Odkryj wszystkie kraje (42)

Katedrę w Oslo zbudowano w latach 1694–1697 jako Kościół Zbawiciela przy placu Stortorvet; jest siedzibą biskupa Oslo oraz kościołem rodziny królewskiej i parlamentu. Wewnątrz znajdują się barokowy ołtarz i ambona z około 1700 roku, witraże Emanuela Vigelanda oraz sklepienie pomalowane przez Hugona Lousa Mohra w latach 1936–1950.

Chram Yasaka, dawniej zwany chramem Gion, stoi na wschodnim końcu Shijō-dōri w kiotyjskiej dzielnicy Gion. Według własnych zapisów sięga 656 roku; jest poświęcony bóstwu Susanoo i przewodzi około 2300 chramom Yasaka. Na jego terenie znajdują się główny pawilon w stylu Gion-zukuri, scena taneczna obwieszona lampionami i cynobrowa brama zachodnia.

Katedra Belgradzka, oficjalnie Katedra Zaśnięcia Bogurodzicy, to barokowa cerkiew zbudowana w latach 1756–1763 dla serbskiej społeczności Szentendre, z 48-metrową dzwonnicą dobudowaną w 1777 roku. Pozostaje katedrą serbskiej prawosławnej eparchii budzińskiej i stoi obok dawnego pałacu biskupiego.

Palazzo Altemps to XV-wieczny pałac na północ od Piazza Navona, rozpoczęty dla Girolama Riaria i kupiony w 1568 roku przez kardynała Marca Sittica Altempsa. Od 1997 roku jest oddziałem Museo Nazionale Romano, prezentującym rzeźbę antyczną ze szlacheckich kolekcji, takich jak Boncompagni Ludovisi i Mattei, dział egipski i sale z freskami.

Hammarby Linneusza to XVIII-wieczne gospodarstwo, które Karol Linneusz kupił w 1758 roku jako dom letni, na wsi około 10 km na południowy wschód od centrum Uppsali. Czerwone domy z bali zachowały pokoje rodziny, pokazywane podczas zwiedzania z przewodnikiem, w parku rosną rośliny uprawiane przez samego Linneusza, a otaczający rezerwat kulturowy ze ścieżkami spacerowymi jest otwarty przez cały rok.

Casita del Príncipe to klasycystyczny pawilon zaprojektowany przez Juana de Villanuevę i budowany od 1771 roku dla przyszłego Karola IV, wówczas księcia Asturii, a w latach 1781–1784 rozbudowany. Przeznaczony był do wypoczynku i nie ma sypialni. Jego sale zachowały XVIII-wieczny wystrój ze stropami w stylu pompejańskim, jedwabnymi obiciami, zegarami i meblami, wśród regularnych ogrodów z fontannami.

Prins Eugens Waldemarsudde na Djurgården był domem księcia Eugeniusza (1865–1947), malarza i kolekcjonera sztuki, a po przekazaniu go państwu otwarto go jako muzeum w 1948 roku. Ferdinand Boberg zaprojektował rezydencję ukończoną w 1905 roku oraz dobudowaną w 1913 roku galerię; mieszczą one około 7000 dzieł, głównie sztuki szwedzkiej, a w parku nad wodą stoją rzeźby i XVIII-wieczna olejarnia.

Więzienie Mamertyńskie, starożytne Tullianum, to rzymskie więzienie na stoku Kapitolu naprzeciw Forum Romanum. Zwiedzający schodzą do dwóch położonych jedno nad drugim pomieszczeń, z których dolne jest archaiczną komorą wykutą w skale; według tradycji chrześcijańskiej więziono tu św. Piotra i św. Pawła. Nad nim stoi kościół San Giuseppe dei Falegnami.

La Cité de la Mer to muzeum eksploracji podwodnej w Cherbourgu, otwarte w 2002 roku w portowym dworcu transatlantyckim w stylu art déco z 1933 roku. Zwiedzający przechodzą przez Le Redoutable, pierwszy francuski atomowy okręt podwodny z pociskami balistycznymi, oglądają akwaria głębinowe i batyskafy oraz śledzą historię Titanica, który zawinął do Cherbourga w 1912 roku.

Sagrada Família to katolicka bazylika w barcelońskiej dzielnicy Eixample, rozpoczęta w 1882 roku i prowadzona od 1883 roku przez Antoniego Gaudíego, który pracował nad nią aż do śmierci w 1926 roku i jest pochowany w jej krypcie. Jej centralna Wieża Jezusa Chrystusa, ukończona w 2026 roku, ma 172,5 metra wysokości. Zwiedzający oglądają fasady Narodzenia i Męki oraz przypominające drzewa kolumny nawy.

Interaktywne, immersyjne doświadczenie przez 65 lat historii Barbie w 12 strefach na ponad 2000 metrach kwadratowych.

Most Pulteney przecina rzekę Avon w Bath. Ukończono go do 1774 roku według palladiańskiego projektu Roberta Adama, by połączyć miasto z posiadłością Bathwick, którą rodzina Pulteneyów planowała zabudować. To jeden z czterech mostów na świecie ze sklepami wzdłuż całej długości po obu stronach, a tuż poniżej leży jaz zbudowany w latach 1968–1972.

Teatr rzymski w Kartagenie zbudowano między 5 a 1 rokiem p.n.e. w kolonii Carthago Nova; mieścił około 6000 widzów. Przykryty późniejszymi domami i częściowo starą katedrą, został przypadkiem odkryty w 1988 roku; do odrestaurowanej widowni, orchestry i frontu sceny zwiedzający docierają przez muzeum teatru.

Duński Instytut Filmowy to narodowa agencja duńskiego filmu, w której siedzibie w Kopenhadze mieszczą się kino Cinemateket, biblioteka i FILM-X.

Arena w Weronie to rzymski amfiteatr przy Piazza Bra, zbudowany w I wieku n.e. Trzęsienie ziemi w XII wieku obaliło większość jego zewnętrznego pierścienia, z którego przetrwał czteroarkadowy fragment zwany Ala. Od przedstawienia Aidy Verdiego w 1913 roku co lato odbywa się w niej plenerowy festiwal operowy, a przez resztę roku koncerty.

Akwarium morskie z 13 strefami tematycznymi, od wód holenderskich po głębiny oceanu, z podwodnym tunelem i ekspozycjami tropikalnymi.

Zamek w Kalmarze stoi nad brzegiem cieśniny Kalmarsund, gdzie około 1180 roku zbudowano wieżę obronną. Król Magnus Ladulås otoczył ją pod koniec XIII wieku murem kurtynowym z okrągłymi wieżami, w 1397 roku zawarto tu unię kalmarską, a w XVI wieku królowie z dynastii Wazów przebudowali go na renesansowy pałac. Zwiedzający oglądają sale królewskie, kaplicę i wystawy.

Muzeum plenerowe i wewnętrzne chroniące dziedzictwo kulturowe Zuiderzee, z zabytkowymi budynkami wiejskimi, rzemieślnikami i zbiorami morskimi.

Rumuńska Katedra Patriarsza pod wezwaniem świętych Konstantyna i Heleny stoi na Wzgórzu Metropolitalnym w centrum Bukaresztu. Hospodar Constantin Șerban zbudował ją jako cerkiew klasztorną, konsekrowaną w 1658 roku; w 1668 roku stała się siedzibą metropolitów, a dziś jest katedrą patriarchy Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego. Freski we wnętrzu pochodzą z 1923 roku.

Geirangerfjord to 15-kilometrowa odnoga Sunnylvsfjordu, na której wewnętrznym końcu leży wioska Geiranger. Po jego stromych zboczach spływają wodospady, takie jak Siedem Sióstr, a wysoko nad wodą, na skalnych półkach, stoją dawne fiordowe gospodarstwa. Od 2005 roku jest częścią obiektu światowego dziedzictwa UNESCO Fiordy Zachodniej Norwegii; można go oglądać z promów, łodzi i przydrożnych punktów widokowych.