Odkryj: Paryż

Notre-Dame w Paryżu to gotycka katolicka katedra na Île de la Cité, zbudowana w latach 1163–1345. Pożar w 2019 roku zniszczył jej dach i iglicę; po renowacji katedrę ponownie otwarto w grudniu 2024 roku. Zwiedzający mogą oglądać jej łuki przyporowe, rozety, rzeźbione portale i Wielkie Organy.

Conciergerie to dawny pałac królewski i więzienie na Île de la Cité, zbudowany jako część średniowiecznego Palais de la Cité obok Sainte-Chapelle. W czasie rewolucji francuskiej przetrzymywano tu więźniów oczekujących na proces, w tym Marię Antoninę, przed egzekucją. Zachowały się dwie duże średniowieczne sale, a budynek jest dziś zabytkiem narodowym.

Sainte-Chapelle to gotycka kaplica królewska zbudowana w XIII wieku w obrębie dawnego Palais de la Cité na Île de la Cité. Ufundował ją król Ludwik IX, by pomieścić relikwie Męki Pańskiej; słynie z witraży wznoszących się na wysokość niemal 15 metrów. Kaplica stoi dziś w obrębie kompleksu paryskiego Pałacu Sprawiedliwości.

Bourse de Commerce to okrągły XVIII-wieczny budynek w centrum Paryża, zbudowany w latach 1763–1767 jako giełda zbożowa i zwieńczony kopułą przebudowaną w XIX wieku z miedzi i szkła. Od 2021 roku mieści Pinault Collection sztuki współczesnej, z galeriami wokół rotundy pod kopułą, na podstawie 50-letniej dzierżawy od miasta.

Panteon stoi na wzgórzu Świętej Genowefy w Dzielnicy Łacińskiej; zbudowano go w latach 1758–1790 według projektu Jacques'a-Germaina Soufflota. Zamówiony przez Ludwika XV jako kościół patronki Paryża, w czasie rewolucji został przekształcony w świeckie mauzoleum. W jego krypcie znajdują się groby m.in. Woltera, Rousseau i Marii Skłodowskiej-Curie.

Luwr to narodowe muzeum sztuki mieszczące się w dawnym Pałacu Luwru na prawym brzegu Sekwany. Jego kolekcja obejmuje okres od starożytności do połowy XIX wieku, w tym Mona Lisę i Wenus z Milo. Szklaną piramidę wejściową na Cour Napoléon dodano w 1989 roku.

Dawny pałac królewski przy Rue Saint-Honoré w 1. dzielnicy Paryża, zbudowany dla kardynała Richelieu w latach 1633–1639, a później siedziba książąt Orleanu. Budynek mieści dziś Ministerstwo Kultury, Radę Stanu i Radę Konstytucyjną; jego ogród z arkadami i dziedzińce są otwarte dla publiczności, wnętrza nie.

Ménagerie du Jardin des Plantes to zoo w ogrodzie botanicznym Jardin des Plantes, założone w 1794 roku ze zwierzętami z królewskiej menażerii w Wersalu. Jest jednym z najstarszych ogrodów zoologicznych na świecie; trzyma małe i średnie ssaki, ptaki i gady w zabytkowych wybiegach i wolierach.

23-hektarowy ogród publiczny w 6. dzielnicy Paryża, zakładany od 1612 roku dla Marii Medycejskiej wokół Pałacu Luksemburskiego, dziś siedziby francuskiego Senatu. Teren wypełniają trawniki, aleje drzew, ośmiokątny staw z modelami żaglówek i Fontanna Medyceuszy z 1620 roku.

Wielka Galeria Ewolucji to galeria historii naturalnej w Jardin des Plantes, w przeszklonej hali zbudowanej w 1889 roku. Renowacja z 1994 roku przekształciła ją w ekspozycję o ewolucji i bioróżnorodności, z około 9500 wypchanymi okazami rozmieszczonymi na kilku piętrach, w tym stadem zwierząt afrykańskiej sawanny w nawie centralnej.

Meczet w 5. dzielnicy Paryża, ukończony w 1926 roku w stylu neomauretańskim wokół dziedzińca wzorowanego na Alhambrze w Grenadzie. Najstarszy meczet we Francji kontynentalnej, mieści sale modlitw, bibliotekę, ogród, hammam, sklep z pamiątkami i restaurację.

Muzeum figur woskowych przy Wielkich Bulwarach, założone w 1882 roku przez dziennikarza Arthura Meyera i nazwane od karykaturzysty Alfreda Grévina, jego pierwszego dyrektora artystycznego. Prezentuje około 450 figur woskowych postaci historycznych i współczesnych, a w nim Palais des Mirages, salę luster zbudowaną na Wystawę Światową 1900 roku.

Ogród publiczny między Luwrem a Placem Zgody w 1. dzielnicy Paryża, założony przez Katarzynę Medycejską w 1564 roku jako teren Pałacu Tuileries i udostępniony publiczności w 1667 roku. Wzdłuż jego regularnych, obsadzonych drzewami alejek stoją posągi, fontanny i dwa ośmiokątne stawy.

Musée de l'Orangerie to galeria sztuki w zachodnim narożniku Ogrodu Tuileries, w dawnej oranżerii zbudowanej w 1852 roku, by chronić ogrodowe drzewka cytrusowe. Mieści osiem wielkich malowideł Claude'a Moneta z cyklu Lilie wodne, umieszczonych w dwóch owalnych salach, a także dzieła Cézanne'a, Matisse'a, Modiglianiego, Picassa, Renoira i Soutine'a.

Neoklasycystyczny budynek przy Place de la Concorde zaprojektowany przez Ange'a-Jacques'a Gabriela i zbudowany w latach 1757–1774, najpierw jako królewska składnica mebli, a od 1789 do 2015 roku siedziba dowództwa francuskiej marynarki wojennej. Odrestaurowany i ponownie otwarty w 2021 roku, pokazuje umeblowane XVIII-wieczne apartamenty królewskiego zarządcy, złocone salony marynarki i dzieła z kolekcji Al Thani.

Katolicki kościół parafialny przy Place de la Madeleine w 8. dzielnicy Paryża, zbudowany w formie greckiej świątyni i otoczony kolumnami korynckimi. Zaplanowany za Ludwika XV, przeprojektowany przez Napoleona jako pomnik jego armii i ukończony jako kościół dopiero w 1842 roku, mieści freski i rzeźby XIX-wiecznych artystów francuskich.

Muzeum wojskowe w Hôtel des Invalides, kompleksie, który Ludwik XIV kazał wznieść w 1670 roku dla inwalidów wojennych. Utworzone w 1905 roku z dwóch starszych kolekcji, obejmuje historię wojskowości od starożytności do II wojny światowej, a w Kościele Inwalidów znajduje się grobowiec Napoleona, ukończony w 1861 roku, dwadzieścia lat po powrocie jego szczątków z Wyspy Świętej Heleny.

Cmentarz otwarty w 1804 roku na rozkaz Napoleona Bonapartego, zaprojektowany przez architekta Alexandre'a-Théodore'a Brongniarta na 44 hektarach krajobrazowych, obsadzonych drzewami alejek we wschodnim Paryżu. Pochowano tu ponad milion osób, w tym Fryderyka Chopina, Honoré de Balzaka, Oscara Wilde'a i Jima Morrisona; w 1894 roku dodano kolumbarium i krematorium.

Archiwum i muzeum filmu założone w 1936 roku przez Henriego Langlois i Lotte Eisner, mieszczące się od 2005 roku w budynku Franka Gehry'ego w Bercy, w którym wcześniej działało American Center. Posiada jedną z największych na świecie kolekcji dokumentów i przedmiotów związanych z filmem i prowadzi Musée Méliès, poświęcone pionierowi kina Georges'owi Mélièsowi.

Sacré-Cœur to rzymskokatolicka bazylika na wzgórzu Montmartre, zbudowana w latach 1875–1914 w stylu romańsko-bizantyjskim z trawertynu, który bieleje od deszczu. Na jej kopułę można wejść, by podziwiać widok na Paryż, a we wnętrzu nad prezbiterium znajduje się wielka mozaika Chrystusa.