu i francuską sztuką XVIII wieku, którą ona zapisała Institut de France. Otwarte jako muzeum w 1913 roku, zachowuje oryginalne umeblowane wnętrza.

Muzeum Cernuschiego to muzeum sztuki azjatyckiej przy Avenue Vélasquez, niedaleko Parc Monceau, założone w 1898 roku przez bankiera i kolekcjonera Henriego Cernuschiego w jego dawnej rezydencji. Jego kolekcja około 15 000 obiektów, głównie chińskich i japońskich, obejmuje XVIII-wiecznego brązowego Buddę z Meguro i archaiczne chińskie brązy.

Musée du quai Branly – Jacques Chirac to muzeum antropologiczne w pobliżu wieży Eiffla, zaprojektowane przez architekta Jeana Nouvela i otwarte w 2006 roku. Jego kolekcja obejmuje sztukę i kulturę materialną Afryki, Azji, Oceanii i obu Ameryk, eksponowaną wzdłuż krętej rampy i w budynku od strony ogrodu. Część fasady od ulicy pokrywa zielona ściana z roślin.

Muzeum Sztuki Nowoczesnej Miasta Paryża zajmuje wschodnie skrzydło Palais de Tokyo, zbudowanego na Wystawę Międzynarodową 1937 roku. Otwarte w 1961 roku i ponownie w 2019 roku po renowacji, posiada około 15 000 dzieł sztuki XX i XXI wieku, w tym obrazy Picassa, Matisse'a, Braque'a i Légera.

Palais de Tokyo to budynek przy Avenue du Président Wilson zbudowany na Wystawę Międzynarodową 1937 roku. W jego zachodnim skrzydle od 2002 roku działa centrum sztuki współczesnej, organizujące wystawy czasowe w dużych galeriach w stylu industrialnym. Wschodnie skrzydło mieści miejskie Muzeum Sztuki Nowoczesnej.

Cité de l'Économie, znana jako Citéco, to muzeum ekonomii mieszczące się w Hôtel Gaillard, neogotyckiej rezydencji zbudowanej dla bankiera Émile'a Gaillarda według projektu architekta Julesa Février. Udostępnione publiczności w czerwcu 2019 roku, ma interaktywne ekspozycje o pojęciach i historii ekonomii.

Palais Galliera to pałac w stylu włoskiego renesansu zbudowany w latach 1879–1894 przez architekta Léona Ginaina, ufundowany przez księżnę Galliera. Jest muzeum mody miasta Paryża, posiadającym około 70 000 strojów i dodatków od XVIII wieku do dziś, pokazywanych na zmieniających się wystawach czasowych, a nie na stałej ekspozycji.

Wieża Eiffla to kratownicowa żelazna wieża o wysokości 330 metrów na Polu Marsowym, zbudowana w latach 1887–1889 przez firmę Gustave'a Eiffla jako brama wejściowa na Wystawę Światową 1889 roku. Trzy poziomy są dostępne dla zwiedzających, windą lub schodami, z restauracjami na dwóch pierwszych piętrach i odrestaurowanym mieszkaniem Eiffla na najwyższym poziomie.

Muzeum Guimet to muzeum sztuki azjatyckiej przy Place d'Iéna, założone przez przemysłowca Émile'a Guimeta, otwarte najpierw w Lyonie w 1879 roku i przeniesione do Paryża w 1889 roku. Jego kolekcja obejmuje Kambodżę, Tajlandię, Wietnam, Tybet, Indie i Nepal, z rzeźbą, ceramiką i sztuką buddyjską od starożytności po średniowiecze.

Akwarium Paryskie mieści się częściowo pod ziemią w Jardins du Trocadéro, naprzeciw wieży Eiffla po drugiej stronie Sekwany. W około czterdziestu zbiornikach żyje około 500 gatunków, w tym rekiny, meduzy i ryby rafy koralowej. Akwarium prowadzi też kino i wyświetla filmy pod nazwą Cineaqua.

Łuk Triumfalny stoi pośrodku Place Charles de Gaulle, na zachodnim końcu Pól Elizejskich; wzniesiono go dla uczczenia walczących w wojnach rewolucyjnej Francji i wojnach napoleońskich. Na jego powierzchniach wyryto zwycięstwa i nazwiska generałów, a pod sklepieniem znajduje się Grób Nieznanego Żołnierza. Schody prowadzą na taras na szczycie.

Cité de l'architecture et du patrimoine to muzeum architektury w Palais de Chaillot. Założone w 1879 roku przez Eugène'a Viollet-le-Duca i ponownie otwarte w obecnej formie w 2007 roku, prezentuje pełnowymiarowe gipsowe odlewy francuskiej rzeźby monumentalnej, w tym portali katedr, a także modele francuskich budynków od 1850 roku.

Francuskie narodowe muzeum morskie, założone w 1827 roku i mieszczące się od 1937 roku w Palais de Chaillot, z widokiem na Sekwanę. Jego kolekcja, sięgająca daru modeli statków dla Ludwika XV z 1748 roku, obejmuje historię marynarki, modele okrętów, broń i malarstwo marynistyczne. Muzeum ponownie otwarto w 2023 roku po renowacji.

Cité des Sciences et de l'Industrie to muzeum nauki w Parc de la Villette w północno-wschodnim Paryżu, otwarte w 1986 roku w przebudowanej dawnej hali targu bydła. Stałe ekspozycje dotyczą kosmosu, ludzkiego ciała, techniki i środowiska, a kompleks obejmuje planetarium, okręt podwodny i pobliskie kino La Géode w kształcie kopuły geodezyjnej.

Dom Balzaka to muzeum pisarza przy Rue Raynouard 47 w Passy, jedyna zachowana rezydencja powieściopisarza Honoré de Balzaka. Wynajmował on mieszkanie na parterze od 1840 do 1847 roku pod fałszywym nazwiskiem, ukrywając się przed wierzycielami, i napisał tu znaczną część Komedii ludzkiej. Miasto Paryż nabyło dom w 1949 roku.

Paryski Park Zoologiczny, potocznie zwany Zoo Vincennes, prowadzony jest przez Narodowe Muzeum Historii Naturalnej na 14,5 hektara Lasku Vincennes. Otwarty w 1934 roku, grupuje zwierzęta według biostref, a nie gatunków, i ma tropikalną szklarnię. Jego symbolem jest 65-metrowa sztuczna skała widoczna z całego parku.

Muzeum Marmottan Monet to muzeum sztuki na skraju Lasku Bulońskiego, w dawnym pałacyku myśliwskim kupionym przez Julesa Marmottana w 1882 roku i zapisanym wraz z kolekcją jego syna Paula Académie des Beaux-Arts w 1932 roku. Otwarte w 1934 roku, posiada ponad 300 dzieł impresjonistów, głównie Moneta, dzięki darowiźnie jego syna Michela z 1966 roku.