Odkryj wszystkie kraje (42)

Muzeum Kolejnictwa Takao mieści się w dawnej stacji Takao w dzielnicy Gushan, pierwszej stacji kolejowej Kaohsiung, zbudowanej w okresie japońskim. Gdy w 2008 roku odjechał ostatni pociąg, budynek z dachem czterospadowym stał się muzeum, dziś części Muzeum Historii Kaohsiung, z pamiątkami kolejowymi w środku oraz parowozami i lokomotywami spalinowymi na starych torach na zewnątrz.

Helligaandskirken to kościół parafialny Duńskiego Kościoła Narodowego w sercu Kopenhagi, przy deptaku Strøget.

Martinstor to jedna z dwóch zachowanych średniowiecznych wież bramnych na starym mieście we Fryburgu. Datowanie drewna wskazuje na około 1202 rok, a pierwsza wzmianka pisemna pochodzi z 1238 roku. Przebudowa w 1901 roku pod kierunkiem architekta Carla Schäfera podwyższyła wieżę z 22 do 60 metrów i dodała jej neogotycki hełm. W przejeździe na parterze działa dziś McDonald's.

Santa Maria della Spina to mały kościół w stylu gotyku pizańskiego przy Lungarno Gambacorti, założony około 1230 roku jako oratorium przy moście na Arno. Jego marmurowa bryła ma szczyty, pinakle i posągi z warsztatów Giovanniego i Andrei Pisanów. W 1871 roku rozebrano go i odbudowano wyżej, by chronić go przed rzeką.

Muzeum miejskie przedstawiające wyjątkową historię Fredericii od 1650 roku do dziś poprzez wystawy stałe, zabytkowe budynki i tematy kulturowe.

Beffroi w Brugii to średniowieczna wieża dzwonnicza na placu Markt, rozpoczęta około 1240 roku nad miejskimi halami targowymi, która ośmioboczną górną kondygnację otrzymała w latach 1483–1487. Obecnie ma 83 metry wysokości, od kiedy jej iglica spłonęła w 1741 roku; 366 stopni prowadzi obok dawnego skarbca do carillonu, a wieża należy do wpisanych na listę UNESCO beffroi Belgii i Francji.

Mury obronne Piranu to średniowieczne umocnienia miasta na wzgórzu Mogoron nad starym miastem. Ich zewnętrzny pierścień, zbudowany w latach 1470–1538, zachował się niemal w całości z blankami i siedmioma basztami. Zwiedzający przechodzą odcinkiem chodnika na murach i wchodzą na trzy baszty, z widokiem na miasto i morze.

Bundeskunsthalle to narodowa hala wystawowa Republiki Federalnej Niemiec w Bonn, zbudowana w latach 1989–1992 obok Kunstmuseum Bonn na miejskiej Mili Muzeów. Nie ma stałej kolekcji; organizuje zmieniające się wystawy poświęcone sztuce, historii kultury i nauce z Niemiec i z zagranicy.

Pierścień kamiennych murów o długości około 1940 metrów otacza stare miasto Dubrownika; zbudowano je głównie między XIII a XVII wiekiem, a ich wysokość dochodzi do 25 metrów. Spacer koroną murów prowadzi obok wież, bastionów oraz fortów Minčeta i Bokar, z widokami na dachy starego miasta i morze.

Barokowy zamek na własnej wyspie na południe od Næstved, znany z kolekcji sztuki i tulipanów, które wiosną wypełniają park.

Zamek królewski w Koldingu założony w XIII wieku, kolejno twierdza, rezydencja królewska, ruina i muzeum, miejsce wielu negocjacji w czasie wojen.

Szwedzkie Muzeum Sztuk Scenicznych obejmuje muzykę, teatr, lalkarstwo i taniec, a od 1979 roku mieści się w dawnej Piekarni Koronnej, XVII-wiecznym budynku przy Sibyllegatan obok Stajni Królewskich, najstarszym budynku przemysłowym w Sztokholmie. Jego zbiory obejmują ponad 6000 instrumentów od początku XVII wieku, kostiumy sceniczne, maski i marionetki.

Palau Güell to miejska rezydencja w El Raval, zaprojektowana przez Antoniego Gaudíego dla przemysłowca Eusebiego Güella i zbudowana w latach 1886–1890. Dwie bramy w kształcie łuków parabolicznych z kutym żelazem prowadzą do pomieszczeń skupionych wokół wysokiej centralnej sali pod perforowaną kopułą, a na tarasie na dachu stoją kominy pokryte mozaiką. Jest częścią obiektu z Listy światowego dziedzictwa UNESCO obejmującego dzieła Gaudíego.

Wat Chaiwatthanaram to królewska świątynia na zachodnim brzegu rzeki Menam, na południowy zachód od wyspy starego miasta Ajutthai, zbudowana w 1630 roku przez króla Prasat Thonga w stylu khmerskim. Centralny prang o wysokości 35 metrów z czterema mniejszymi prangami wznosi się z platformy otoczonej ośmioma kaplicami w kształcie czedi; Departament Sztuk Pięknych odnawia ruiny od 1987 roku.

Segesta była miastem Elymów, jednego z rdzennych ludów Sycylii, na Monte Barbaro w pobliżu Calatafimi. Za jej murami stoi nigdy nieukończona świątynia dorycka o 6 na 14 kolumnach z lat około 430–420 p.n.e.; na szczycie wzgórza powyżej znajdują się teatr z II wieku p.n.e., agora oraz ruiny średniowiecznego zamku i meczetu.

Ha'penny Bridge to żeliwna kładka dla pieszych nad rzeką Liffey, otwarta w 1816 roku w miejsce przeprawy promowej. Jej żebra odlała w Shropshire firma Coalbrookdale Company, a do 1919 roku każdy przechodzący płacił przy kołowrotach myto w wysokości pół pensa. Oficjalna nazwa to Liffey Bridge; w 2001 roku most odrestaurowano i ponownie pomalowano na biało.

Jardin des Plantes w Nantes to 7-hektarowy miejski ogród botaniczny naprzeciw dworca kolejowego, zakładany od 1806 roku i udostępniony publiczności w 1829 roku. Wśród stawów, kaskad i sztucznego wzgórza rośnie około 10 000 gatunków roślin, w tym około 600 odmian kamelii, magnolia posadzona w 1807 roku, jest też palmiarnia z lat 90. XIX wieku.

Maui Ocean Center to akwarium przy porcie Māʻalaea, około 11 km na południe od Kahului, otwarte w 1998 roku i poświęcone życiu morskiemu Hawajów. Przez jego największy zbiornik, otwarty ocean o pojemności około 2,8 miliona litrów, prowadzi akrylowy tunel wśród rekinów i płaszczek. Inne galerie pokazują żywe koralowce, żółwie morskie i humbaki zimujące u wybrzeży Maui.

Dom Fabriciusa przy Fő tér w Sopronie stoi na pozostałościach rzymskiego budynku publicznego, a obecną formę otrzymał w XVII wieku, zachowując gotycką salę, gotyckie i barokowe piwnice oraz dwukondygnacyjną loggię na dziedzińcu. Nazwę wziął od Endre Fabriciusa, burmistrza od 1823 roku. Należy do Dzielnicy Muzealnej Muzeum w Sopronie i prezentuje w piwnicach rzymskie zabytki kamienne.

Oceanarium w Lizbonie zbudowano na Expo '98 na terenie dzisiejszego Parque das Nações, na molo w doku Olivais, według projektu Petera Chermayeffa. Centralny zbiornik o pojemności około pięciu milionów litrów otaczają cztery środowiska – północny Atlantyk, Antarktyka, las wodorostów Pacyfiku i rafa Oceanu Indyjskiego – z rekinami, płaszczkami, pingwinami i wydrami morskimi.