Odkryj wszystkie kraje (42)

Park Narodowy Killarney, obok miasteczka Killarney w hrabstwie Kerry, był pierwszym parkiem narodowym Irlandii, utworzonym, gdy w 1932 roku majątek Muckross przekazano państwu. Obejmuje ponad 100 kilometrów kwadratowych jezior, lasów dębowych i cisowych oraz gór, jest ostoją jedynego w Irlandii rodzimego stada jeleni szlachetnych i rezerwatem biosfery UNESCO.

Jaskinia Aillwee to system jaskiń w wapiennych wzgórzach Burren w hrabstwie Clare, w pobliżu Doolin. Odkrył ją miejscowy rolnik w 1944 roku, a dla zwiedzających otwarto ją w 1976 roku. Wycieczki z przewodnikiem prowadzą około 300 m korytarzy obok stalaktytów, podziemnego wodospadu i szczątków niedźwiedzi brunatnych, a wychodzi się sztucznym tunelem. Na tym samym terenie działa ośrodek ptaków drapieżnych.

Wodospad Torc to 20-metrowa kaskada na rzece Owengarriff u stóp góry Torc w Parku Narodowym Killarney, około 7 km od Killarney. Rzeka odprowadza wodę z jeziora Devil's Punchbowl na górze Mangerton, a krótka leśna ścieżka prowadzi od drogi do wodospadu. Jego nazwa pochodzi od irlandzkiego słowa oznaczającego dzika.

Muckross House to 65-pokojowa rezydencja w stylu Tudorów koło Killarney, zbudowana w latach 1839–1843 według planów Williama Burna dla Henry'ego Arthura Herberta na półwyspie między jeziorem Muckross a Lough Leane. W 1861 roku gościła tu królowa Wiktoria. Przekazaną narodowi w 1932 roku rezydencję zwiedza się z przewodnikiem; obok znajdują się ogrody i tradycyjne gospodarstwa.

Opactwo Muckross to ruiny klasztoru franciszkanów w Parku Narodowym Killarney koło Killarney, założonego w 1448 roku przez Donala McCarthy'ego Móra. W 1652 roku wojska Cromwella zdjęły z niego dach, ale większość murów przetrwała, w tym kościół, wieża i krużganek wokół cisu. Na cmentarzu znajdują się groby poetów z Kerry z XVII i XVIII wieku.

Dolmen Poulnabrone to neolityczny grobowiec portalowy na wapiennym płaskowyżu Burren w hrabstwie Clare, w pobliżu Doolin. Trzy pionowe głazy podtrzymują cienką, pochyloną płytę nakrywową, a grobowiec zbudowano mniej więcej między 3800 a 3200 rokiem p.n.e. Wykopaliska w latach 1986 i 1988 odsłoniły szczątki około 33 osób pochowanych pod nim. Zwiedzający oglądają go ze ścieżki przy drodze.

Katedra w Galway to rzymskokatolicka katedra miasta, zbudowana w latach 1958–1965 na miejscu starego więzienia miejskiego nad rzeką Corrib. Zaprojektowana przez Johna J. Robinsona i zbudowana niemal w całości z miejscowego wapienia, ma kopułę o wysokości 44 metrów, rozety i mozaiki.

Kolegiata św. Mikołaja to średniowieczny kościół w centrum Galway, założony w 1320 roku i poświęcony św. Mikołajowi z Miry, patronowi żeglarzy. Kolegiatą stał się w 1484 roku, a obecnie jest kościołem parafialnym Kościoła Irlandii; według tradycji w 1477 roku modlił się tu Krzysztof Kolumb.

Hiszpański Łuk to jeden z dwóch zachowanych łuków rozbudowy murów miejskich Galway z 1584 roku, wzniesionej dla ochrony nabrzeży w miejscu, gdzie rzeka Corrib uchodzi do morza. Łuki otwarto w XVIII wieku, by zapewnić dostęp do nabrzeża Long Walk, a w 1755 roku zostały częściowo zniszczone przez tsunami po trzęsieniu ziemi w Lizbonie.

Muzeum Miejskie w Galway to muzeum miejskie otwarte w 2006 roku w specjalnie wzniesionym budynku obok Hiszpańskiego Łuku. Jego stałe wystawy obejmują prehistoryczne Galway, średniowieczne miasto otoczone murami, pisarza Pádraica Ó Conaire'a, sale taneczne, kino oraz Galway w wojnach imperium, a obok nich prezentowane są wystawy czasowe.

Zamek i skansen Bunratty leżą koło Limerick, we wsi Bunratty w hrabstwie Clare, około 13 km od miasta. XV-wieczna wieża mieszkalna stoi na miejscu wikińskiej faktorii handlowej i jest urządzona jak średniowieczny zamek, a sąsiedni skansen odtwarza XIX-wieczne życie na wsi z zagrodami, wiejskimi sklepami i georgiańskim Bunratty House z 1804 roku.

Zamek Króla Jana to XIII-wieczny zamek na King's Island w Limerick, nad rzeką Shannon, wznoszony od około 1200 roku na rozkaz króla Anglii Jana w miejscu pierwotnie zasiedlonym przez wikingów. Jego mury kurtynowe i wieże wytrzymały w XVII wieku pięć oblężeń, a centrum dla zwiedzających z wystawami przedstawia historię zamku.

Muzeum Hunta zajmuje dawny urząd celny w Limerick, palladiański budynek z wapienia zaprojektowany przez Davisa Ducarta i ukończony w 1769 roku. Prezentuje kolekcję zgromadzoną przez Johna i Gertrude Huntów, od przedmiotów prehistorycznych i średniowiecznych, takich jak mitra i pastorał O'Dea, po dzieła Picassa i Jacka B. Yeatsa; mieści się tu od 1997 roku.

Katedra Najświętszej Marii Panny to katedra Kościoła Irlandii w Limerick, założona w 1168 roku przez Domnalla Móra Ua Briaina, króla Munsteru, na miejscu jego pałacu w pobliżu rzeki Shannon. Zwiedzający oglądają jej romański portal zachodni, zespół rzeźbionych XV-wiecznych dębowych mizerykordii, średniowieczne nagrobki i cmentarz wokół kościoła.

Opera Fyńska (Den Fynske Opera) to opera w Odense w Danii, wystawiająca spektakle teatralne i operowe.

Palamidi to wenecka twierdza na wzgórzu o wysokości 216 metrów nad Nauplionem, zbudowana w latach 1711–1714 według planów inżynierów Antonia Giancixa i Pierre'a de la Salle'a. Jej osiem bastionów łączą mury biegnące wzdłuż grzbietu; bastion Miltiadesa służył jako więzienie, w którym przetrzymywano Teodorosa Kolokotronisa, przywódcę powstania greckiego. Ze starego miasta prowadzą do niej długie schody.

Plaża Kāʻanapali ciągnie się na około 4 km wzdłuż West Maui, mniej więcej 23 km od Kahului, przed strefą kurortów rozwijaną od lat 60. Na jej północnym krańcu wznosi się Puʻu Kekaʻa (Black Rock), lawowy cypel, przy którym nurkowie z rurką spotykają ryby rafowe i żółwie i gdzie o zachodzie słońca odbywa się zapalanie pochodni i skok z klifu. Po drugiej stronie cieśniny leżą wyspy Lānaʻi i Molokaʻi.

Salon Pleyel to mała sala koncertowa w zabytkowej kamienicy przy ulicy Kanonia 20/22 na warszawskim Starym Mieście, kilka kroków od Placu Zamkowego, prowadzona przez projekt Time for Chopin. Pianiści dają codziennie recital muzyki Chopina na odrestaurowanym fortepianie koncertowym Pleyel, marki preferowanej przez Chopina, z przerwą w połowie.

Muzeum figur woskowych przy Wielkich Bulwarach, założone w 1882 roku przez dziennikarza Arthura Meyera i nazwane od karykaturzysty Alfreda Grévina, jego pierwszego dyrektora artystycznego. Prezentuje około 450 figur woskowych postaci historycznych i współczesnych, a w nim Palais des Mirages, salę luster zbudowaną na Wystawę Światową 1900 roku.

Galleria Umberto I to kryty pasaż handlowy zbudowany w latach 1887–1890 według projektu Emanuela Rocca, naprzeciw Teatro di San Carlo. Cztery skrzydła sklepione żelazem i szkłem spotykają się na planie krzyża pod szklaną kopułą wysoką na 57 metrów, ze sklepami i kawiarniami na poziomie ulicy i mieszkaniami na piętrze.