Godziny otwarcia, ceny i bilety do miejsc wartych Twojego czasu.
Świątynia Artemidy w Efezie, zaliczana do siedmiu cudów świata starożytnego, stała na równinie na skraju dzisiejszego Selçuk. Marmurowa świątynia, której budowę rozpoczęto około 550 roku p.n.e., spłonęła w 356 roku p.n.e. i została odbudowana, a po starożytności rozebrana na kamień; dziś nad fundamentami na podmokłym gruncie wznosi się jedna kolumna złożona z fragmentów.
Bazylika San Pietro to kościół opactwa benedyktynów na południowym skraju starego miasta w Perugii, założonego około 996 roku przez opata Pietra Vinciolego. Jej 70-metrowa dzwonnica jest najwyższą budowlą w mieście. Do kościoła wchodzi się z pierwszego krużganka; mieści obrazy Perugina i L'Aliensego oraz XVI-wieczne intarsjowane drewniane stalle.
Zielony Tunel Sicao to kanał obrośnięty namorzynami za świątynią Sicao Dazhong w dzielnicy Annan, na północny zachód od centrum Tainanu. Kanałem tym przewożono niegdyś sól i cukier; dziś małe łodzie wożą zwiedzających pod gałęziami namorzynów, które stykają się nad wodą, tworząc zielony tunel.
MAAT to muzeum sztuki współczesnej, architektury i technologii Fundacji EDP na nabrzeżu w Belém. Jego niski, zakrzywiony budynek pracowni Amandy Levete, obłożony białymi płytkami ceramicznymi i z dachem, po którym mogą chodzić zwiedzający, otwarto w październiku 2016 roku obok Tejo Power Station, dawnej elektrowni, w której halach również odbywają się wystawy.
Zamek Pelișor to mniejsza rezydencja królewska w posiadłości Peleș w Synai, zbudowana w latach 1899–1902 dla przyszłego króla Ferdynanda i królowej Marii według projektu Karela Limana. Jego wnętrza, ukształtowane w dużej mierze przez królową Marię, łączą secesję z motywami bizantyjskimi i celtyckimi; zwiedzający oglądają wyłożoną dębem salę honorową, kaplicę i Złotą Komnatę.
Królewski Klasztor św. Tomasza to klasztor dominikanów w Ávili, zbudowany w stylu gotyckim w latach 1482–1493 przy wsparciu Królów Katolickich. W jego kościele stoi marmurowy nagrobek ich syna, infanta Jana, dzieło Domenica Fancellego. Zwiedzanie obejmuje trzy krużganki, chór królewski oraz muzea sztuki Azji Wschodniej i historii naturalnej.
Telecabine Lisboa to kolejka gondolowa zbudowana na wystawę światową Expo '98 na terenie dzisiejszego Parque das Nações. Jej 44 kabiny kursują na siedmiu podporach wzdłuż nabrzeża Tagu między stacją w pobliżu Oceanário a stacją w pobliżu Wieży Vasco da Gamy, z widokiem na estuarium i Most Vasco da Gamy.
Bazylikę św. Piotra w Watykanie zbudowano w latach 1506–1626 nad tradycyjnym miejscem pochówku św. Piotra. Projekt kształtowali Bramante, Michał Anioł i Carlo Maderno; kopuła Michała Anioła wznosi się nad ołtarzem papieskim i brązowym baldachimem Berniniego, który otoczył też plac kolumnadami. Pieta Michała Anioła stoi w pierwszej kaplicy po prawej.
Maison Carrée to rzymska świątynia zbudowana na początku I wieku n.e. na skraju forum w Nîmes i poświęcona Gajuszowi i Lucjuszowi Cezarom, wnukom Augusta. Wzniesiona na podium i otoczona 30 kolumnami korynckimi, służyła później jako dom konsularny, kościół i muzeum, a w 2023 roku została wpisana na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Kościół św. Franciszka to gotycki kościół w historycznym centrum Porto, zbudowany przez franciszkanów od 1383 do około 1425 roku obok dzisiejszego Palácio da Bolsa. Jego prosta kamienna nawa kontrastuje ze złoconą barokową snycerką pokrywającą ściany, filary i kaplice, w tym ołtarzem z Drzewem Jessego; zwiedzanie obejmuje też kościół Trzeciego Zakonu, muzeum i katakumby.
KKL Luzern, Centrum Kultury i Kongresów w Lucernie, to budynek francuskiego architekta Jeana Nouvela nad jeziorem i obok dworca, pod wysuniętym dachem o wymiarach 100 na 100 metrów. Sala koncertowa została otwarta w 1998 roku i jest główną sceną Lucerne Festival; w kompleksie ukończonym w 2000 roku mieszczą się także Kunstmuseum Luzern i sale konferencyjne.
Pałac w Queluz to XVIII-wieczny pałac królewski w Queluz, w gminie Sintra. Prace rozpoczęto w 1747 roku pod kierunkiem architekta Mateusa Vicente de Oliveiry jako letnią rezydencję przyszłego króla Piotra III, w połączeniu stylów barokowego, rokokowego i neoklasycystycznego. Zwiedzający oglądają sale reprezentacyjne, kanał wyłożony płytkami oraz ogrody w stylu francuskim z fontannami i posągami.
Parque Marítimo César Manrique to kąpielisko z wodą morską na wybrzeżu Santa Cruz de Tenerife, zaprojektowane przez artystę z Lanzarote Césara Manrique i otwarte w 1995 roku, trzy lata po jego śmierci. Na 22 000 m², między Auditorio de Tenerife a Palmetum, leżą trzy baseny ze słoną wodą z wysepkami, wodospadami, skałą wulkaniczną, palmami i rzeźbami wiatrowymi Manrique.
Muzeum sztuki XX i XXI wieku w zabytkowym magazynie z 1807 roku przy Toldbodgade, pokazujące wystawy takich artystów jak Warhol, Basquiat, Banksy, Haring i Hirst.
Skansen Kronan to reduta na wzgórzu Risåsberget nad dzielnicą Haga, zaprojektowana przez Erika Dahlbergha i budowana od 1687 roku, by uniemożliwić napastnikom ustawienie artylerii nad Göteborgiem. Ośmioboczną kamienną wieżę o murach grubości od czterech do pięciu metrów wieńczy złocona korona. Wnętrze służy jako sala okolicznościowa; szczyt wzgórza z armatami jest dostępny do spacerów.
Zoo w Auckland otwarto w 1922 roku przy Motions Road obok parku Western Springs; zajmuje 16 hektarów. Trasy grupują zwierzęta według regionów: są tu żyrafy i zebry, pandy małe i orangutany oraz otwarta w 2011 roku strefa Te Wao Nui, gdzie kiwi, kea, takahe i hatterie żyją wśród rodzimych roślin Nowej Zelandii. Zoo prowadzi też szpital weterynaryjny dla rannych dzikich zwierząt.
Imperial War Museum w Southwark obejmuje konflikty z udziałem Wielkiej Brytanii i Wspólnoty Narodów od I wojny światowej po dziś. Założone w 1917 roku, od 1936 roku zajmuje dawny budynek szpitala Bethlem Royal Hospital z kopułą; przy wejściu stoją dwa 15-calowe działa okrętowe, a w atrium prezentowane są samoloty, rakieta V-2 i czołg z czasów II wojny światowej.
Most Spreuer to kryty drewniany most pieszy przez Reuss w Lucernie, ukończony w 1408 roku i w dużej części odbudowany po powodzi w 1566 roku. W jego szczytach wisi 45 z pierwotnych 67 malowanych tablic Tańca śmierci, wykonanych w latach 1626–1632 pod kierunkiem malarza Kaspara Meglingera, a na moście stoi mała kaplica poświęcona Najświętszej Marii Pannie.
Dom szejka Saida Al Maktuma to dawna rezydencja szejka Saida ibn Maktuma, władcy Dubaju w latach 1912–1958, zbudowana około 1896 roku w Al Shindagha u ujścia Dubai Creek. Dwukondygnacyjny dom ma wieże wiatrowe, rzeźbione drewniane kraty i pokoje wokół dziedzińców; odrestaurowano go jako muzeum fotografii, monet, znaczków i dokumentów dawnego Dubaju.
Vizgu używa niezbędnych technologii, aby strona działała. Za Twoją zgodą używamy też technologii opcjonalnych, które zapamiętują funkcje i mierzą przekierowania do sprzedawców biletów w ramach programów partnerskich. Obecnie nie używamy ogólnych narzędzi analitycznych ani reklamowych narzędzi śledzących. Możesz zaakceptować, odrzucić lub wybrać kategorie, a swój wybór zmienić w każdej chwili w Ustawieniach plików cookie w stopce.
