Odkryj wszystkie kraje (42)

Katedra w Pizie, pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP, to najstarsza budowla na Piazza dei Miracoli, rozpoczęta przez architekta Buschetta w 1064 roku i konsekrowana w 1118 roku. Jej arkadowa marmurowa fasada wyznaczyła styl romanizmu pizańskiego. Wewnątrz znajdują się rzeźbiona ambona Giovanniego Pisana z lat 1302–1310 i brązowe drzwi wykonane po pożarze w 1595 roku.

Plaça de Catalunya to plac o powierzchni około 50 000 metrów kwadratowych, gdzie stare miasto Barcelony styka się z XIX-wieczną dzielnicą Eixample i gdzie zaczynają się La Rambla, Passeig de Gràcia i Portal de l'Àngel. Ma fontanny, wyłożoną w bruku różę wiatrów pośrodku i rzeźby artystów, m.in. Josepa Clarà, Pabla Gargalla i Josepa Llimony.

Kościół św. Sebalda budowano od 1225 roku, a status parafii uzyskał w 1255 roku; gotyckie halowe prezbiterium dodano w latach 1358–1379, a dwie wieże ukończono w XV wieku. Mieści grobowiec św. Sebalda, brązowy pomnik odlany przez Petera Vischera Starszego i jego synów w latach 1508–1519.

Muzeum w Porvoo, założone w 1896 roku, zajmuje Stary Ratusz przy rynku starego miasta, barokowy ceglany budynek ukończony w 1764 roku z drewnianą dzwonnicą. Wystawy przedstawiają historię Porvoo i Wschodniej Uusimaa od epoki lodowcowej oraz prace Alberta Edelfelta i Villego Vallgrena; należy do niego także Dom Holma, XVIII-wieczny dom kupiecki.

Palau de les Arts Reina Sofía to opera w Walencji, zaprojektowana przez Santiaga Calatravę jako ostatni duży budynek Miasta Sztuki i Nauki i otwarta w październiku 2005 roku. Nad budynkiem o wysokości 75 m wygina się 230-metrowy stalowy grzebień, a wewnątrz są cztery sale, z których największa mieści 1470 osób. Poza spektaklami zwiedzający mogą obejrzeć sale z przewodnikiem, audioprzewodnikiem lub ulotką.

Teatr regionalny przy Østergade w Herning, dawniej Team Teatret, prowadzący też szkołę teatralną.

Czynna kopalnia soli nad bawarskim miasteczkiem Berchtesgaden, wzmiankowana jako przedsięwzięcie handlowe w XII wieku i formalnie założona w 1517 roku. Zwiedzający zakładają górnicze kombinezony i jadą elektryczną kolejką w głąb góry, a potem zjeżdżają po drewnianej zjeżdżalni i przepływają łodzią podziemne jezioro, zanim wrócą na powierzchnię.

Hofkirche to gotycki kościół dworski na starym mieście w Innsbrucku, budowany od 1553 roku za cesarza Ferdynanda I jako pomnik jego dziadka Maksymiliana I. W nawie znajduje się cenotaf Maksymiliana otoczony 28 ponadnaturalnej wielkości figurami z brązu, zwanymi Schwarze Mander, oraz grób tyrolskiego przywódcy Andreasa Hofera. Wchodzi się przez Tyrolskie Muzeum Sztuki Ludowej.

Cytadela w Dinant to twierdza budowana od 1818 roku pod panowaniem holenderskim na urwisku nad Mozą, na miejscu zamku wzniesionego po raz pierwszy przez książąt-biskupów Liège w XI wieku. Rozbrojona w 1867 roku i sprzedana miastu w 1878 roku, jest dziś muzeum zwiedzanym samodzielnie z tabletem z rozszerzoną rzeczywistością, z widokiem na miasto i rzekę.

Hundertwasserhaus to miejski budynek mieszkalny na rogu Kegelgasse i Löwengasse w 3. dzielnicy Wiednia, zbudowany w latach 1983–1985 według koncepcji artysty Friedensreicha Hundertwassera z architektami Josefem Krawiną i Peterem Pelikanem. Jego fasada ma kolorowe nieregularne plamy, cebulaste kopuły i drzewa rosnące na tarasach.

Katedra w Lizbonie, zwana Sé, to najstarszy kościół miasta, którego budowę rozpoczęto w 1147 roku, po tym jak Alfons Henriques odebrał Lizbonę Maurom. Jego romańska fasada zachodnia ma dwie wieże z blankami i rozetę; trzęsienia ziemi, w tym to z 1755 roku, doprowadziły do przebudów w stylu gotyckim i barokowym. Zwiedzanie obejmuje chór górny, skarbiec i obejście.

Kościół Saint-Pierre stoi u stóp zamku w Caen i był budowany od początku XIII do XVI wieku. Jego część wschodnia, wzniesiona przez Hectora Sohiera w latach 1518–1545, łączy formy gotyckie z dekoracją renesansową. Iglicę, strąconą przez pocisk z okrętu 9 czerwca 1944 roku, później odbudowano.

Synagoga Hiszpańska przy ulicy Dušní została zbudowana w 1868 roku dla praskiej gminy reformowanej w miejscu Starej Szkoły, według planów Vojtěcha Ignáca Ullmanna i Josefa Niklasa. Jej neomauretańskie wnętrze ze złoconymi stiukami i witrażami pochodzi z lat 1882–1883; obecnie prezentuje wystawy Muzeum Żydowskiego i jest objęta biletem tego muzeum.

Pałac Montaza stoi w otoczonym murem parku o powierzchni około 120 hektarów na wybrzeżu na wschód od centrum Aleksandrii. Zwiedzający wchodzą do ogrodów z palmami, trawnikami i małymi plażami i oglądają z zewnątrz Haramlek, letni pałac w stylu osmańskim i florenckim zbudowany dla króla Fuada I w 1932 roku, oraz starszy Salamlek z 1892 roku.

Lind & Lime Gin Distillery w Leith produkuje gin w stylu morskim z siedmioma składnikami roślinnymi, w tym limonką. Założona przez Iana Stirlinga i Paddy'ego Fletchera, wypuściła swój pierwszy gin w 2018 roku, a w 2022 roku przeniosła się do dawnego magazynu odzieży sportowej przy Coburg Street, gdzie zwiedzanie obejmuje degustację, napełnianie butelek i przygotowanie koktajli.

Ortygia to niewielka wyspa tworząca historyczne centrum Syrakuz, połączona z lądem mostami. W jej uliczkach znajdują się świątynia Apollina, katedra wbudowana w grecką świątynię Ateny, Źródło Aretuzy i Castello Maniace, a wyspa należy do obiektu światowego dziedzictwa UNESCO Syrakuzy i Pantalica.

Katedra w Marsylii, zwana La Major, jest siedzibą archidiecezji marsylskiej; zbudowano ją w latach 1852–1896 w stylu romańsko-bizantyjskim według projektu Léona Vaudoyera i Henriego-Jacques'a Espérandieu. Jej pasiaste kamienne mury, kopuły i dwie wieże zwrócone są ku morzu obok doków Joliette, a obok wciąż stoi część mniejszej XII-wiecznej romańskiej katedry.

Katedra Almudena jest siedzibą archidiecezji madryckiej, naprzeciwko Pałacu Królewskiego. Rozpoczęta w 1883 roku według planów Francisca de Cubasa, została ukończona ponad sto lat później i konsekrowana przez papieża Jana Pawła II w 1993 roku. Za szarobiałą klasyczną fasadą kryje się neogotycka nawa z nowoczesnymi kaplicami, a pod nią neoromańska krypta.

Bazylika w Ostrzyhomiu, pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny i św. Wojciecha, to największy kościół na Węgrzech, zbudowany w latach 1822–1869 według projektów Pála Kühnela, Jánosa Packha i Józsefa Hilda. Jej kopuła wznosi się na 71,5 metra, a krypta i skarbiec, urządzone w 1831 i 1886 roku, mieszczą groby arcybiskupów i liturgiczne dzieła sztuki.

Katedra w Almeríi pod wezwaniem Wcielenia powstała w latach 1524–1562, po tym jak trzęsienie ziemi zniszczyło poprzednią świątynię. Późnogotycki i renesansowy kościół ma grube mury, wieże i blanki jak forteca. Wewnątrz znajdują się rzeźbione renesansowe stalle i alabastrowy nagrobek, oba dzieła Juana de Orei.