Odkryj wszystkie kraje (42)

Muzeum sztuki w Utrechcie prezentujące sztukę dawną i współczesną, design, modę i dziedzictwo miejskie.

Rochers de Naye to szczyt o wysokości 2042 m nad Montreux. Kolej zębata wjeżdża z Montreux przez Glion i Caux do stacji szczytowej na wysokości 1968 m, skąd krótka ścieżka prowadzi na wierzchołek z widokiem na Jezioro Genewskie i Alpy. W pobliżu stacji są alpejska restauracja i wybiegi ze świstakami z całego świata.

Särkänniemi to park rozrywki należący do miasta Tampere, położony na półwyspie na jeziorze Näsijärvi, około kilometra od centrum. Ma ponad 30 atrakcji, w tym kolejki górskie i dwie atrakcje wodne, a na jego terenie znajdują się też akwarium, planetarium, park zwierząt Doghill i wieża Näsinneula. Park otwarto w 1975 roku.

Rockheim to narodowe muzeum muzyki popularnej Norwegii, obejmujące norweski pop i rock od lat 50. XX wieku do dziś. Otwarto je w 2010 roku w spichlerzu zbożowym z 1919 roku na nabrzeżu Brattørkaia, zwieńczonym wysuniętą szklaną bryłą ozdobioną okładkami płyt. Interaktywne wystawy obejmują galerię sław i laboratorium dźwięku do tworzenia muzyki elektronicznej.

Zoo w Rostoku otwarto w 1899 roku jako Hirschgarten an der Trotzenburg; dziś zajmuje 56 hektarów i żyje w nim około 4500 zwierząt z 320 gatunków. Od 1980 roku prowadzi europejską księgę rodowodową niedźwiedzi polarnych, a otwarte w 2012 roku Darwineum mieści gibony, goryle i orangutany w hali o powierzchni 20 000 metrów kwadratowych.

Quinta da Regaleira to posiadłość na skraju historycznego centrum Sintry, zbudowana w latach 1904–1910 dla António Augusta Carvalha Monteiro według projektów włoskiego architekta Luigiego Maniniego. Zwiedzający przechodzą przez romantyczny pałac i kaplicę oraz zalesiony park z grotami, jeziorami, wieżami i tunelami, w którym znajduje się spiralna Studnia Wtajemniczenia.

Synagoga Chóralna to synagoga w stylu neomauretańskim przy ulicy Sfânta Vineri, zbudowana w latach 1864–1866 według projektu Enderlego i Freiwalda na wzór Leopoldstädter Tempel w Wiedniu. Zdewastowana przez Żelazną Gwardię w styczniu 1941 roku i odnowiona po wojnie, nadal służy nabożeństwom; jej główną salę ponownie otwarto w 2015 roku po remoncie.

Hiszpańska Szkoła Jazdy w wiedeńskim Hofburgu pielęgnuje klasyczne ujeżdżenie i szkoli konie lipicańskie; pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1565 roku. Pokazy odbywają się w białej Zimowej Ujeżdżalni, zbudowanej w latach 1729–1735, a zwiedzający mogą też oglądać poranne treningi lub wziąć udział w zwiedzaniu hali i stajni z przewodnikiem.

Kościół św. Anny to średniowieczny kościół parafialny w Augsburgu, wznoszony od 1321 roku jako świątynia klasztoru karmelitów i luterański od 1548 roku. Kaplica Fuggerów, dobudowana od 1518 roku jako kaplica grobowa kupieckiego rodu Fuggerów, należy do najwcześniejszych budowli renesansowych na północ od Alp i od tamtej pory pozostaje katolicka.

Teatr antyczny w Taorminie to grecki teatr z III wieku p.n.e., przebudowany pod panowaniem rzymskim w II wieku n.e. na zboczu nad morzem. Jego widownia o średnicy około 107 metrów mieściła około 10 000 osób, a ceglany budynek sceny otacza widok na wybrzeże i Etnę. Odbywają się tu Taormina Film Festival i letnie koncerty.

Book of Kells Experience w Trinity College Dublin prezentuje IX-wieczny iluminowany ewangeliarz w zbudowanej w XVIII wieku Starej Bibliotece, wraz z Długą Salą i jej dębowymi regałami. W drugim budynku, Red Pavilion, mieszczą się cyfrowe wystawy poświęcone rękopisowi i zbiorom biblioteki.

Meteory to zespół skalnych słupów z piaskowca i zlepieńca między Kalambaką a Kastraki w Tesalii, na których od XIV wieku mnisi prawosławni zbudowali 24 klasztory. Zachowało się sześć, a w 1988 roku teren wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Drogi i ścieżki łączą punkty widokowe, a każdy klasztor zwiedza się osobno.

Mont Faron to wapienna góra o wysokości 584 metrów wznosząca się bezpośrednio nad Tulonem i jego portem. Kolejka linowa wjeżdża z miasta na płaski szczyt, do którego można też dojechać wąską drogą jednokierunkową; na górze są forty z XVII–XIX wieku, pomnik lądowania aliantów w Prowansji w sierpniu 1944 roku i park zwierząt.

The National Wax Museum Plus to muzeum figur woskowych w wiktoriańskim Lafayette Building przy Westmoreland Street, w pobliżu O'Connell Bridge. Po raz pierwszy otwarte w 1983 roku przy Granby Row, przeniosło się do Armoury przy Foster Place, a tutaj trafiło w 2017 roku. W jego salach stoją woskowe figury irlandzkich postaci historycznych, pisarzy i muzyków, bohaterów irlandzkich legend i postaci filmowych.

The Cavern Club to piwniczny klub muzyczny przy Mathew Street w Liverpoolu, otwarty jako klub jazzowy w 1957 roku, w którym Beatlesi zagrali 292 razy w latach 1961–1963. Pierwotną piwnicę zasypano podczas prac kolejowych w 1973 roku; klub ponownie otwarto w 1984 roku w rekonstrukcji zbudowanej częściowo z cegieł z dawnego miejsca, a muzyka na żywo gra tu codziennie.

Wzgórze Zamkowe to skaliste wzniesienie między starym miastem a portem w Nicei, na którym od XI wieku stał zamek miejski, dopóki Ludwik XIV nie kazał go zburzyć w 1706 roku. Dziś to 19-hektarowy park publiczny z zacienionymi ścieżkami, pozostałościami zamku i dawnej katedry, wodospadem zbudowanym w 1885 roku i punktami widokowymi na Baie des Anges i port.

Królewski Budynek Wystawowy w Carlton Gardens zbudowano w latach 1879–1880 według projektu Josepha Reeda na Międzynarodową Wystawę w Melbourne. W 1901 roku w jego Wielkiej Sali otwarto pierwszy parlament Australii, a w 2004 roku stał się pierwszym budynkiem w Australii wpisanym na Listę światowego dziedzictwa UNESCO. Zwiedzanie z przewodnikiem prowadzi na promenadę pod kopułą.

Ogród botaniczny Villa Thuret to 3,5-hektarowy ogród na Cap d'Antibes, założony w 1857 roku przez botanika Gustave'a Thureta w celu badania roślin egzotycznych w klimacie śródziemnomorskim. Prowadzony obecnie przez instytut badawczy INRAE, gromadzi około 2500 drzew i krzewów z takich regionów jak Australia, Afryka Południowa, Kalifornia i Chile.

Bazylika św. Antoniego w Padwie, zwana przez mieszkańców „il Santo”, kryje grób franciszkańskiego świętego, który zmarł w 1231 roku. Budowana od około 1232 do 1310 roku, łączy formy romańskie, bizantyjskie i gotyckie, a jej kopuły wzorowane są na bazylice św. Marka w Wenecji. Na placu przed nią stoi konny posąg Gattamelaty dłuta Donatella.

Muzeum Historii Naturalnej w Wiedniu otwarto w 1889 roku w neorenesansowym gmachu projektu Gottfrieda Sempera i Carla von Hasenauera, naprzeciwko jego bliźniaka, Kunsthistorisches Museum, przy Maria-Theresien-Platz. W jego salach znajdują się cesarskie kolekcje przyrodnicze: minerały i meteoryty, szkielety dinozaurów, wypchane zwierzęta i Wenus z Willendorfu, figurka licząca około 29 500 lat.