Odkryj wszystkie kraje (42)

Ulriksbanen to kolej linowa z Haukeland na górę Ulriken, która przy wysokości 643 metrów jest najwyższą z gór otaczających Bergen. Otwarto ją w 1961 roku, a ponownie w 2021 roku z nową kabiną na 50 pasażerów; na szczycie są kawiarnia, restauracja Skyskraperen, widok na miasto i wybrzeże oraz szlaki turystyczne przez płaskowyż Vidden.

Sea Life Park Hawaii to park morski przy Makapuʻu Point w Waimānalo, na wschodnim wybrzeżu Oʻahu, około 25 km od centrum Honolulu. Otwarty w 1964 roku, ma delfiny butlonose, lwy morskie kalifornijskie, żółwie morskie i duży zbiornik z hawajską rafą, a także azyl ptaków morskich i codzienne pogadanki przy wybiegach. Z parku roztacza się widok na ocean w stronę Rabbit Island.

Ogrody Princes Street to dwa parki publiczne wzdłuż południowej strony Princes Street, poniżej zamku w Edynburgu. Urządzone w latach 20. XIX wieku na osuszonym dnie jeziora Nor Loch i przedzielone wzniesieniem The Mound, mieszczą Scott Monument, fontannę Ross, zegar kwiatowy z 1903 roku i wiele posągów, a doliną biegnie linia kolejowa.

Najstarszy zachowany dom aukcyjny warzyw na świecie, w którym zwiedzający licytują na działającej aukcji i wypływają łodzią między ogrodowymi wysepkami.

Arthur's Seat to wygasły wulkan i najwyższy szczyt wzgórz w Holyrood Park, około 1,6 km na wschód od zamku w Edynburgu. Powstał około 340 milionów lat temu i został później ukształtowany przez lodowce; wznosi się na 251 metrów, a kilka ścieżek prowadzi na skalisty wierzchołek z widokiem na miasto, Salisbury Crags i zatokę Firth of Forth.

Schlossberg to zalesione dolomitowe wzgórze wznoszące się nad starym miastem Grazu na wysokość 473 metrów, niegdyś zwieńczone twierdzą, którą wojska Napoleona w dużej mierze zburzyły w 1809 roku. Mieszczanie zapłacili za ocalenie Wieży Zegarowej i Dzwonnicy, a od 1839 roku wzgórze jest parkiem, na który można wejść pieszo, wjechać windą lub kolejką linowo-terenową Schlossbergbahn z 1894 roku.

Custom House to neoklasycystyczny gmach na północnym nabrzeżu Liffey, zaprojektowany przez Jamesa Gandona i otwarty w 1791 roku jako urząd celny. W 1921 roku IRA go spaliła, a później został odbudowany; obecnie mieści ministerstwo. Centrum dla zwiedzających przedstawia jego historię i pokazuje rzeźbione przez Edwarda Smytha głowy symbolizujące rzeki Irlandii.

San Martiño Pinario to dawny klasztor benedyktynów naprzeciwko północnej strony katedry w Santiago, niegdyś drugi co do wielkości klasztor Hiszpanii po El Escorial. W dużej mierze przebudowany od XVI wieku i zamknięty w XIX wieku, dziś mieści seminarium; zwiedzający oglądają jego kościół z barokowymi ołtarzami i rzeźbionymi stallami oraz sale Muzeum Diecezjalnego.

Regionalne Muzeum Archeologiczne im. Antonina Salinasa zajmuje dawny klasztor oratorianów przy Olivelli, budowany od końca XVI wieku. Nazwane na cześć archeologa, który kierował nim w latach 1873–1914, przechowuje znaleziska punickie i greckie z zachodniej Sycylii, w tym rzeźbione metopy ze świątyń w Selinuncie.

Dawna latarnia morska w dzielnicy Carlsberg w Kopenhadze, zwana też Wieżą Wapienną od wapienia, z którego jest zbudowana.

Cysterna Bazyliki to podziemny zbiornik wody zbudowany za cesarza Justyniana I w VI wieku, by zaopatrywać Wielki Pałac i pobliskie budynki. Jej ceglane sklepienia, zajmujące około 140 na 70 metrów, wspierają się na 336 marmurowych kolumnach o wysokości dziewięciu metrów, a kładki prowadzą nad wodą do dwóch głów Meduzy wykorzystanych jako podstawy kolumn. Renowacja zakończona w 2022 roku pozwoliła ponownie otworzyć ją jako muzeum.

Katedra w Dreźnie, zbudowana w latach 1739–1755 dla saskiego dworu królewskiego przez architekta Gaetana Chiaveriego, jest katolicką katedrą miasta. Znana po niemiecku jako Hofkirche, stoi nad Łabą obok Residenzschloss i mieści kryptę grobową kilku członków dynastii Wettynów.

Likabettos to wapienne wzgórze, którego szczyt o wysokości 277 metrów jest najwyższym punktem centrum Aten; niższe zbocza porastają sosnowe lasy. Zwiedzający wchodzą ścieżką lub wjeżdżają kolejką linowo-terenową z ulicy Aristippou w dzielnicy Kolonaki. Na szczycie znajdują się XIX-wieczna kaplica Świętego Jerzego, restauracja i widok na miasto aż po morze.

Katedra św. Michała i św. Guduli to katolicka konkatedra archidiecezji Mechelen-Bruksela, poświęcona dwóm patronom miasta. Rozpoczęta jako romański kościół w XI wieku, w większości została ukończona w stylu gotyku brabanckiego do XVI wieku; wewnątrz znajdują się barokowe kaplice, dwoje organów piszczałkowych i XIX-wieczne witraże.

Centro Botín to centrum sztuki Fundación Botín nad zatoką w Santanderze, obok Jardines de Pereda. Zaprojektowane przez Renza Piano z Luisem Vidalem i otwarte w czerwcu 2017 roku, składa się z dwóch brył uniesionych na kolumnach, częściowo nad wodą i połączonych kładkami; w zachodniej mieści się około 2500 m² sal wystawowych, we wschodniej przestrzeń edukacyjna i taras.

Serralves to fundacja kulturalna w zachodniej części Porto, założona w 1989 roku. Na jej terenie znajdują się muzeum sztuki współczesnej zaprojektowane przez Álvaro Sizę i otwarte w 1999 roku, różowa willa Casa de Serralves w stylu art déco ukończona w 1940 roku dla hrabiego Vizeli oraz 18-hektarowy park z ogrodami, lasem, rzeźbami i ścieżką w koronach drzew.

Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat to pałac sułtanów Yogyakarty, zbudowany w latach 1755–1756 dla Hamengkubuwono I i wciąż będący rezydencją panującego sułtana i jego rodziny. Zwiedzający przechodzą przez dziedzińce i pawilony Kedhaton, z salami królewskich pamiątek, strojów dworskich i obrazów, w tym dzieł Radena Saleha, i oglądają występy taneczne i gamelanu.

Mnajdra to zespół trzech świątyń megalitycznych zbudowanych między około 3600 a 2500 rokiem p.n.e. w zagłębieniu nad morzem, 500 metrów poniżej Ħaġar Qim, część obiektu światowego dziedzictwa UNESCO. Dolna świątynia jest zorientowana według słońca: w czasie równonocy pierwsze promienie przechodzą prosto przez jej główne wejście, a w czasie przesileń padają na krawędzie kamiennych płyt we wnętrzu.

Muzeum Medieval Mile zajmuje kościół Najświętszej Marii Panny, zbudowany około 1202 roku, gdy Normanowie osiedlili się w Kilkenny, i zdesakralizowany w 1957 roku. Odrestaurowany przez Radę Hrabstwa Kilkenny, w 2017 roku został otwarty jako muzeum. Ekspozycja obejmuje średniowieczne dokumenty miejskie, repliki krzyży celtyckich z Ossory, XVI-wieczną kaplicę grobową rodziny Rothe z rzeźbionymi nagrobkami oraz cmentarz.

Cele więzienne KGB to muzeum w piwnicy budynku przy Pagari 1, wzniesionego w 1912 roku na Starym Mieście, w którym w 1918 roku mieścił się Estoński Rząd Tymczasowy, a przez prawie pół wieku kwatera główna sowieckiego NKWD, a później KGB. W dawnych celach, prowadzonych przez Vabamu, znajduje się wystawa o ludziach, których tu więziono, przesłuchiwano i zabijano.