Odkryj wszystkie kraje (42)

Meczet Kapitan Keling w George Town został założony w 1801 roku przez indyjską społeczność muzułmańską pod przewodnictwem jej przywódcy Caudera Mohudeena, na ziemi przekazanej przez Brytyjczyków. Pierwszy, drewniany meczet odbudowano z cegły w latach 10. XIX wieku, a później rozbudowano w stylu mogolsko-mauretańskim, z kopułami, wieżyczkami i łukami podkowiastymi. Stoi przy Jalan Masjid Kapitan Keling na obszarze światowego dziedzictwa.

Muzeum Puri Lukisan przy głównej ulicy Ubudu gromadzi balijskie obrazy i rzeźby w drewnie od lat 30. XX wieku, ze szkół Ubud, Batuan, Sanur, Młodych Artystów i Keliki. Wyrosło ze stowarzyszenia artystów Pita Maha, założonego przez Tjokordę Gede Agunga Sukawatiego i Rudolfa Bonneta, i zostało otwarte w 1956 roku; cztery pawilony stoją w ogrodzie ze stawami lotosowymi.

Ratusz w Augsburgu zbudował w latach 1615–1624 w stylu renesansowym miejski architekt Elias Holl; w chwili ukończenia był najwyższym świeckim budynkiem na świecie. W jego wnętrzu znajduje się Złota Sala, a fasadę ze szczytem zdobią orzeł cesarski i godło miasta w postaci szyszki.

Zoo w Münsterze, nazywane przez mieszkańców Allwetterzoo, działa w obecnym miejscu nad Aasee od 1974 roku, zastępując starsze zoo założone w 1875 roku. Na 30 hektarach żyje kilka tysięcy zwierząt z setek gatunków, a ogród uczestniczy w międzynarodowych programach hodowlanych.

Wieża Guinigich to ceglana wieża o wysokości 45 m w Lukce, zbudowana w drugiej połowie XIV wieku przez Guinigich, rodzinę kupców i bankierów. Na jej szczycie, do którego prowadzi 230 stopni, w małym ogrodzie rosną dęby ostrolistne, a zwiedzający podziwiają stamtąd stare miasto. Potomkowie rodziny przekazali ją miastu w 1968 roku.

Park rozrywki i ogród spacerowy w samym środku Kopenhagi, otwarty od 15 sierpnia 1843 roku, drugi najstarszy działający park rozrywki na świecie.

Łuk Wellingtona to łuk triumfalny przy Hyde Park Corner, zaprojektowany przez Decimusa Burtona i zbudowany w latach 1826–1830 jako część uroczystego dojazdu do Pałacu Buckingham. Przeniesiony w obecne miejsce w latach 1882–1883, od 1912 roku dźwiga brązową kwadrygę Pokoju dłuta Adriana Jonesa; wewnątrz są sale wystawowe i balkony z widokiem na skrzyżowanie.

Gewandhaus to sala koncertowa Lipska i siedziba Orkiestry Gewandhausu. Obecny budynek, trzeci noszący tę nazwę, otwarto przy Augustusplatz w 1981 roku według projektu architekta Rudolfa Skody; mieści 1900 osób. W 1989 roku odbywały się w nim publiczne debaty o reformie NRD.

Muzeum sztuki w Charlottenlund, na północ od Kopenhagi, w wiejskiej rezydencji kolekcjonera Wilhelma Hansena z lat 1916–18, z francuskimi impresjonistami i sztuką duńską XIX i początku XX wieku; rozbudowane przez Zahę Hadid w 2005 roku i przez Snøhettę w 2021 roku.

Skała Cashel to wapienne wzniesienie nad miasteczkiem Cashel w hrabstwie Tipperary, niegdyś siedziba królów Munsteru, przekazana Kościołowi w 1101 roku. Na jej szczycie stoją okrągła wieża, krzyż celtycki, romańska Kaplica Cormaca z jedynymi zachowanymi w Irlandii romańskimi freskami, gotycka katedra, Hala Wikariuszy Chóralnych i wieża mieszkalna.

Sea Life Benalmádena to akwarium w Puerto Marina w Benalmádena Costa, jedno z centrów Sea Life należących do Merlin Entertainments. Trasa prowadzi przez strefy tematyczne, w tym podwodny tunel, basen z płaszczkami, strefę mokradeł i wybieg wydr, a w ciągu dnia odbywają się zaplanowane karmienia i prelekcje.

Whakarewarewa – Żywa Wioska Maorysów to dom ludu Tūhourangi Ngāti Wāhiao z Te Arawa, w dolinie geotermalnej na południowym skraju Rotorua. Mieszkańcy oprowadzają zwiedzających obok domu zgromadzeń Wahiao, gorących źródeł i wylotów pary wciąż używanych do gotowania i kąpieli, a w wiosce odbywają się występy kulturalne z kapa haka.

Pracownia Cézanne'a to dom na wzgórzu Lauves na północ od Aix-en-Provence, w którym Paul Cézanne pracował od 1902 roku aż do śmierci w 1906 roku. Pracownia na piętrze, oświetlona dużą przeszkloną ścianą, zachowuje jego sztalugi, meble i przedmioty widoczne na jego ostatnich martwych naturach; dom stoi w ogrodzie z drzewami oliwnymi i figowymi, a miasto prowadzi go jako muzeum.

Muzeum Santa Cruz zajmuje Szpital Santa Cruz, ufundowany przez kardynała Pedra Gonzáleza de Mendozę i zbudowany na początku XVI wieku na planie krzyża greckiego, z portalem w stylu plateresko i klatką schodową krużganka autorstwa Alonsa de Covarrubiasa. Jego zbiory obejmują archeologię, sztuki piękne i sztukę zdobniczą z prowincji Toledo.

Zoo Korkeasaari zajmuje wyspę Korkeasaari na wschód od centrum Helsinek i zostało otwarte po raz pierwszy w 1889 roku. Żyje tu około 150 gatunków zwierząt, od niedźwiedzi brunatnych i reniferów leśnych po irbisy, lwy i kangury; zoo prowadzi też szpital dla rannych dzikich zwierząt. Mosty łączą wyspę ze stałym lądem i z Mustikkamaa.

Widelec to ośmiometrowy widelec ze stali nierdzewnej, stojący w Jeziorze Genewskim tuż przy nabrzeżu w Vevey, przed Alimentarium. Szwajcarski artysta Jean-Pierre Zaugg wykonał go w 1995 roku na dziesięciolecie muzeum; usunięto go w 1996 roku i ustawiono ponownie około dziesięciu lat później po publicznej petycji. Widać go z promenady nad jeziorem.

Nadbrzeżna rozbudowa Duńskiej Biblioteki Królewskiej na Slotsholmen, zaprojektowana przez Schmidt Hammer Lassen i otwarta w 1999 roku. Wstęp do budynku jest bezpłatny; bilet na wystawy obejmuje wystawy fotograficzne, a w niedziele także Starą Czytelnię.

Mała Wenecja to rząd dawnych domów rybackich z XVII wieku nad lewym ramieniem rzeki Regnitz na starym mieście w Bambergu. Ich długie drewniane balkony służyły niegdyś do suszenia sieci i sprzętu, a dzielnicę można oglądać z przeciwległego brzegu lub podczas rejsu łodzią. Co roku w sierpniu, w czasie festynu Sandkerwa, odbywają się tu rybackie turnieje na łodziach Fischerstechen.

Elbphilharmonie to sala koncertowa w hamburskiej dzielnicy HafenCity, na półwyspie Grasbrook nad Łabą. Zaprojektowana przez Herzog & de Meuron, jej szklana konstrukcja w kształcie fali wznosi się nad ceglanym magazynem Kaispeicher A z 1963 roku. Otwarta 11 stycznia 2017 roku, ma 108 metrów i jest najwyższym zamieszkanym budynkiem w Hamburgu.

Opactwo Westminsterskie to gotycki kościół w Westminsterze, rozpoczęty w 1245 roku za Henryka III w miejscu opactwa Edwarda Wyznawcy. Od 1066 roku jest kościołem koronacyjnym i mieści grobowce 18 monarchów oraz łącznie ponad 3300 pochówków. Zwiedzający oglądają Kaplicę Henryka VII, Kącik Poetów i krużganki.