Odkryj wszystkie kraje (42)

Bucerius Kunst Forum to centrum wystawiennicze w centrum Hamburga, obok ratusza. Założone w 2002 roku przez ZEIT-Stiftung Ebelin und Gerd Bucerius i nazwane na cześć Gerda Buceriusa i jego żony, organizuje rocznie trzy–cztery wystawy czasowe przygotowywane wspólnie z innymi muzeami i kolekcjami.

Muzeum Historyczne Krety, założone w 1953 roku przez Towarzystwo Kreteńskich Studiów Historycznych, zajmuje dom rodziny Kalokairinos w Heraklionie i nowsze skrzydło. Jego kolekcje przedstawiają historię Krety od czasów wczesnochrześcijańskich do II wojny światowej, z ikonami, freskami i modelem weneckiej Kandii. Posiada dwa obrazy El Greca i gabinet Nikosa Kazantzakisa.

Wielkie piece A i B w Belval w Esch-sur-Alzette, uruchomione w 1965 i 1970 roku, to dwa zachowane piece huty założonej w 1911 roku; ostatni wygaszono w 1997 roku, a oba są chronionymi zabytkami przemysłowymi. Trasa zwiedzania prowadzi przez piec A, od zasobników rudy po platformę zasypową na wysokości 40 metrów.

Grand Théâtre w Bordeaux to gmach opery zaprojektowany przez Victora Louisa i otwarty w 1780 roku, dziś siedziba Opéra National de Bordeaux. Jego portyk z dwunastoma kolumnami korynckimi zwieńczają posągi dziewięciu Muz i trzech bogiń; wewnątrz znajdują się wielkie schody, które posłużyły za wzór dla Palais Garnier, oraz niebiesko-złota widownia odrestaurowana w 1991 roku.

Klasztor św. Teresy to kościół i klasztor karmelitów bosych zbudowany w latach 1629–1636 w miejscu, które tradycja uznaje za dom, w którym w 1515 roku urodziła się Teresa z Ávili. Ołtarz zwrócony jest na północ, tak aby kaplica stała nad pokojem jej narodzin. Kościół ma rzeźby z warsztatu Gregoria Fernándeza; w sklepionej krypcie poniżej mieści się muzeum poświęcone świętej.

Weltmuseum Wien to największe muzeum antropologiczne w Austrii, założone w 1876 roku i mieszczące się w skrzydle Neue Hofburg przy Heldenplatz. Do 2013 roku znane jako Museum für Völkerkunde, posiada ponad 400 000 obiektów etnograficznych i archeologicznych z Azji, Afryki, Oceanii i obu Ameryk, a po renowacji ponownie otwarto je w 2017 roku.

Rezerwat safari Lumigny, do 2024 roku zwany Parc des Félins, to zoo w posiadłości La Fortelle w departamencie Seine-et-Marne, przeniesione tu z Auneau w 2006 roku. Ścieżki prowadzą przez duże zalesione wybiegi pogrupowane według kontynentów, z lwami, tygrysami i innymi wielkimi kotami, a także wilkami i niedźwiedziami, a przylegająca trasa Terre de Singes poświęcona jest naczelnym.

Park Narodowy Teide zajmuje około 19 000 hektarów w centrum Teneryfy, wokół góry Teide, która z wysokością 3715 metrów jest najwyższym szczytem Hiszpanii. Ogłoszony parkiem narodowym w 1954 roku i wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO w 2007 roku, obejmuje kalderę Las Cañadas, pola lawowe i formacje skalne, takie jak Roques de García. Wejście na szczyt wymaga zezwolenia rezerwowanego z wyprzedzeniem.

Villa Reale di Marlia to willa z dużym zabytkowym parkiem w pobliżu Lukki, od 1517 roku własność rodziny Buonvisi. Eliza Bonaparte kupiła ją w 1806 roku i kazała przebudować w stylu klasycystycznym. Ogrody obejmują teatr wodny, ogród cytrynowy, jezioro i zielony teatr z przystrzyżonych żywopłotów z 1652 roku.

Teatro Olimpico w Vicenzy to kryty teatr zbudowany w latach 1580–1585 według ostatniego projektu Andrei Palladia i ukończony po jego śmierci. Jego scenografia autorstwa Vincenza Scamozziego, drewniane ulice w skrócie perspektywicznym za klasyczną ścianą sceny, pochodzi z pierwszego przedstawienia w 1585 roku i jest najstarszą zachowaną scenografią.

House of Strauss to muzeum rodziny kompozytorów Straussów w Casino Zögernitz w dzielnicy Döbling, biedermeierowskiej sali tanecznej otwartej w 1837 roku. Około 2000 m² sal multimedialnych pokazuje, jak Johann Strauss ojciec i syn, Josef i Eduard kształtowali walc wiedeński, a zwiedzanie kończy krótki pokaz w zabytkowej sali balowej, w której występowała cała czwórka.

Katedra w Gaecie, pod wezwaniem Świętych Erazma i Marcjana oraz Wniebowzięcia, stoi w pobliżu portu na starym mieście, w miejscu kościoła rozpoczętego w IX wieku. Jej dzwonnicę zaczęto budować w 1148 roku według projektu Nicolangela z Rzymu, a ośmioboczne zwieńczenie otrzymała w 1279 roku. Wnętrze przebudowano pod koniec XVIII wieku; neogotycka fasada pochodzi z lat 1903–1950.

Podziemne muzeum archeologiczne odsłaniające 2000 lat historii Utrechtu, w tym fundamenty rzymskiego fortu Traiectum i pozostałości średniowieczne.

Zamek Windsor to rezydencja królewska nad Tamizą w Windsorze, założona w XI wieku po podboju normańskim i używana przez monarchów od czasów Henryka I. Zwiedzający oglądają Apartamenty Państwowe, przebudowane dla Karola II i Jerzego IV, oraz XV-wieczną Kaplicę św. Jerzego, w której pochowano kilku monarchów.

Taras widokowy Marina Bay Sands SkyPark znajduje się na 56. piętrze wieży hotelowej nr 3, na wysuniętym końcu SkyParku łączącego trzy wieże kompleksu, zaprojektowanego przez Moshe Safdiego i otwartego w 2010 roku. Z otwartego tarasu zwiedzający patrzą na Marina Bay, panoramę miasta i Gardens by the Bay, a ekspozycja opowiada historię kompleksu.

Muzeum Graneta to muzeum sztuki i archeologii w Aix-en-Provence, otwarte w 1838 roku w dawnym przeoracie kawalerów maltańskich obok kościoła Saint-Jean-de-Malte. Nosi imię malarza François Mariusa Graneta, który w 1849 roku zapisał mu swoją kolekcję, i prezentuje malarstwo europejskie, rzeźbę, dzieła Cézanne'a oraz znaleziska z oppidum Entremont.

Mauzoleum cesarza Ferdynanda II stoi obok katedry w Grazu i łączy kościół Świętej Katarzyny z owalną kaplicą grobową, której budowę rozpoczął w 1614 roku nadworny artysta Giovanni Pietro de Pomis. Johann Bernhard Fischer von Erlach zaprojektował od 1687 roku sztukaterie i ołtarz główny kościoła; w krypcie znajdują się groby Ferdynanda II i jego pierwszej żony, Marii Anny Bawarskiej.

Katedra w Tarencie, pod wezwaniem patrona miasta św. Katalda, stoi na starym mieście na wyspie. Zbudowali ją Bizantyjczycy w X wieku na kościele z V wieku i jest najstarszą katedrą w Apulii. Jej barokowa fasada z posągami pochodzi z początku XVIII wieku i jest przypisywana Maurowi Manieriemu.

Kolegiatę w Saint-Émilion rozpoczęto na początku XII wieku dla wspólnoty kanoników augustiańskich i ukończono w stylu gotyckim w kolejnych stuleciach. Dziś kościół parafialny, łączy romańską nawę nakrytą kopułami z szerokim gotyckim prezbiterium, a jej XIV-wieczny krużganek mieści średniowieczne grobowce i współczesny malowany cykl Apokalipsy.

Samseonghyeol to sanktuarium w centrum miasta Jeju wokół trzech otworów w ziemi, z których według mitu o założeniu wyspy wyłonili się trzej przodkowie rodów Go, Yang i Bu. Na zalesionym terenie stoją sale pamięci, w których każdej wiosny i jesieni wciąż odprawia się obrzędy, a mała sala wystawowa opowiada legendę.