Odkryj: Ratyzbona

Kościół św. Jakuba w Klasztorze Szkotów zbudowano w latach 1175–1180 dla irlandzkich benedyktynów, którzy osiedlili się w Ratyzbonie w XI wieku; w 1577 roku przejęli go mnisi szkoccy. Jego północny portal, Schottenportal, pokrywa rozbudowana romańska płaskorzeźba. Zespół jest dziś katolickim seminarium, a kościół zazwyczaj nie jest udostępniany zwiedzającym.

Katedra w Ratyzbonie jest siedzibą katolickiej diecezji Ratyzbona i głównym gotyckim kościołem miasta. Budowę rozpoczęto w 1273 roku po pożarze, który zniszczył romańską poprzedniczkę; nawa była w dużej mierze gotowa do 1520 roku, a dwie 105-metrowe wieże zachodnie ukończono dopiero w 1869 roku. We wnętrzu znajdują się witraże od XIII do XIX wieku.

Historyczna Kuchnia Kiełbasiana to mała restauracja obok Kamiennego Mostu, w budynku, którego początki sięgają 1135 roku, gdy mieściło się w nim biuro budowy mostu. Od początku XIX wieku z maleńkiej kuchni z drewnianymi ławami nad brzegiem rzeki serwuje się tu grillowane na węglu drzewnym kiełbaski z łopatki wieprzowej z kiszoną kapustą i musztardą.

Kamienny Most zbudowano przez Dunaj w latach 1135–1146 w miejsce wcześniejszej przeprawy drewnianej. Jego licząca 308,7 metra konstrukcja na szesnastu łukach uchodziła za osiągnięcie inżynierskie i była wzorem dla późniejszych mostów kamiennych w Europie. Na jego południowym krańcu zachowała się XIV-wieczna wieża bramna; od 2008 roku most służy tylko pieszym i rowerzystom.

Porta Praetoria to zachowana północna brama Castra Regina, rzymskiej twierdzy legionowej zbudowanej za cesarza Marka Aureliusza około 179 roku n.e. Wciąż stoi około jedenastometrowa wieża z dużych ciosów wapiennych, wbudowana dziś w mury Dworu Biskupiego. Odrestaurowaną w latach 2015–2017 wieżę można zwiedzać od środka z przewodnikiem.

Stara Kaplica to kościół kolegiacki założony w 1002 roku przez cesarza Henryka II w miejscu karolińskiej kaplicy zbudowanej na rzymskiej świątyni Junony, co czyni ją jednym z najstarszych chrześcijańskich miejsc w Bawarii. Skromna z zewnątrz, kryje wnętrze przebudowane w XVIII wieku z bogatą rokokową sztukaterią i freskami na sklepieniu; papież Paweł VI nadał jej w 1964 roku tytuł bazyliki mniejszej.