Odkryj: Santiponce

Muzeum Sztuk Pięknych w Sewilli zajmuje dawny klasztor La Merced Calzada, przebudowany na początku XVII wieku przez Juana de Oviedo, a jako muzeum działa od 1835 roku. Jego galerie i trzy krużganki mieszczą sztukę hiszpańską od średniowiecza do początku XX wieku, z dużym zespołem sewilskiego malarstwa barokowego Murilla, Zurbarána i Valdésa Leala.

Setas de Sevilla, zaprojektowane jako Metropol Parasol przez niemieckiego architekta Jürgena Mayera, to drewniana konstrukcja z sześciu parasoli nad Plaza de la Encarnación, ukończona w 2011 roku. Ma około 150 na 70 metrów i 26 metrów wysokości, osłania targ i Antiquarium z pozostałościami rzymskimi, a kładki na jej dachu oferują widok na stare miasto.

Plaza de toros de la Real Maestranza to sewilska arena walk byków, należąca do Real Maestranza de Caballería, szlacheckiej korporacji jeździeckiej. Budowana etapami od połowy XVIII wieku i zamknięta w 1881 roku, mieści około 12 000 widzów za biało-ochrową barokową fasadą przy Paseo de Colón. Zwiedzanie z audioprzewodnikiem obejmuje trybuny, arenę i sale wystawowe.

Katedra w Sewilli, Katedra Najświętszej Marii Panny Stolicy, to gotycka katedra ukończona na początku XVI wieku w miejscu almohadzkiego meczetu miasta, którego minaret przetrwał jako dzwonnica Giralda o wysokości 104,5 metra. Wewnątrz znajdują się złocony ołtarz główny, Kaplica Królewska i grobowiec Krzysztofa Kolumba.

Casa de Salinas to XVI-wieczny prywatny pałac na starym mieście w pobliżu katedry, zbudowany w 1577 roku przez Baltasara de Jaén i od XX wieku należący do rodziny Salinas. Zwiedzanie z audioprzewodnikiem pokazuje jego dwukondygnacyjny główny dziedziniec z marmurowymi kolumnami, XVI-wieczne stiuki i płytki z Triany oraz rzymską mozaikę Bachusa z II wieku, pochodzącą z Italiki.

Torre del Oro to dwunastoboczna wieża strażnicza nad brzegiem Gwadalkiwiru, zbudowana przez Almohadów w latach 1220–1221 do kontrolowania dostępu do Sewilli od strony rzeki. Drugą kondygnację dodano w XIV wieku, a cylindryczne zwieńczenie z kopułą w 1760 roku, po trzęsieniu ziemi w 1755 roku. Mieści muzeum morskie marynarki wojennej z modelami statków, przyrządami i mapami.

Plaza de España to półkolisty zespół na skraju Parku Marii Luizy, zaprojektowany przez Aníbala Gonzáleza i zbudowany w latach 1914–1928 na Wystawę Iberoamerykańską w 1929 roku. Jego ceglane budynki z dwiema wieżami otaczają plac z centralną fontanną i kanałem, przez który przerzucono cztery mosty, obrzeżony ławkami z płytek poświęconymi prowincjom Hiszpanii.

Park Marii Luizy (Parque de María Luisa) to główny park publiczny Sewilli, założony na dawnych ogrodach Pałacu San Telmo, które infantka María Luisa Fernanda podarowała miastu w 1893 roku. Jean-Claude Nicolas Forestier przeprojektował go od 1911 roku na Wystawę Iberoamerykańską w 1929 roku, z fontannami, stawami, ławkami z płytek, palmami i drzewami pomarańczowymi wokół Plaza de España i Plaza de América.