Odkryj wszystkie kraje (42)

Wioska Sztuki Lao Tang Lake to wioska w dawnym stylu, zbudowana na miejscu dawnego stawu rybnego w dzielnicy Xuejia, około 25 km na północ od centrum Tainanu. Malarz Kuang Yi przez ponad 30 lat składał ją z cegieł, belek i drzwi ponad 140 rozebranych domów, tworząc uliczki i dziedzińce w stylu minnańskim, wykorzystywane też jako plan filmowy.

Amerykańska restauracja i bar nad kanałem Singelgracht w pobliżu Leidseplein, z pamiątkami rockowymi na ścianach, należąca do międzynarodowej sieci.

Muzeum Królewskich Sztuk Pięknych w Huế prezentuje przedmioty dworu Nguyễn w Pałacu Long An, drewnianej sali zbudowanej w 1845 roku za cesarza Thiệu Trị i ponownie wzniesionej w obecnym miejscu w 1909 roku. Założone w 1923 roku, muzeum przechowuje około 9000 przedmiotów królewskich, wśród nich złoto, porcelanę, emalie z Huế, stroje dworskie i meble, a w ogrodzie stoją brązowe armaty.

Katedra św. Kolmana to rzymskokatolicka katedra diecezji Cloyne, położona na zboczu nad zatoką Cork Harbour w Cobh i poświęcona św. Colmánowi z Cloyne. Budowę rozpoczęto w 1868 roku i – spowolnioną przez rosnące koszty i zmiany planów – ukończono w 1919 roku. Dzięki 91-metrowej wieży jest najwyższym kościołem w Irlandii. Msze odprawiane są codziennie, a zwiedzanie można zarezerwować.

Park Kulturowy Garuda Wisnu Kencana leży w Ungasan na półwyspie Bukit, na południe od Kuty. Park o powierzchni 60 hektarów w dawnym kamieniołomie wapienia skupia się wokół pomnika boga Wisznu dosiadającego Garudy, o wysokości 121 metrów, dzieła Nyomana Nuarty, ukończonego w 2018 roku. Zwiedzający spacerują między ciętymi ścianami wapiennymi w strefie Lotus Pond i oglądają codzienne tańce balijskie, a wieczorem taniec Kecak.

Dunia Fantasi, znany jako Dufan, to park rozrywki w kompleksie Ancol Dreamland na nabrzeżu Dżakarty Północnej. Otwarto go 29 sierpnia 1985 roku na terenie odzyskanym od morza nad Zatoką Dżakarcką; ma ponad 40 atrakcji w strefach tematycznych, w tym kolejkę górską Halilintar, wieżę swobodnego spadku Hysteria i przejażdżkę łodzią Istana Boneka.

Piazza del Popolo to duży owalny plac tuż za Porta del Popolo, północną bramą w Murach Aureliana, przez którą Via Flaminia wchodziła do miasta. Giuseppe Valadier nadał mu obecną formę w latach 1811–1822; pośrodku stoi egipski obelisk, a od południa zwracają się ku niemu bliźniacze kościoły Santa Maria dei Miracoli i Santa Maria in Montesanto.

Krzywa Wieża w Toruniu to średniowieczna ceglana baszta murów miejskich o wysokości około 15 metrów, której szczyt jest odchylony o mniej więcej 1,5 metra, ponieważ zbudowano ją na grząskim gruncie. Później służyła jako więzienie dla kobiet i jako mieszkania. Stoi przy ulicy Pod Krzywą Wieżą, między Starym Miastem a Wisłą.

Bruges Beer Experience to muzeum piwa na górnych piętrach dawnej poczty na rogu Markt i Breidelstraat w Brugii, budynku Louisa Delacenserie'a otwartego w 1891 roku. Otwarte w 2014 roku, przedstawia piwo od Mezopotamii po piwowarów z Brugii, trapistów i współczesne warzenie, z przewodnikiem na tablecie w dziesięciu językach i barem degustacyjnym.

Katedra w Porto, zwana Sé, stoi na wzgórzu w historycznym centrum i jest jedną z najstarszych budowli miasta. Budowana od XII wieku jako przypominający twierdzę romański kościół z rozetą, została przebudowana w okresie baroku, gdy Nicolau Nasoni dodał boczną loggię. Zwiedzanie obejmuje gotycki krużganek wyłożony XVIII-wiecznymi panelami z płytek azulejos.

Centralne Muzeum Włókiennictwa zajmuje Białą Fabrykę Ludwika Geyera przy ulicy Piotrkowskiej, gdzie uruchomiono pierwszą w Łodzi zmechanizowaną przędzalnię i tkalnię bawełny. Założone w 1959 roku, pokazuje działające maszyny włókiennicze, tkaniny przemysłowe, modę i współczesną sztukę tkaniny, a także prowadzi skansen drewnianej architektury regionu łódzkiego.

Muzeum Rzeźby Czamów w Da Nangu przechowuje rzeźbę królestwa Czampy, eksponowaną według miejsc znalezienia, takich jak Mỹ Sơn, Trà Kiệu i Đồng Dương. Utworzone we współpracy z École française d'Extrême-Orient, zostało otwarte w 1919 roku w budynku projektu Delevala i Auclaira wykorzystującym motywy czamskie, a rozbudowane w latach 30. XX wieku i w 2002 roku.

Bassins des Lumières to centrum sztuki cyfrowej w dawnej bazie okrętów podwodnych w Bordeaux, betonowym bunkrze wznoszonym przez Niemców od 1941 roku w dzielnicy Bacalan. Otwarte w 2020 roku przez Culturespaces, wyświetla obrazy z muzyką na ścianach czterech wypełnionych wodą doków dla okrętów podwodnych, każdy o długości 110 metrów, z wystawami o malarzach i tematach zmieniającymi się w ciągu roku.

Muzeum poświęcone historii tulipanów i ich znaczeniu kulturowemu w Holandii, z ekspozycją obejmującą 400 lat historii tulipana.

Hof van Busleyden to pałac miejski z początku XVI wieku w Mechelen, zbudowany w latach 1503–1507 dla Hieronima van Busleydena według planów Romboutsa II Keldermansa. Jego ceglane skrzydła, galeria arkadowa i wieża otaczają ogród, a muzeum w środku przedstawia Mechelen w okresie burgundzkim, gdy w mieście rezydowała ze swoim dworem Małgorzata Austriaczka.

Lascaris War Rooms to tunele i komory wykute w skale pod Górnymi Ogrodami Barrakka, otwarte w 1940 roku jako połączona kwatera główna obrony Malty. Stąd kierowano lądowaniem aliantów na Sycylii w lipcu 1943 roku, a NATO korzystało z kompleksu do 1977 roku. Odrestaurowane sale operacyjne pokazują stoły planistyczne i mapy ścienne.

River Wonders to zoo i akwarium poświęcone rzekom w Mandai, położone między Singapore Zoo a Night Safari, w pobliżu Bird Paradise i Rainforest Wild Adventure. Otwarte w 2013 roku jako River Safari, obecną nazwę nosi od 2021 roku. Na 12 hektarach odtworzono słodkowodne siedliska rzek świata; jest tu rejs łodzią, manaty i pandy wielkie Kai Kai i Jia Jia.

Muzeum Szkoły z Nancy poświęcone jest École de Nancy, ruchowi secesyjnemu założonemu w 1901 roku przez Émile'a Gallégo, Louisa Majorelle'a, Antonina Dauma, Victora Prouvégo i Eugène'a Vallina. Mieści się w dawnym domu mecenasa Eugène'a Corbina i prezentuje meble, szkło, ceramikę i witraże, a w ogrodzie stoi pawilon akwarium.

Kościół San Pablo to gotycko-mudéjarski kościół w dzielnicy El Gancho w Saragossie, rozpoczęty około 1284 roku i rozbudowywany do XVIII wieku. Jego ośmioboczna ceglana wieża pochodzi z 1343 roku, a ołtarz główny ze złoconego i polichromowanego drewna wyrzeźbił Damián Forment. Jest częścią obiektu z Listy światowego dziedzictwa „Architektura mudéjar w Aragonii”.

Wiatrak Ta' Kola w Xagħrze zbudowano w 1725 roku za czasów joannitów i przebudowano w latach 80. XVIII wieku. Nazwany od ostatniego młynarza, Ġuzeppiego Grecha zwanego Żeppu ta' Kola, zachował na piętrze kamienie młyńskie i drewnianą maszynerię, a pomieszczenia poniżej pokazują mieszkanie młynarza i tradycyjne narzędzia z Gozo.