Odkryj wszystkie kraje (42)

Sanktuarium u stóp wzgórza Tepeyac, gdzie według tradycji Matka Boża objawiła się w 1531 roku Juanowi Diego. W okrągłej bazylice Pedra Ramíreza Vázqueza, konsekrowanej w 1976 roku, przechowywany jest płaszcz z jej wizerunkiem; obok stoją stara bazylika z 1709 roku, kaplice i ścieżka prowadząca na wzgórze.

Slide Rock State Park leży w kanionie Oak Creek, około 11 km na północ od Sedony. Jego centrum to naturalna zjeżdżalnia wodna: odcinek potoku długości około 25 metrów spływający gładkim, śliskim korytem w czerwonym piaskowcu, latem wykorzystywany do kąpieli. Park chroni też zagrodę Pendleyów – farmę jabłoni z początku XX wieku z sadami.

Dawne kolegium jezuickie w historycznym centrum, przebudowane na początku XVIII wieku wokół trzech dziedzińców, później Narodowa Szkoła Przygotowawcza. Na jego ścianach znajdują się pierwsze malowidła meksykańskiego muralizmu autorstwa José Clemente Orozco, Diega Rivery, Davida Alfara Siqueirosa i innych; obecnie jest to muzeum z wystawami.

Odkopane pozostałości głównej świątyni Tenochtitlánu, stolicy Mexików, obok Zócalo, poświęconej Huitzilopochtliemu i Tlalocowi. Kładki przecinają warstwy podwójnej piramidy, przebudowywanej siedem razy, a muzeum przy stanowisku przechowuje znaleziska, w tym kamień Coyolxauhqui odkryty tu w 1978 roku.

Plac na północ od Palacio de Bellas Artes, na którym zbierają się zespoły mariachi w strojach charro, zwłaszcza wieczorem, i grają piosenki na życzenie. Otaczają go kantyny i restauracje, a z jednej strony stoi Muzeum Tequili i Mezcalu.

Muzeum przy Plaza Garibaldi, otwarte w 2010 roku, poświęcone historii i produkcji tequili i mezcalu, od pól agawy po destylację. W jego salach pokazano narzędzia, butelki i etykiety, a zwiedzanie kończy się degustacją; z tarasu na dachu widać plac, na którym grają zespoły mariachi.

Katedra po północnej stronie Zócalo, budowana etapami w latach 1573–1813 na części świętego okręgu Mexików. Jej fasada łączy elementy renesansowe, barokowe i neoklasycystyczne; wewnątrz znajdują się złocony Ołtarz Królów, szesnaście kaplic i dwoje organów, a obok przylegający Sagrario Metropolitano.

Siedziba federalnej władzy wykonawczej Meksyku po wschodniej stronie Zócalo, budowana od 1522 roku na miejscu pałacu Montezumy. Na głównej klatce schodowej i w korytarzach dziedzińca znajdują się malowidła ścienne Diega Rivery przedstawiające historię Meksyku, namalowane w latach 1929–1951; możliwość zwiedzania zależy od zgody kancelarii prezydenta.

Główny plac miasta Meksyk, oficjalnie Plaza de la Constitución, wytyczony w centrum stolicy Mexików, Tenochtitlánu. Ma około 240 metrów szerokości, otaczają go Katedra Metropolitalna, Pałac Narodowy i budynki władz miasta, a pośrodku powiewa ogromna flaga; odbywają się tu parady, koncerty i zgromadzenia.

Narodowa kolekcja sztuki meksykańskiej od XVI wieku do 1954 roku w dawnym Pałacu Komunikacji przy Calle Tacuba, zbudowanym w latach 1904–1911 przez Silvia Contriego. Jego galerie prowadzą od kolonialnego malarstwa religijnego po pejzaże José Maríi Velasco i dzieła Rivery i Kahlo; przed budynkiem stoi posąg Karola IV dłuta Tolsy.

Główny urząd pocztowy miasta Meksyk, naprzeciw Palacio de Bellas Artes, zaprojektowany przez Adama Boariego i otwarty w 1907 roku. Za kamienną fasadą w stylach gotyku weneckiego i plateresku kryje się hala z brązowymi i marmurowymi schodami i oknami, nadal działająca jako poczta, z muzeum poczty na piętrze.

Narodowy teatr i muzeum sztuki Meksyku obok Alameda Central, rozpoczęty w 1904 roku przez Adama Boariego i ukończony w 1934 roku z wnętrzem w stylu art déco. Jego marmurowa fasada i kopuły z płytek kryją teatr ze szklaną kurtyną Tiffany'ego oraz galerie z malowidłami ściennymi Rivery, Orozco, Siqueirosa i Tamaya.

XVIII-wieczny pałac przy Calle Madero, którego fasada pokryta jest niebiesko-białymi płytkami z Puebli, zbudowany dla hrabiów Doliny Orizaby. Od 1919 roku mieści restaurację i sklep Sanborns; wewnątrz można zobaczyć kryty dziedziniec i mural José Clemente Orozco na klatce schodowej.

Najstarszy park publiczny w obu Amerykach, założony w 1592 roku na zachodnim skraju historycznego centrum obok Palacio de Bellas Artes. Ścieżki między drzewami prowadzą do fontann, posągów i Hemiciclo a Juárez z białego marmuru, wzniesionego w 1910 roku ku pamięci prezydenta Benita Juáreza.

Łuk z kopułą przy Plaza de la República, zbudowany w latach 1933–1938 ze stalowej konstrukcji niedokończonego pałacu ustawodawczego i poświęcony rewolucji meksykańskiej. W jego filarach spoczywają szczątki przywódców rewolucji; przeszklona winda wjeżdża na taras widokowy pod kopułą, a pod spodem mieści się Narodowe Muzeum Rewolucji.

Kryta arena w Colonia Doctores, ukończona w 1956 roku z myślą o zawodowych zapasach, z około 16 500 miejscami. Consejo Mundial de Lucha Libre organizuje tu kilka wieczorów w tygodniu walki lucha libre z udziałem zamaskowanych zapaśników; podczas igrzysk olimpijskich w 1968 roku odbywały się tu zawody bokserskie.

Lake Minnewanka to jezioro polodowcowe około 5 km na północny wschód od miasta Banff, o długości 21 km i głębokości 142 metrów. Tama zbudowana w 1941 roku podniosła jego poziom o 30 metrów i zatopiła wioskę wypoczynkową Minnewanka Landing. Na jego zachodnim krańcu znajdują się teren rekreacyjny ze stołami piknikowymi i przystań, a szlak biegnie wzdłuż północnego brzegu obok kanionu Stewart Canyon.

Kolumna zwycięstwa na rondzie przy Paseo de la Reforma, odsłonięta w 1910 roku w stulecie wojny o niepodległość i zwieńczona złoconą brązową uskrzydloną Wiktorią. W jej podstawie mieści się mauzoleum ze szczątkami przywódców walk o niepodległość, a pod pomnikiem gromadzą się tłumy, by świętować.

Muzeum sztuki współczesnej w Parku Chapultepec, założone przez malarza Rufina Tamayo i jego żonę Olgę i otwarte w 1981 roku w tarasowym betonowym budynku Teodora Gonzáleza de Leóna i Abrahama Zabludovsky'ego. Prezentuje kolekcję międzynarodowej sztuki nowoczesnej zgromadzoną przez Tamaya oraz wystawy czasowe.

Muzeum XX-wiecznej sztuki meksykańskiej w Parku Chapultepec, otwarte w 1964 roku w dwóch okrągłych przeszklonych budynkach Pedra Ramíreza Vázqueza i Rafaela Mijaresa. Kolekcja obejmuje „Dwie Fridy” Fridy Kahlo oraz dzieła Rivery, Siqueirosa, Tamaya, Leonory Carrington i Remedios Varo; jest też ogród rzeźb.