Odkryj wszystkie kraje (42)

Neoklasycystyczny budynek przy Place de la Concorde zaprojektowany przez Ange'a-Jacques'a Gabriela i zbudowany w latach 1757–1774, najpierw jako królewska składnica mebli, a od 1789 do 2015 roku siedziba dowództwa francuskiej marynarki wojennej. Odrestaurowany i ponownie otwarty w 2021 roku, pokazuje umeblowane XVIII-wieczne apartamenty królewskiego zarządcy, złocone salony marynarki i dzieła z kolekcji Al Thani.

Nowy Pałac to XVIII-wieczny pałac barokowy przy Schlossplatz w Stuttgarcie, budowany od 1746 roku dla księcia Wirtembergii Karola Eugeniusza przez architektów, m.in. Leopolda Rettiego i Philippe'a de La Guêpière. Wypalony w bombardowaniach II wojny światowej, został odbudowany z unowocześnionym wnętrzem i mieści dziś ministerstwa, dlatego zwiedzanie jest możliwe tylko po specjalnym uzgodnieniu.

Historium to atrakcja multimedialna na placu Markt w Brugii, otwarta w 2012 roku w neogotyckim budynku, który miał być rezydencją gubernatora prowincji. Siedem sal tematycznych za pomocą filmu, dekoracji i efektów opowiada historię osadzoną w XV-wiecznym złotym wieku miasta, a w budynku jest też wycieczka w wirtualnej rzeczywistości po Brugii z 1435 roku i gotycka wieża, na którą można wejść.

Plaża Padang Padang to piaszczysta zatoczka o długości około 110 metrów u stóp wysokich wapiennych klifów w Pecatu, na półwyspie Bukit na południu Bali, na południe od Kuty. Dociera się do niej po schodach i przez szczelinę w skałach; fale łamiące się na rafie przy plaży to miejsce surfingu, gdzie co roku odbywają się zawody.

Podwójna świątynia nad Nilem w miasteczku Kom Ombo, około 40 km na północ od Asuanu, zbudowana w okresie ptolemejskim z rzymskimi uzupełnieniami. Jej dwie równoległe osie prowadzą do dwóch sanktuariów – jednego dla boga-krokodyla Sobka i drugiego dla boga-sokoła Haroerisa; na ścianach znajdują się kalendarz świątynny i relief uważany za przedstawienie narzędzi chirurgicznych.

Centrum produkcji kulturalnej w dawnej stacji towarowej w Aarhus, z otwartymi warsztatami, w których można tworzyć różne rzeczy.

Muzeum Historyczne w Bambergu zajmuje Alte Hofhaltung, dawną rezydencję biskupią obok katedry, znaną z dziedzińca otoczonego budynkami o konstrukcji szachulcowej. Założone w 1838 roku i mieszczące się tu od 1938 roku, prezentuje rzeźbę kamienną, rzemiosło, zegary, monety i dawne instrumenty astronomiczne od prehistorii po współczesność.

Umocnienie z epoki żelaza na zachód od Vejle, wyniesiony obszar o powierzchni około 1700 metrów kwadratowych otoczony wałem nad 70-metrowym urwiskiem opadającym do doliny rzeki.

Piramidy w Güímar to sześć tarasowych, prostokątnych konstrukcji z kamienia lawowego układanego bez zaprawy w dzielnicy Chacona w Güímar, we wschodniej części Teneryfy. Historycy datują je na XIX wiek; podróżnik Thor Heyerdahl twierdził, że są to piramidy schodkowe, i pomógł utworzyć park w latach 90. Dziś otacza je park etnograficzny z wystawami i ogrodami botanicznymi.

Katedra w Tarragonie stoi w najwyższym punkcie starego miasta, w miejscu, które niegdyś zajmowała rzymska świątynia kultu cesarskiego. Rozpoczęta około 1171 roku i konsekrowana w 1331 roku, wyznacza przejście od romanizmu do gotyku, z fasadą zachodnią zbudowaną wokół dużej rozety i XIII-wiecznym krużgankiem z rzeźbionymi kapitelami.

Rumelihisarı to twierdza, którą sułtan Mehmed II zbudował na europejskim brzegu Bosforu między marcem a sierpniem 1452 roku, by przed oblężeniem z 1453 roku odciąć ruch morski do bizantyjskiego Konstantynopola. Trzy duże wieże nazwane imionami jego wezyrów łączą mury wspinające się po zboczu, a na terenie wystawiono osmańskie armaty i kule armatnie.

Parlamentarium to centrum dla zwiedzających Parlamentu Europejskiego, otwarte w 2011 roku w kompleksie Espace Léopold na esplanadzie Parlamentu. Wystawa multimedialna z osobistym przewodnikiem w 24 językach urzędowych UE wyjaśnia działanie Parlamentu i innych instytucji UE, z kinem 360 stopni i interaktywną mapą Europy na podłodze.

Palazzo Moroni to XVII-wieczny pałac przy Via Porta Dipinta w górnym mieście Bergamo, zbudowany w połowie XVII wieku dla Francesca Moroniego. W jego salach zachowały się barokowe freski Giana Giacoma Barbellego i portrety Giovana Battisty Moroniego. Za nim rozciągają się tarasowe ogrody włoskie i ortaglia o powierzchni prawie dwóch hektarów. Od 2019 roku zarządza nim FAI.

Cytadela w Moguncji wyrosła z wcześniejszej twierdzy Schweickhardtsburg i obecny czworoboczny kształt przybrała około 1655 roku za księcia-elektora Johanna Philippa von Schönborna; budynek komendanta dodano w 1696 roku. Na terenie, należącym dziś do miasta, znajdują się rzymski pomnik Drususstein i pozostałości średniowiecznego opactwa św. Jakuba.

Volkskundemuseum to muzeum folkloru Musea Brugge, mieszczące się od 1973 roku w szeregu skromnych domów robotniczych przy Balstraat w Brugii, dawnym Schoenmakersrente. Jego sale odtwarzają wiejską klasę szkolną, sklep spożywczy, aptekę, cukiernię i warsztaty rzemieślnicze, a zwiedzanie kończy się we własnej gospodzie muzeum, De Zwarte Kat.

Leonardo3 Museum to interaktywne muzeum poświęcone Leonardowi da Vinci przy wejściu do Galleria Vittorio Emanuele II od strony Piazza della Scala, otwarte jako wystawa w 2013 roku. Pokazuje działające rekonstrukcje jego maszyn, takich jak mechaniczny lew i maszyna latająca, cyfrowe rekonstrukcje jego obrazów oraz model refektarza Ostatniej Wieczerzy w wyglądzie z jego czasów.

Muzeum w centrum Vejle z duńskim malarstwem i rzeźbą od klasycznego modernizmu po lata poprzedzające CoBrA, a także dziełami Złotego Wieku i pięćdziesięcioma akwafortami Rembrandta.

Świątynia Sri Mahamariamman to najstarsza świątynia hinduistyczna w Kuala Lumpur, założona w 1873 roku przez K. Thamboosamy'ego Pillaia i od 1885 roku stojąca w obecnym miejscu przy Jalan Tun H.S. Lee, na skraju chińskiej dzielnicy. Obecny budynek pochodzi z 1968 roku; jego pięciopoziomowa wieża bramna gopuram, wysoka na 22,9 m i ukończona w 1972 roku, jest ozdobiona 228 rzeźbionymi postaciami hinduistycznych bóstw.

Muzeum Sztuki i Historii, do 2018 roku zwane Muzeum Cinquantenaire, zajmuje skrzydło zespołu pałacowego w Parku Cinquantenaire. Jego zbiory, przenoszone tu od 1889 roku z Bramy Halle, obejmują archeologię Belgii, cywilizacje pozaeuropejskie i europejskie rzemiosło artystyczne; galerie starożytności klasycznej są zamknięte z powodu renowacji.

Jardin des Plantes w Montpellier to najstarszy ogród botaniczny Francji, założony w 1593 roku listem patentowym króla Henryka IV pod kierunkiem botanika Pierre'a Richera de Belleval. Prowadzony przez Uniwersytet w Montpellier, na 4,5 hektara gromadzi około 2700 gatunków roślin, oranżerię ukończoną w 1804 roku, szklarnię Martins z 1860 roku, ogród angielski i staw z lotosami.