Odkryj wszystkie kraje (42)

Burgtheater to austriacki teatr narodowy wystawiający dramaty w języku niemieckim przy Ringstrasse, naprzeciwko ratusza. Jego neorenesansowy gmach zaprojektowali Gottfried Semper i Carl von Hasenauer, a otwarto go w 1888 roku; Gustav i Ernst Klimtowie oraz Franz Matsch namalowali sufity jego dwóch reprezentacyjnych klatek schodowych.

Stary Ratusz stoi przy Bismarckplatz w Lindau; zbudowano go w stylu gotyckim w latach 1422–1436, a w 1576 roku otrzymał renesansowy szczyt schodkowy. Na jego południowej fasadzie widnieją duże XIX-wieczne malowidła ze scenami z historii Lindau, odmalowane w latach 70. Sala obrad wewnątrz gościła w 1496 roku sejm Rzeszy i nadal służy sprawom miasta, dlatego jest zamknięta dla zwiedzających.

Jungle Park to zoo i park botaniczny w Aronie na południu Teneryfy, dawniej nazywany Parque Las Águilas i prowadzony przez grupę Aspro. Ścieżki z tunelami, mostami wiszącymi, wodospadami i jaskiniami wiją się przez około 7,5 hektara zagospodarowanego terenu. Żyje tu ponad 500 zwierząt, w tym duże koty, naczelne, lwy morskie i wiele ptaków, a park organizuje pokazy lotów ptaków drapieżnych.

Pałac Targowy w Holešovicach to największa siedziba Galerii Narodowej w Pradze. Zbudowany w latach 1925–1928 według projektu Josefa Fuchsa i Oldřicha Tyla, był pierwszym dużym budynkiem funkcjonalistycznym w Pradze. Po pożarze w 1974 roku przebudowano go na potrzeby galerii; prezentuje sztukę czeską i światową XIX–XXI wieku.

Archikatedra wrocławska pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela to ceglana gotycka bazylika zbudowana w XIII i XIV wieku na Ostrowie Tumskim, najstarszej części miasta, w miejscu trzech wcześniejszych kościołów. Jej dwie wieże mają 98 m wysokości, a na jednej z nich jest taras widokowy; wewnątrz znajdują się barokowe kaplice i srebrny ołtarz główny z 1591 roku.

Brama Krakowska to gotycka wieża bramna murów miejskich Lublina, zbudowana po najeździe tatarskim z 1341 roku za króla Kazimierza III Wielkiego. Kolejne kondygnacje dobudowywano aż do XVIII wieku, w tym ośmioboczne zwieńczenie z barokowym hełmem z 1782 roku. Od 1979 roku mieści Muzeum Historii Miasta Lublina.

Klasztor franciszkanów stoi na niewielkim półwyspie na wschodnim skraju miasta Hvar; jego budowę rozpoczęto pod koniec XV wieku w miejscu kaplicy Świętego Krzyża. W lunecie kościoła znajduje się posąg Matki Bożej dłuta Nikoli Firentinaca, wewnątrz grób poety Hanibala Lucicia, a w refektarzu Ostatnia Wieczerza Mattea Ponzoniego.

Muzeum sztuki duńskiej od 1900 roku, najmocniejsze w zakresie sztuki eksperymentalnej po 1980 roku, z największą kolekcją prac Michaela Kviuma i parkiem rzeźb.

Hotel Raffles to działający hotel przy Beach Road, otwarty w 1887 roku przez ormiańskich braci Sarkies i od 1987 roku pomnik narodowy. Osoby niebędące gośćmi mogą obejrzeć białą kolonialną fasadę i podjazd, przejść się pasażem handlowym i odwiedzić Long Bar, gdzie po raz pierwszy zmieszano koktajl Singapore Sling.

Kawah Putih to jezioro kraterowe na górze Patuha w pobliżu Ciwidey, na południe od Bandungu, na wysokości około 2430 metrów nad poziomem morza. Jego silnie kwaśna woda zmienia barwę od bladoturkusowej przez białawozieloną po brązową, zależnie od zawartości siarki, a otaczający piasek i skały są wybielone. Miejsce jest udostępnione zwiedzającym od 1987 roku.

Budowę katedry w Moguncji rozpoczęto około 975 roku za arcybiskupa Willigisa i w dużej mierze ukończono do 1036 roku, po pożarze w dniu jej poświęcenia w 1009 roku. Zbudowana głównie w stylu romańskim z późniejszymi gotyckimi kaplicami, katedra z czerwonego piaskowca jest pod wezwaniem św. Marcina i należy do trzech Kaiserdome Świętego Cesarstwa Rzymskiego.

Santa Gadea, oficjalnie kościół Santa Águeda, to mały jednonawowy kościół kilka kroków od katedry. Według tradycji właśnie tu Cyd zmusił króla Alfonsa VI do przysięgi, że nie miał udziału w śmierci swojego brata Sancha II. Obecny budynek jest późniejszy, z XIV–XVII wieku, a tablica przy drzwiach upamiętnia to wydarzenie.

Domek Hrabiny Edla stoi w zachodniej części Parku Pena nad Sintrą. Król Ferdynand II i śpiewaczka operowa Elise Hensler, hrabina Edla, zbudowali go w latach 1864–1869 w stylu alpejskiego szaletu, z wykończeniami z korka i ogrodem paproci; uszkodzony przez pożar w 1999 roku, został ponownie otwarty w 2011 roku po renowacji.

Kościół św. Jana Chrzciciela w Waalwijk w Brabancji Północnej.

Katedra św. Rumolda to katedra metropolitalna archidiecezji Mechelen-Bruksela, rozpoczęta wkrótce po 1200 roku i konsekrowana w 1312 roku. Jej nieukończona wieża, budowana w latach 1452–1520, ma 97 metrów wysokości i należy do wpisanych na listę UNESCO beffroi Belgii i Francji; wewnątrz znajdują się Ukrzyżowanie Antoona van Dycka i ołtarz główny Lucasa Faydherbe'a.

Beffroi w Mons to 87-metrowa barokowa wieża zbudowana w latach 1662–1669 według projektu Louisa Ledoux, w parku zamkowym na szczycie miasta. Jest jedyną barokową wieżą beffroi w Belgii, należy do wpisanych na listę UNESCO beffroi Belgii i Francji i mieści carillon z 49 dzwonami; zwiedzanie zaczyna się w Maison des Patrimoines UNESCO u jej stóp.

Most Ludwika I to dwupoziomowy żelazny most łukowy nad Duero między Porto a Vila Nova de Gaia, zaprojektowany przez Théophile'a Seyriga i zbudowany przez belgijską Société de Willebroek. Jego 172-metrowy łuk otwarto w 1886 roku; górnym pomostem jeździ dziś linia D metra i chodzą piesi, a dolny łączy nabrzeże Ribeira z nabrzeżem w Gaia.

Cytadela to twierdza na szczycie Wzgórza Gellerta, zbudowana przez armię Habsburgów w latach 1851–1854 po rewolucji 1848–1849, obok Pomnika Wolności z 1947 roku. Po renowacji ponownie otwarta w 2026 roku: park, chodnik na murach i tarasy widokowe są dostępne dla wszystkich, a w zachodniej baszcie artyleryjskiej mieści się wystawa „Bastion Wolności”.

Muzeum Ewolucji Człowieka, otwarte w 2010 roku na południowym brzegu rzeki Arlanzón, zaprojektował architekt Juan Navarro Baldeweg. Przedstawia ewolucję człowieka na podstawie skamieniałości i znalezisk ze stanowisk w Sierra de Atapuerca, oddalonych o około 16 km, i organizuje autobusowe wycieczki na wykopaliska oraz do ośrodka archeologii eksperymentalnej.

Teatro Farnese to drewniany teatr dworski na pierwszym piętrze Palazzo della Pilotta, zbudowany w 1618 roku przez Giovana Battistę Aleottiego dla księcia Ranuccia I Farnese i zainaugurowany w 1628 roku. Niemal zniszczony podczas bombardowania w 1944 roku, został odbudowany i ponownie otwarty w 1962 roku. Zwiedzający przechodzą przez podkowę drewnianych schodkowych siedzeń pod malowaną loggią.