Odkryj: Piza

Palazzo Blu to dawna rezydencja arystokratyczna przy Lungarno Gambacorti w Pizie, nazwana od niebieskiej fasady odkrytej podczas renowacji. Prowadzony przez Fondazione Palazzo Blu, pokazuje kolekcję sztuki pizańskiej od XIV do XX wieku należącą do Fondazione Pisa, stylowe apartamenty, zbiór monet i wystawy czasowe.

Ogród Botaniczny w Pizie to ogród botaniczny Uniwersytetu w Pizie, założony w 1544 roku za Kosmy I Medyceusza i powierzony botanikowi Luce Ghiniemu jako pierwszy ogród uniwersytecki w Europie. W 1591 roku przeniesiono go na obecne miejsce w pobliżu Piazza dei Miracoli; ma szkołę botaniczną, stawy, szklarnie i stary budynek instytutu z fasadą zdobioną muszlami.

Krzywa Wieża w Pizie to wolnostojąca dzwonnica katedry w Pizie na Piazza dei Miracoli, rozpoczęta w 1173 roku i ukończona wraz z izbą dzwonów w 1372 roku. Miękki grunt sprawił, że przechyliła się już w trakcie budowy; prace z lat 1993–2001 zmniejszyły przechył do około czterech stopni. Zwiedzający wspinają się po około 290 stopniach na szczyt, gdzie wisi siedem dzwonów.

Katedra w Pizie, pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP, to najstarsza budowla na Piazza dei Miracoli, rozpoczęta przez architekta Buschetta w 1064 roku i konsekrowana w 1118 roku. Jej arkadowa marmurowa fasada wyznaczyła styl romanizmu pizańskiego. Wewnątrz znajdują się rzeźbiona ambona Giovanniego Pisana z lat 1302–1310 i brązowe drzwi wykonane po pożarze w 1595 roku.

Baptysterium San Giovanni stoi naprzeciw zachodniej fasady katedry w Pizie i jest największym baptysterium we Włoszech, wysokim na około 55 metrów. Diotisalvi rozpoczął je w 1152 roku w stylu romańskim, a górne partie ukończono w formach gotyckich do 1363 roku. Wewnątrz znajdują się marmurowa ambona Nicoli Pisana z 1260 roku i duża ośmioboczna chrzcielnica.

Camposanto Monumentale to otoczony murem cmentarz po północnej stronie Piazza dei Miracoli w Pizie, długi gotycki krużganek rozpoczęty w 1278 roku przez Giovanniego di Simone. W jego galeriach znajdują się rzymskie sarkofagi, grobowce i XIV-wieczne freski, takie jak Triumf śmierci; pożar w lipcu 1944 roku zniszczył dach, a freski są od tego czasu restaurowane.