Odkryj: Saint-Germain-en-Laye

Zamek Saint-Germain-en-Laye to dawny pałac królewski na zachód od Paryża, przebudowany dla Franciszka I od 1539 roku wokół XIII-wiecznej kaplicy św. Ludwika i używany przez dwór, dopóki Ludwik XIV nie przeniósł się do Wersalu w 1682 roku. Od 1867 roku mieści Musée d'Archéologie nationale, a w jego ogrodach jest Wielki Taras Le Nôtre'a nad Sekwaną.

Arboretum Versailles-Chèvreloup to kolekcja drzew Muséum national d'Histoire naturelle o powierzchni około 200 hektarów obok parku Pałacu Wersalskiego. Sadzenie rozpoczęto w 1924 roku na dawnym królewskim terenie łowieckim; drzewa pogrupowano według rodzin botanicznych, regionów pochodzenia i jako odmiany ogrodowe, są też szklarnie i ogród fuksji.

Neoklasycystyczny pałac w posiadłości wersalskiej, zbudowany w latach 1762–1768 według projektu Ange'a-Jacques'a Gabriela dla faworyty Ludwika XV, Madame de Pompadour, na miejscu wcześniejszego ogrodu botanicznego. Ludwik XVI podarował go później swojej żonie Marii Antoninie, która używała go jako prywatnego ustronia z dala od formalności głównego pałacu.

Parterowy pałac z różowego marmuru i kamienia na północno-zachodnim skraju posiadłości wersalskiej, wznoszony od 1687 roku przez Julesa Hardouina-Mansarta jako ustronie dla Ludwika XIV z dala od surowej etykiety dworskiej. Zastąpił wcześniejszy pawilon wyłożony porcelanowymi płytkami na tym samym miejscu i stoi obok własnego parku, który obejmuje też Petit Trianon.

Regularne ogrody Pałacu Wersalskiego, zajmujące około 800 hektarów na zachód od pałacu i zakładane od lat 60. XVII wieku przez André Le Nôtre'a we francuskim stylu regularnym, który tu doprowadził do perfekcji. Parterowe rabaty, posągi, fontanny i Wielki Kanał otacza pas lasu, graniczący z miastami Wersal i Le Chesnay.

Pałac Wersalski to dawny zamek królewski w departamencie Yvelines, na południowy zachód od Paryża. Rozbudowany z pałacyku myśliwskiego za Ludwika XIV, był główną rezydencją królów Francji od 1682 roku do rewolucji francuskiej i mieści Galerię Zwierciadlaną. Dziś stanowi centrum posiadłości obejmującej też ogrody i pałace Trianon.

Jardin d'Acclimatation to 19-hektarowy park rozrywki w północnej części Lasku Bulońskiego, otwarty w 1860 roku przez Napoleona III jako ogród zoologiczny i aklimatyzacyjny, w którym badano rośliny i zwierzęta z kolonii francuskich. Od lat 30. XX wieku działa jako rodzinny park rekreacyjny z atrakcjami, ogrodami i farmą, a graniczy z Fondation Louis Vuitton.

Fundacja Louis Vuitton to muzeum sztuki i centrum kultury finansowane przez grupę LVMH, w budynku ze szklanymi żaglami zaprojektowanym przez Franka Gehry'ego. Otwarto ją w 2014 roku obok Jardin d'Acclimatation w Lasku Bulońskim. Muzeum prezentuje wystawy sztuki nowoczesnej i współczesnej w kilku galeriach.

Muzeum Marmottan Monet to muzeum sztuki na skraju Lasku Bulońskiego, w dawnym pałacyku myśliwskim kupionym przez Julesa Marmottana w 1882 roku i zapisanym wraz z kolekcją jego syna Paula Académie des Beaux-Arts w 1932 roku. Otwarte w 1934 roku, posiada ponad 300 dzieł impresjonistów, głównie Moneta, dzięki darowiźnie jego syna Michela z 1966 roku.

Dom Balzaka to muzeum pisarza przy Rue Raynouard 47 w Passy, jedyna zachowana rezydencja powieściopisarza Honoré de Balzaka. Wynajmował on mieszkanie na parterze od 1840 do 1847 roku pod fałszywym nazwiskiem, ukrywając się przed wierzycielami, i napisał tu znaczną część Komedii ludzkiej. Miasto Paryż nabyło dom w 1949 roku.

Francuskie narodowe muzeum morskie, założone w 1827 roku i mieszczące się od 1937 roku w Palais de Chaillot, z widokiem na Sekwanę. Jego kolekcja, sięgająca daru modeli statków dla Ludwika XV z 1748 roku, obejmuje historię marynarki, modele okrętów, broń i malarstwo marynistyczne. Muzeum ponownie otwarto w 2023 roku po renowacji.

Cité de l'architecture et du patrimoine to muzeum architektury w Palais de Chaillot. Założone w 1879 roku przez Eugène'a Viollet-le-Duca i ponownie otwarte w obecnej formie w 2007 roku, prezentuje pełnowymiarowe gipsowe odlewy francuskiej rzeźby monumentalnej, w tym portali katedr, a także modele francuskich budynków od 1850 roku.