Odkryj wszystkie kraje (42)

Belgian Beer World to muzeum piwa otwarte we wrześniu 2023 roku na górnych piętrach Bourse, dawnej brukselskiej giełdy zbudowanej w latach 1868–1873 przy Boulevard Anspach. Interaktywne sale przedstawiają historię belgijskiego piwa i sposób jego warzenia, a zwiedzanie kończy się degustacją w barze na dachu.

Centro Andaluz de la Fotografía to centrum fotografii andaluzyjskiego rządu regionalnego, utworzone w 1992 roku i mieszczące się w dawnym budynku Liceo Artístico y Literario na starym mieście w Almeríi. Pokazuje zmieniające się wystawy fotograficzne, prowadzi też warsztaty, działalność wydawniczą i bibliotekę poświęconą fotograficznemu dziedzictwu Andaluzji.

Manufaktura to kompleks handlowy, artystyczny i rekreacyjny otwarty w 2006 roku w budynkach z czerwonej cegły przędzalni bawełny Izraela Poznańskiego, założonej w 1871 roku. Sklepy, restauracje i kino otaczają duży centralny plac, a Muzeum Fabryki przedstawia historię zakładu z działającymi krosnami i tarasem widokowym.

Plopsaqua Hannut-Landen to kryty park wodny w Avernas-le-Bauduin w Hannut, blisko granicy językowej z Flandrią, prowadzony przez Plopsa. Służy też jako basen miejski Hannut i Landen: 25-metrowy basen otwarto w grudniu 2020 roku, a strefę rekreacyjną w czerwcu 2021 roku, ze zjeżdżalniami, basenem z falami i dziką rzeką z motywami Pszczółki Mai i Bumby.

ABBA The Museum na Djurgården otwarto w 2013 roku jako stałą wystawę poświęconą szwedzkiemu zespołowi popowemu ABBA. Prezentuje kostiumy sceniczne, złote płyty i instrumenty przekazane przez członków zespołu, a po drodze zwiedzający mogą śpiewać, tańczyć i nagrywać swój głos na interaktywnych stanowiskach.

Interaktywna wystawa instalacji sztuki i designu współczesnego w pasażu Hofstatt przy Sendlinger Straße, czynna od lipca 2023 roku. Ponad 20 tematycznych pomieszczeń i scenografii fotograficznych obejmuje złudzenia optyczne, lustra nieskończoności i odwrócony pokój; zaprojektowano je do zwiedzania i fotografowania w ciągu około 90 minut.

Mole Vanvitelliana to pięcioboczny budynek na sztucznej wyspie w porcie Ankony, zaprojektowany przez Luigiego Vanvitellego dla papieża Klemensa XII i zbudowany w latach 1733–1743 jako stacja kwarantanny. Na wewnętrznym dziedzińcu stoi mała klasycystyczna świątynia św. Rocha. Dziś odbywają się tu wystawy i koncerty, a mieści się w nim Museo Omero, dotykowe muzeum sztuki.

Musée du quai Branly – Jacques Chirac to muzeum antropologiczne w pobliżu wieży Eiffla, zaprojektowane przez architekta Jeana Nouvela i otwarte w 2006 roku. Jego kolekcja obejmuje sztukę i kulturę materialną Afryki, Azji, Oceanii i obu Ameryk, eksponowaną wzdłuż krętej rampy i w budynku od strony ogrodu. Część fasady od ulicy pokrywa zielona ściana z roślin.

Palazzo dei Consoli to gotycki pałac miejski przy Piazza Grande w Gubbio, zbudowany w latach 1332–1349 według projektu Angela da Orvieto na tarasie nad dolnym miastem. Mieści muzeum miejskie, które prezentuje Tablice Iguwińskie, brązowe tablice z inskrypcjami w starożytnym języku umbryjskim, oraz zbiory ceramiki, malarstwa i archeologii.

Najstarsze zoo w Amsterdamie, ze zwierzętami, roślinami, planetarium, ogrodem botanicznym, interaktywnym muzeum historii naturalnej i muzeum mikrobów.

Teatr kabaretowy przy Thepprasit Road w Nong Prue w południowej Pattayi, w budynku wzorowanym na rzymskim Koloseum. Jego 75-minutowy pokaz, opowiedziany w kilkunastu częściach, łączy teatr tańca w wyszukanych kostiumach ze sceną hydrauliczną i efektami świetlnymi i dźwiękowymi; wystawiany jest trzy razy każdego wieczoru.

Muzeum poświęcone śmierci, żałobie i praktykom upamiętniania, z wystawami i wydarzeniami.

Pałac Longchamp to pomnik w 4. dzielnicy Marsylii, ukończony w 1869 roku według planów Henriego Espérandieu dla upamiętnienia doprowadzenia wody z Durance Kanałem Marsylskim. Łukowa kolumnada łączy centralną wieżę ciśnień i fontannę kaskadową z dwoma skrzydłami, w których mieszczą się Musée des Beaux-Arts i muzeum historii naturalnej, a za nimi rozciąga się Parc Longchamp.

Ludwig Museum Koblenz zajmuje Deutschherrenhaus, dawną komandorię zakonu krzyżackiego z 1216 roku, w pobliżu Deutsches Eck. Otwarte w 1992 roku dzięki darowi kolekcjonerów Petera i Irene Ludwigów, jest jedynym w Niemczech muzeum poświęconym nowoczesnej i współczesnej sztuce francuskiej.

Kolejkę linową w Koblencji otwarto 4 lipca 2010 roku na wystawę ogrodniczą Bundesgartenschau; przewozi pasażerów 890 metrów nad Renem między brzegiem w pobliżu Deutsches Eck a płaskowyżem poniżej twierdzy Ehrenbreitstein. Pokonuje 112 metrów różnicy wysokości i działała dalej po zakończeniu wystawy.

Bazylika św. Franciszka z Asyżu to ceglany gotycki kościół franciszkanów konwentualnych przy placu Wszystkich Świętych na krakowskim Starym Mieście, konsekrowany w 1249 roku i rozbudowany w XV wieku. Wewnątrz są secesyjne witraże i polichromie Stanisława Wyspiańskiego, w tym witraż „Bóg Ojciec – Stań się” nad wejściem.

Leśna świątynia u stóp Doi Suthep, około 1 km na południe od Uniwersytetu Chiang Mai, założona za króla Mangraia i odnowiona w XIV wieku przez króla Kue Na, który dodał tunele. Ceglane korytarze z posągami Buddy biegną pod tarasem zwieńczonym starym czedi; na zalesionym terenie o powierzchni 15 akrów znajdują się też staw, ośrodek medytacji i drzewa obwieszone przysłowiami.

Trulle w Alberobello to domy z kamienia układanego na sucho, kryte stożkowymi dachami z płyt szarego wapienia, które wypełniają dzielnice Rione Monti i Aia Piccola w Alberobello w Apulii. Wznoszone bez zaprawy, głównie od XVII wieku, wiele z nich wciąż jest zamieszkanych lub mieści sklepy, a zespół od 1996 roku znajduje się na Liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Teatro Regio di Parma to opera otwarta w 1829 roku jako Nuovo Teatro Ducale, zbudowana dla księżnej Marii Ludwiki. Jej widownia ma cztery kondygnacje lóż zwieńczone galerią; odbywa się tu sezon operowy i co jesień Festival Verdi, a trwające około 30 minut zwiedzanie z przewodnikiem pokazuje foyer, widownię i Ridotto.

Katedra w Jerez pod wezwaniem Najświętszego Zbawiciela została rozpoczęta w 1695 roku jako kolegiata miasta według planów Diega Moreno Meléndeza, a katedrą stała się w 1980 roku. Formy gotyckie, barokowe i klasycystyczne spotykają się pod dużą kopułą obok wolno stojącej dzwonnicy. Wewnątrz znajdują się Madonna Zurbarána i gotycki krucyfiks zwany Cristo de la Viga.