Odkryj wszystkie kraje (42)

Muzeum historii cyrku w Hvidovre, otwarte w 2001 roku w dawnym budynku komendanta koszar Avedøre i oparte na kolekcji żonglera Ølunda „Barly'ego” Jacobsena.

Fort nadbrzeżny nad Zatoką Køge zbudowany w latach 1913–16, dziś muzeum opowiadające, jak Dania zachowała neutralność podczas I wojny światowej i co wojna oznaczała dla codziennego życia. Teksty wystawy i nagrania są dostępne także po angielsku.

Pałac Charlottenburg to barokowy pałac w zachodnim Berlinie, rozpoczęty w 1695 roku jako letnia rezydencja Zofii Charlotty, żony przyszłego króla Fryderyka I. Rozbudowywany przez kolejne dwa stulecia, jest największą zachowaną dawną rezydencją królewską w Berlinie, położoną wokół regularnego ogrodu. Zwiedzający mogą obejrzeć Gabinet Porcelanowy i apartamenty królewskie.

Most Adolfa przenosi ruch drogowy i tramwajowy 42 metry nad doliną Pétrusse, łącząc stare miasto z dzielnicą dworcową. Zaprojektowany przez Paula Séjournégo i Alberta Rodange'a i zbudowany w latach 1900–1903, ma centralny kamienny łuk o rozpiętości około 85 metrów, w swoim czasie największy na świecie. W 2018 roku podwieszono pod nim kładkę dla rowerzystów i pieszych.

Przestrzeń wystawiennicza sztuki współczesnej, architektury i designu w domu zbudowanym w 1916 roku na wybrzeżu w pobliżu Dronningmølle, z ogrodem schodzącym do plaży i widokiem na Kullen w Szwecji. Otwarta w sezonie.

Łaźnie rzymskie to pozostałości kompleksu kąpielowego i świątyni, które Rzymianie zbudowali wokół gorącego źródła w Bath od około 60–70 roku n.e., w mieście nazywanym przez nich Aquae Sulis. Zwiedzający mijają Święte Źródło, Wielką Łaźnię, teren świątyni i muzeum znalezisk; budynki na poziomie ulicy pochodzą z XIX wieku.

Dworzec São Bento to czołowa stacja kolejowa w historycznym centrum Porto, budowana od 1904 roku według planów architekta José Marquesa da Silvy w miejscu klasztoru benedyktynów. Jego hala wejściowa jest wyłożona około 20 000 płytek azulejos namalowanych przez Jorge Colaço w latach 1905–1916, przedstawiających epizody z historii Portugalii i sceny z życia wiejskiego.

Katakumby San Gaudioso leżą pod Bazyliką Santa Maria della Sanità i rozrosły się wokół grobu Gaudiosusa, biskupa z Afryki Północnej pochowanego tu w V wieku. Zachowały się wczesnochrześcijańskie freski i mozaiki, a w XVII wieku dominikanie chowali tu szlachtę, osadzając czaszki zmarłych w malowidłach ściennych przedstawiających ich ciała.

Casa del Labrador to klasycystyczny pawilon w ogrodzie Jardín del Príncipe w Aranjuez, wznoszony od 1794 roku dla Karola IV według projektu Juana de Villanuevy i ukończony przez Isidra Gonzáleza Velázqueza. Sale zachowały oryginalne jedwabne obicia, meble i zegary, a w posadzki wprawiono rzymskie mozaiki z Méridy; zwiedza się je z przewodnikiem.

Muzeum Magritte'a poświęcone jest surrealistycznemu malarzowi René Magritte'owi i należy do Królewskich Muzeów Sztuk Pięknych Belgii. Otwarte w 2009 roku, zajmuje XVIII-wieczny neoklasycystyczny budynek przy Place Royale i na kilku piętrach prezentuje obrazy, rysunki, rzeźby, plakaty, fotografie i filmy Magritte'a.

Zamek w Silves stoi w najwyższym punkcie wzgórza nad Silves i pochodzi głównie z okresu mauretańskiego, między VIII a XIII wiekiem. Jego mury z czerwonego piaskowca z Silves otaczają około 12 000 metrów kwadratowych, z jedenastoma wieżami połączonymi 388-metrowym gankiem obronnym. Wewnątrz znajdują się duża prostokątna cysterna i pozostałości pałacu namiestników.

Zamek Sigmundskron to twierdza na wzgórzu na południowo-zachodnim skraju Bolzano, wzmiankowana po raz pierwszy w 945 roku jako Formicaria. Książę Zygmunt Tyrolski kupił ją około 1473 roku, nadał jej nową nazwę i przebudował tak, by opierała się broni palnej. Od 2006 roku w jej ruinach mieści się Messner Mountain Museum Firmian, muzeum Reinholda Messnera poświęcone ludziom i górom.

Dawny konsulat brytyjski w Takao stoi na wzgórzu w dzielnicy Gushan nad zatoką Sizihwan i wejściem do portu Kaohsiung. Ceglana rezydencja konsula z łukowymi werandami została ukończona w 1879 roku, a stara ścieżka prowadzi w dół do biura konsularnego przy porcie. W obu budynkach prezentowane są wystawy o epoce portów traktatowych.

Park Narodowy Haleakalā chroni szczyt wulkanu tworzącego wschodnią część Maui, o wysokości 3055 m, około 35 km na południowy wschód od Kahului. Ze szczytu odwiedzający spoglądają w rozległe zagłębienie erozyjne usiane czerwonymi i szarymi stożkami żużlowymi, gdzie rośnie rzadki srebrzysty miecz Haleakalā. Wschód słońca nad kraterem przyciąga wielu odwiedzających, a park sięga aż do wybrzeża w Kīpahulu.

Zamek w Caen zbudował około 1060 roku Wilhelm Zdobywca na skalnym cyplu w centrum Caen, a jego mury obejmują około 5,5 hektara. Zwiedzający mogą spacerować po wałach i obejrzeć podstawę donżonu, XII-wieczną salę Szachownicy oraz kościół Saint-Georges; w obrębie murów stoją Musée de Normandie i Musée des Beaux-Arts.

Wzgórze Tara koło Navan w hrabstwie Meath to starożytne miejsce obrzędowe i grzebalne, które tradycja wskazuje jako siedzibę Wielkich Królów Irlandii. Jego wały ziemne pochodzą z okresu od neolitu po epokę żelaza i obejmują grobowiec korytarzowy Kopiec Zakładników, obwałowania pierścieniowe i menhir uważany za Lia Fáil. Na szczycie wzgórza stoi kościół.

Katedra św. Michała jest siedzibą archidiecezji Veszprém, przy placu Świętej Trójcy w dzielnicy zamkowej. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1001 roku, została przebudowana w stylu neoromańskim w latach 1907–1910 według planów Sándora Aignera, z zachowaniem gotyckiej krypty. Bilet obejmuje kryptę z grobem biskupa Mártona Padányiego Biró i Kaplicę św. Jerzego.

Loro Parque to zoo o powierzchni około 13,5 hektara na zachodnim skraju Puerto de la Cruz, otwarte w 1972 roku przez Wolfganga Kiesslinga jako park papug ze 150 ptakami. Dziś żyje w nim około 4000 papug z mniej więcej 350 gatunków i podgatunków, a także goryle, szympansy, duże koty, lwy morskie, pingwiny, delfiny i orki. Wejście stanowi zespół pawilonów w stylu tajskim.

Teatr Manoel zbudowano w 1731 roku na koszt wielkiego mistrza António Manoela de Vilheny; należy do najstarszych czynnych teatrów w Europie. Jego owalna widownia ma trzy kondygnacje złoconych drewnianych lóż i sufit malowany płatkami złota. Jest teatrem narodowym Malty, a zwiedzanie z przewodnikiem obejmuje widownię, scenę i małe muzeum.

Panorama Racławicka to obraz panoramiczny o wysokości 15 m i długości 114 m, namalowany we Lwowie w latach 1893–1894 przez Jana Stykę i Wojciecha Kossaka na stulecie bitwy pod Racławicami z 1794 roku. Od 1985 roku wisi w okrągłej rotundzie we Wrocławiu i ogląda się ją z centralnego podestu podczas 30-minutowych seansów z nagranym komentarzem.