Odkryj wszystkie kraje (42)

Zamek Praski to kompleks zamkowy nad Wełtawą, założony w IX wieku, siedziba czeskich królów, cesarzy rzymsko-niemieckich, a dziś prezydenta Czech. Na jego dziedzińcach stoją Katedra św. Wita, Stary Pałac Królewski, Bazylika św. Jerzego i Złota Uliczka; teren jest otwarty do spacerów, a wnętrza zwiedza się z biletami na trasy.

Villa La Rotonda to rezydencja wiejska na wzgórzu tuż za Vicenzą, zaprojektowana przez Andreę Palladia dla duchownego Paola Almerica i rozpoczęta w 1567 roku. Jest kwadratową bryłą z kolumnowym portykiem na każdym z czterech boków wokół centralnej sali kopułowej. Zwiedzający oglądają ogrody i piano nobile; willa należy do obiektu światowego dziedzictwa UNESCO.

Stara Kaplica to kościół kolegiacki założony w 1002 roku przez cesarza Henryka II w miejscu karolińskiej kaplicy zbudowanej na rzymskiej świątyni Junony, co czyni ją jednym z najstarszych chrześcijańskich miejsc w Bawarii. Skromna z zewnątrz, kryje wnętrze przebudowane w XVIII wieku z bogatą rokokową sztukaterią i freskami na sklepieniu; papież Paweł VI nadał jej w 1964 roku tytuł bazyliki mniejszej.

Muzeum poświęcone roli Amsterdamu jako ośrodka wolnej myśli, mieszczące się w zabytkowym Domu z Głowami, z kolekcją Bibliotheca Philosophica Hermetica.

Szkocka Narodowa Galeria Portretu przy Queen Street przechowuje narodową kolekcję portretów Szkocji, przedstawiających Szkotów, choć niekoniecznie ich autorstwa, oraz Szkocką Narodową Kolekcję Fotografii. Jej neogotycki budynek z czerwonego piaskowca zaprojektował Robert Rowand Anderson, a zbudowano go w latach 1885–1890.

Piwnice Burmester stoją na brzegu rzeki w Gaia obok dolnego pomostu Mostu Ludwika I. Dom wina porto wywodzi się z firmy Burmester, Nash & Co., założonej w 1750 roku przez Henry'ego Burmestera i Johna Nasha. Zwiedzanie z przewodnikiem lub samodzielne prowadzi przez stary magazyn z beczkami i piwnicę z rocznikowym porto i kończy się degustacją.

Muzeum obejmujące 500 lat historii wojskowości, z wystawami o duńskiej marynarce wojennej, wojownikach i współczesnych działaniach wojennych.

Zawodowy teatr w Viborgu z dramatem, musicalami i spektaklami dla rodzin.

Mieszkanie Mozarta przy Makartplatz, zwane też Tanzmeisterhaus, było domem rodziny Mozartów w latach 1773–1787; Wolfgang Amadeusz mieszkał tu od 17. do 25. roku życia. Poważnie uszkodzony przez bombę w 1944 roku i później odbudowany, w 1996 roku został ponownie otwarty jako muzeum Fundacji Mozarteum, z instrumentami, dokumentami i portretami rodzinnymi.

Narodowa Bazylika Najświętszego Serca to katolicka bazylika na płaskowyżu Koekelberg u szczytu Parku Elżbiety, największy kościół w Belgii. Leopold II położył kamień węgielny w 1905 roku, ale dwie wojny światowe opóźniły budowę do 1970 roku. Projekt Alberta Van Huffela w stylu art déco ma zieloną miedzianą kopułę o wysokości 89 metrów z galerią panoramiczną.

Kampanila Giotta to wolnostojąca dzwonnica katedry we Florencji, rozpoczęta według projektu Giotta w 1334 roku i ukończona przez Francesca Talentiego w 1359 roku po pracach Andrei Pisana. Kwadratowa wieża ma 84,7 metra wysokości i jest obłożona białym, zielonym i czerwonym marmurem z rzeźbionymi reliefami; na taras na szczycie prowadzi 414 stopni.

Wieża ciśnień w Mannheimie to 60-metrowa wieża z piaskowca zbudowana w latach 1886–1889 przez architekta Gustava Halmhubera jako pierwsza centralna wieża wodociągowa miasta. Stoi pośrodku Friedrichsplatz, parku urządzonego w latach 1899–1903 z fontanną kaskadową i ogrodem różanym, i od 1987 roku jest chronionym zabytkiem.

Gmach Parlamentu Szkockiego w Holyrood, u stóp Royal Mile, jest od 2004 roku siedzibą szkockiego parlamentu. Zaprojektował go kataloński architekt Enric Miralles, który zmarł przed ukończeniem budowy; łączy beton, dąb i granit w formach przypominających liście. Zwiedzający mogą obejrzeć wystawę, śledzić debaty z galerii dla publiczności i dołączyć do zwiedzania z przewodnikiem.

Zamek w Breście stoi na skale u ujścia rzeki Penfeld, w miejscu ufortyfikowanym od czasu rzymskiego fortu z końca III wieku. Jego średniowieczne wieże i XVII-wieczne umocnienia Vaubana wciąż służą francuskiej marynarce wojennej jako siedziba prefektury morskiej, a część zamku mieści brzeski oddział Musée national de la Marine.

Katedra św. Patryka, oficjalnie katedra św. Patryka i św. Józefa, to kościół matka katolickiej diecezji Auckland przy Wyndham Street w centrum miasta. Ceglany neogotycki kościół zbudowano w latach 1884–1885 i 1906–1907 według projektów firmy Edwarda Mahoneya, na ziemi nabytej przez biskupa Pompalliera w 1841 roku; jest najstarszą katolicką katedrą w Nowej Zelandii.

Pałac Hampton Court to pałac królewski nad Tamizą w południowo-zachodnim Londynie, rozpoczęty w 1514 roku dla kardynała Thomasa Wolseya i przejęty przez Henryka VIII w 1529 roku. Wilhelm III dodał w latach 90. XVII wieku barokowe skrzydła, więc budynki Tudorów i barokowe stoją obok siebie. W ogrodach znajdują się labirynt Hampton Court i Wielka Winorośl, posadzona w 1768 roku.

Zamek Hillsborough to georgiańska rezydencja wiejska we wsi Royal Hillsborough w hrabstwie Down, zbudowana w XVIII wieku dla rodu Hillów, markizów Downshire. Od 1925 roku jest oficjalną rezydencją rządową w Irlandii Północnej i tamtejszą rezydencją królewską; od 2014 roku zarządza nim Historic Royal Palaces, a zwiedzający oglądają sale reprezentacyjne i ogrody.

Muzeum Sztuki Pola zostało otwarte w 2002 roku w lesie Sengokuhara, by prezentować kolekcję Suzukiego Tsuneshiego, byłego szefa firmy kosmetycznej Pola. W galeriach znajdują się obrazy francuskich impresjonistów i późniejsze malarstwo zachodnie, japońskie malarstwo w stylu zachodnim, szkło i ceramika; niski szklany budynek leży w większości pod ziemią, a obok biegnie leśna ścieżka spacerowa.

Sant'Anna dei Lombardi to kościół i dawny klasztor oliwetanów przy Piazza Monteoliveto w Neapolu, założony w 1411 roku jako Santa Maria di Monteoliveto. Zwiedzanie obejmuje renesansowe kaplice z rzeźbą toskańską, zakrystię malowaną przez Giorgia Vasariego, terakotowe Opłakiwanie zmarłego Chrystusa Guida Mazzoniego i kryptę opatów.

Synagoga w Kordobie to niewielka synagoga w stylu mudéjar przy Calle de los Judíos w Dzielnicy Żydowskiej, datowana na lata 1314–1315 na podstawie inskrypcji fundacyjnej. Dziedziniec i przedsionek prowadzą do kwadratowej sali modlitw o powierzchni około 40 m², pokrytej rzeźbionymi stiukami z hebrajskimi wersetami z Psalmów, z galerią dla kobiet powyżej. Służyła jako synagoga do 1492 roku.