Odkryj wszystkie kraje (42)

Sobór Uspieński to główna katedra Fińskiego Kościoła Prawosławnego, zbudowana w latach 1862–1868 na skalistym wzgórzu na półwyspie Katajanokka według projektu Aleksieja Gornostajewa. Do jego ścian z czerwonej cegły użyto cegieł z twierdzy Bomarsund na Wyspach Alandzkich, a zielone miedziane kopuły ze złoconymi banieczkami wznoszą się nad wnętrzem z malowanym ikonostasem.

Albertina to muzeum sztuki w dawnym Palais Tarouca na Bastionie Augustiańskim w centrum Wiednia. Posiada około 65 000 rysunków i około miliona grafik, a także fotografie i rysunki architektoniczne, prezentuje obrazy impresjonistów i z początku XX wieku w ramach stałego depozytu oraz udostępnia habsburskie sale reprezentacyjne pałacu.

Gyeongbokgung to główny pałac królewski dynastii Joseon, założony w 1395 roku w północnym Seulu. Spalony w 1592 roku, odbudowany za króla Gojonga w latach 60. XIX wieku i w dużej mierze rozebrany w okresie panowania japońskiego, od 1990 roku jest odbudowywany; zwiedzający oglądają salę tronową Geunjeongjeon, pawilon Gyeonghoeru na stawie i ceremonię zmiany warty przy bramie Gwanghwamun.

XVII-wieczny barokowy pałac przy Kongens Nytorv, siedziba Królewskiej Duńskiej Akademii Sztuk Pięknych i galerii Kunsthal Charlottenborg.

Skansen Seurasaari, założony w 1909 roku i prowadzony przez Fińskie Muzeum Narodowe, zajmuje wschodnią i północną część wyspy Seurasaari. Jego 89 drewnianych budynków przeniesiono tu z całej Finlandii, w tym zagrody, dwór, chaty i kościół z Karuny z końca XVII wieku; pokazują one życie na wsi w XIX i XX wieku.

Paleochora to opuszczona średniowieczna stolica Eginy, na wzgórzu w północnej części wyspy, powyżej Klasztoru Świętego Nektariusza. Mieszkańcy przenieśli się tu z wybrzeża, uciekając przed piratami, i pozostali do początku XIX wieku. Zachowało się niewiele domów, ale na zboczach, poniżej ruin zamku, przetrwało 38 kościołów bizantyjskich i postbizantyjskich, wiele z malowidłami ściennymi.

Twierdza Salses na północ od Perpignan została zbudowana przez Koronę Aragonii pod koniec XV wieku, by strzec granicy między Katalonią a Francją. Jej niskie, grube mury, okrągłe wieże i głęboka fosa wyznaczają przejście od średniowiecznego zamku do fortu artyleryjskiego; Francuzi zdobyli ją w 1642 roku, a zwiedzający oglądają donżon, dziedziniec i wały.

Archiginnasio zbudowano w latach 1562–1563 według projektu Antonia Morandiego, zwanego Terribilia, aby dać uniwersytetowi w Bolonii jedną siedzibę. Za portykiem z 30 arkadami jego dziedziniec, loggie i klatki schodowe pokrywają tysiące herbów studentów. Zwiedzający oglądają drewniany Teatr Anatomiczny z 1637 roku i salę Stabat Mater; pozostała część to biblioteka miejska.

Zamek Vincennes to dawna rezydencja królewska i twierdza na wschodnim skraju Paryża, zbudowana w większości w latach 1361–1369. Jego donżon, ufortyfikowana XIV-wieczna wieża, mieścił prywatne apartamenty królów Francji, a kaplicę w stylu gotyku płomienistego rozpoczęto w 1379 roku i ukończono w 1552 roku. Większość zespołu jest dostępna dla zwiedzających.

Palazzo d'Accursio to ratusz Bolonii po zachodniej stronie Piazza Maggiore. Wyrósł z domu prawnika Accursiusa i w 1336 roku stał się siedzibą władz miasta; Fioravante Fioravanti dodał w XV wieku wieżę zegarową, a nad portalem stoi brązowy posąg papieża Grzegorza XIII z 1580 roku.

Trzy Dzwony w Firze to katolicki kościół Zaśnięcia Matki Bożej, kościół katolicki obrządku wschodniego na urwisku kaldery w Firze na Santorynie. Zbudowany w 1757 roku na miejscu wcześniejszych kościołów w jaskiniach i odrestaurowany po trzęsieniu ziemi w 1956 roku, ma niebieską kopułę i białą ścianę dzwonną z trzema dzwonami, widoczną ze ścieżki wzdłuż urwiska.

Plac Lwów, oficjalnie plac Eleftheriou Venizelou, to deptak w centrum Heraklionu pochodzący z okresu weneckiego. Potoczną nazwę zawdzięcza Fontannie Morosiniego, otwartej w 1628 roku przez Francesca Morosiniego, w której cztery kamienne lwy podtrzymują główną czaszę. Obok stoją Bazylika Świętego Marka i Loggia Wenecka.

Villa Vauban to muzeum sztuki miasta Luksemburg w willi zbudowanej w 1873 roku dla producenta rękawiczek Gabriela Mayera i rozbudowanej w 2010 roku. Pokazuje XVIII- i XIX-wieczne malarstwo z kolekcji prywatnych, w piwnicy widoczny jest fragment dawnych murów twierdzy, a willa stoi w parku zaprojektowanym przez Édouarda André.

Muzeum Beitou zajmuje drewniany budynek w stylu japońskim na zboczu nad Beitou, zbudowany w 1921 roku jako zajazd z gorącymi źródłami Kazan, a później używany jako klub oficerski. Dziś w pokojach z matami tatami prezentuje tajwańską sztukę ludową i przedmioty ludów rdzennych, a w dawnej sali bankietowej serwuje posiłki kaiseki i herbatę.

Czerwone Źródło, po turecku Kırmızı Su, to gorące źródło we wsi Karahayıt około pięciu kilometrów na północ od Pamukkale. Jego bogata w żelazo woda o temperaturze około 60 °C pokrywa skałę czerwonymi, ochrowymi i zielonymi osadami, spływając po małych tarasach trawertynowych do basenów; z tych samych źródeł korzystają hotele uzdrowiskowe we wsi.

Pałac Królewski w Genui przy Via Balbi zaczęto budować w 1618 roku dla rodziny Balbich, rozbudowała go rodzina Durazzo, a w 1823 roku został sprzedany dynastii sabaudzkiej. Dziś jako muzeum państwowe zachowuje urządzone sale reprezentacyjne, takie jak Sala Luster i sala tronowa, z obrazami Van Dycka, Tintoretta i Guercina oraz rzeźbami Filippa Parodiego.

Diana to 40-metrowa wieża widokowa na wzgórzu Výšina přátelství nad centrum uzdrowiskowym Karlowych Warów, otwarta w 1914 roku. Na galerię na wysokości 35 metrów prowadzą winda lub 150 stopni, a kolejka linowo-terenowa spod Grandhotelu Pupp pokonuje 167 metrów różnicy wysokości na szczyt wzgórza, gdzie znajdują się też restauracja i motylarnia.

Ogród Tropikalny Nong Nooch to ogród botaniczny i park przy Sukhumvit Road w pobliżu Sattahip, około 20 km na południe od Pattayi, udostępniony publiczności w 1980 roku na ziemi, którą rodzina Tansacha kupiła w 1954 roku. Na 1700 rai znajdują się tematyczne ogrody regularne, duże kolekcje palm i sagowców z bankiem genów sagowców oraz teatr wystawiający pokazy kultury tajskiej i pokazy słoni.

Teatro Victoria Eugenia to główny teatr San Sebastián, zaprojektowany przez Francisca Urcolę w stylu neorenesansu hiszpańskiego i otwarty 20 lipca 1912 roku przy ujściu rzeki Urumea. Od 1953 roku był siedzibą Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w San Sebastián. Po renowacji w latach 2001–2007 wystawia spektakle teatralne, taneczne i koncerty.

Park Geoleśny Kilim Karst to obszar chroniony o powierzchni około 100 kilometrów kwadratowych w północno-wschodniej części Langkawi, wchodzący w skład globalnego geoparku UNESCO wyspy, gdzie wapienne ostańce krasowe wyrastają z rzek i zatok porośniętych namorzynami. Rejsy łodzią z przystani Kilim wiją się przez namorzyny do geostanowisk takich jak Jaskinia Kelawar (nietoperzy), Jaskinia Krokodyla i wyspa Anak Tikus.