Odkryj wszystkie kraje (42)

Katedra Chrystusa Króla, przez miejscowych nazywana Kościołem na Górze, stoi na skalistym wzgórzu w pobliżu dworca kolejowego w Nha Trang. Neogotycki kościół budowano od 1928 roku, konsekrowano w 1933 roku, a dzwonnicę otrzymał w 1935 roku; w 1960 roku został katedrą diecezji Nha Trang. Jego witraże przedstawiają świętych i sceny z życia Jezusa.

Parlament Węgierski to siedziba Zgromadzenia Narodowego, zbudowana na peszteńskim brzegu Dunaju według projektu Imre Steindla i otwarta w 1902 roku. Neogotycki gmach ma centralną kopułę i długie fasady od strony rzeki; zwiedzający oglądają wnętrza, w tym Świętą Koronę, podczas wycieczek z przewodnikiem rezerwowanych na określone godziny w kilku językach.

Gros Horloge to zegar astronomiczny w Rouen, którego mechanizm pochodzi z 1389 roku, od 1529 roku umieszczony w renesansowym łuku przerzuconym nad Rue du Gros-Horloge. Jego złocona tarcza pokazuje godzinę jedną wskazówką, fazy księżyca i dzień tygodnia. Zwiedzanie prowadzi przez salę tarczy i gotycką dzwonnicę do widoku na miasto.

Muzeum duńskiego humoru i satyry przy Frederiksberg Runddel, utworzone w 2021 roku z Muzeum Storma P. i kolekcji Morskabsmuseet. Pierwsze piętro poświęcone jest rysownikowi Stormowi P., a na parterze odbywają się zmieniające się wystawy.

Plaża Surfers Paradise to piaszczysta plaża surfingowa nad Morzem Koralowym wzdłuż Surfers Paradise, centrum Gold Coast, za którą ciągną się The Esplanade i rząd wieżowców. Biegnie przez całą długość dzielnicy, na piasku stoi klub ratownictwa, a od niej w głąb lądu prowadzi Cavill Avenue, główna ulica handlowa i rozrywkowa.

Klasztor w Alcobaça to opactwo cystersów założone w 1153 roku przez Alfonsa Henriquesa, pierwszego króla Portugalii. Jego kościół, konsekrowany w 1252 roku, był jedną z pierwszych budowli gotyckich w kraju i mieści rzeźbione grobowce króla Piotra I i Inês de Castro; zwiedzający przechodzą także przez krużganek, dormitorium i refektarz.

Opactwo Sant'Antimo to dawny klasztor benedyktynów w pobliżu Castelnuovo dell'Abate, około 10 km na południe od Montalcino. Jego romański kościół rozpoczęto około 1118 roku dzięki zapisowi rodu Ardengheschich, a krypta i tak zwana kaplica karolińska przetrwały z wcześniejszej budowli. Od 2016 roku mieszka tu wspólnota benedyktynów oliwetanów.

Alcazaba w Almeríi to otoczona murami mauretańska cytadela na wzgórzu nad starym miastem, której budowę rozpoczęto w X wieku za Abd ar-Rahmana III, pierwszego kalifa Al-Andalus. W jej trzech obwodach znajdują się ogrody, cysterny, pozostałości pałacu namiestnika i meczetu oraz zamek wzniesiony przez Królów Katolickich po rekonkwiście.

Fort rzymski Housesteads, rzymskie Vercovicium, to fort wojsk pomocniczych na Wale Hadriana, położony na skale Whin Sill na wzgórzach Northumberlandu na zachód od Hexham. Był zajmowany przez prawie 300 lat; zwiedzający chodzą wśród kamiennych pozostałości bram, koszar, spichlerzy, szpitala, domu komendanta i latryn obok odcinka Wału.

Pałac Esterházych, czyli Eszterháza, stoi w Fertőd koło Sopronu. Książę Mikołaj Esterházy rozbudował w latach 1762–1784 pawilon myśliwski z około 1720 roku w barokowo-rokokową rezydencję w kształcie podkowy, a Joseph Haydn pracował tu jako kompozytor nadworny w latach 1766–1790. Zwiedzający oglądają sale reprezentacyjne, wystawy i park regularny.

Tekniska museet to szwedzkie narodowe muzeum nauki i techniki, założone w 1924 roku i mieszczące się od 1936 roku w funkcjonalistycznym budynku projektu Ragnara Hjortha na Norra Djurgården. Jego zbiory przedstawiają szwedzką historię techniki i przemysłu, a interaktywne wystawy, takie jak Megamind, sąsiadują z kinem kopułowym Wisdome.

Plaza de Cibeles to plac w centrum Madrytu, gdzie Calle de Alcalá krzyżuje się z Paseo del Prado i Paseo de Recoletos. Na jego środku stoi Fontanna Kybele z 1782 roku, zaprojektowana przez Venturę Rodrígueza, z boginią Kybele na rydwanie ciągniętym przez dwa lwy. Plac otaczają Palacio de Cibeles, siedziba ratusza Madrytu, i Bank Hiszpanii.

Frietmuseum to muzeum ziemniaka i belgijskich frytek, otwarte w 2008 roku przez Eddy'ego Van Belle'a w Saaihalle przy Vlamingstraat w Brugii, gotyckiej hali z 1399 roku, która w XV wieku służyła kupcom genueńskim. Jego trzy piętra opowiadają o pochodzeniu ziemniaka z Peru, historii frytek i narzędziach do ich krojenia i smażenia.

Dom rodzinny Szekspira to odrestaurowany XVI-wieczny dom o konstrukcji szachulcowej przy Henley Street w Stratford-upon-Avon, w którym według przekazów w 1564 roku urodził się William Szekspir. Jego ojciec John pracował tu jako rękawicznik. Kupiony ze składek publicznych w 1847 roku, działa jako muzeum prowadzone przez Shakespeare Birthplace Trust, z umeblowanymi pokojami i warsztatem.

Narodowe Muzeum Archeologii Podwodnej (ARQVA) to państwowe muzeum Hiszpanii poświęcone znaleziskom z morza, w budynku na nabrzeżu portu w Kartagenie otwartym w 2008 roku. Galerie przedstawiają żeglugę i handel od fenickich wraków z Mazarrón po monety wydobyte z fregaty Nuestra Señora de las Mercedes.

Pałac Elektorski to XVIII-wieczna rezydencja w Trewirze, zbudowana na miejscu rzymskiego pałacu cesarskiego i przebudowana w stylu rokokowym od 1756 roku za arcybiskupa-elektora Johanna Philippa von Walderdorffa. Zbombardowany podczas II wojny światowej i później odrestaurowany, mieści dziś urzędy władz krajowych, a jego ogród pozostaje otwarty dla publiczności.

Willę Majorelle zbudował w latach 1901–1902 architekt Henri Sauvage jako dom i pracownię meblarza Louisa Majorelle'a; jest jednym z pierwszych domów secesyjnych we Francji. Należąca do miasta i odrestaurowana przed ponownym otwarciem w 2020 roku, prezentuje meble z warsztatów Majorelle'a, ceramikę Alexandre'a Bigota i witraże Jacques'a Grubera.

Muzeum Historii Barcelony, MUHBA, przedstawia dzieje miasta od rzymskiego Barcino do dziś. Jego główna siedziba przy Plaça del Rei, otwarta w 1943 roku, prowadzi pod ziemią przez odkopane ulice i warsztaty rzymskiego miasta, a następnie do średniowiecznego pałacu królewskiego z Saló del Tinell i kaplicą św. Agaty.

Interaktywne muzeum, w którym zwiedzanie z przewodnikiem prowadzi w górę przez gigantyczny model ludzkiego ciała, z eksponatami do dotykania poświęconymi anatomii i fizjologii.

Mauzoleum Kochanków z Teruel kryje szczątki Juana Diega de Marcilla i Isabel de Segura, pary z XIII-wiecznej legendy Teruel. Obecny budynek obok kościoła San Pedro, zaprojektowany przez Alejandra Cañadę, otwarto w 2005 roku; w ostatniej sali stoją alabastrowe nagrobki dłuta Juana de Ávalosa, na których dłonie kochanków niemal się stykają.