Odkryj wszystkie kraje (42)

Największy park rozrywki w Holandii, z bajkowymi atrakcjami, karuzelami, restauracjami i hotelami tematycznymi.

Dawna żwirownia w pobliżu Egtved przekształcona w park rzeźb, z pracami ze stali, granitu i drewna wykonanymi przez Roberta Jacobsena i Jeana Clareboudta w latach 1986–1991.

Najstarszy kościół parafialny Monachium, w miejscu kultu sprzed założenia miasta w 1158 roku; obecny budynek pochodzi głównie z XIV wieku, po pożarze w 1327 roku. Na jego 91-metrową wieżę, nazywaną Alter Peter, można wejść, by zobaczyć panoramę miasta, a we wnętrzu znajdują się barokowy ołtarz główny i gotyckie obrazy Jana Polacka.

Muzeum sztuki nowoczesnej i współczesnej założone w 1958 roku na wybrzeżu Sundu w Humlebæk, na północ od Kopenhagi, z parkiem rzeźb schodzącym do morza.

Royal Delft wytwarza i sprzedaje ręcznie robioną ceramikę Delft Blue, z muzeum prezentującym autentyczną produkcję od 1653 roku.

Gran Teatro Falla to główny teatr Kadyksu, budynek z czerwonej cegły w stylu neomudéjar przy Plaza Fragela, rozpoczęty w 1884 roku według planów Adolfa Moralesa de los Ríos i ukończony w 1905 roku. W 1926 roku nazwany na cześć kompozytora Manuela de Falli, wystawia sztuki i koncerty, a co roku w lutym odbywa się w nim oficjalny konkurs grup karnawałowych Kadyksu.

Musée des Confluences to muzeum nauk przyrodniczych i antropologii na cyplu lyońskiego Presqu'île, gdzie łączą się Rodan i Saona. Otwarte w 2014 roku w budynku ze stali i szkła projektu Coop Himmelb(l)au, czerpie ze zbiorów gromadzonych przez pięć stuleci, od skamieniałości i minerałów po przedmioty z kultur całego świata.

Museum Tinguely jest poświęcone szwajcarskiemu artyście Jeanowi Tinguely'emu (1925–1991), znanemu z kinetycznych rzeźb budowanych ze złomu i silników. Budynek z piaskowca w parku Solitude nad Renem zaprojektował Mario Botta; otwarto go w 1996 roku. Kolekcja obejmuje prace od wczesnych reliefów po duże rzeźby-maszyny, a obok niej odbywają się wystawy czasowe innych artystów.

Katedra w Augsburgu to katolicka katedra pod wezwaniem Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, z romańskim rdzeniem konsekrowanym w 1065 roku i gotyckimi dobudówkami z XIV wieku. Jej dwie zachodnie wieże mają 62 metry wysokości, a budowla stoi w miejscu, gdzie fundamenty kościelne poświadczone są już w IX wieku.

Aleja Sfinksów to 2,7-kilometrowa droga procesyjna, która łączyła Karnak ze świątynią w Luksorze w starożytnych Tebach i służyła podczas Święta Opet. Większość jej sfinksów pochodzi z czasów Nektanebo I z IV wieku p.n.e.; po dziesięcioleciach wykopalisk w 2021 roku ponownie otwarto ją jako promenadę obrzeżoną posągami sfinksów i baranów.

Anchorage Museum w centrum Anchorage, założone w 1968 roku, poświęcone jest sztuce, historii i nauce Alaski i Północy. Jego skrzydło z lustrzanego szkła z 2009 roku zaprojektował David Chipperfield. Smithsonian Arctic Studies Center pokazuje setki przedmiotów rdzennych mieszkańców Alaski wypożyczonych z Waszyngtonu, a muzeum ma też planetarium i interaktywne centrum odkrywców.

Kunstmuseum Basel wywodzi się z Gabinetu Amerbachów, prywatnej kolekcji zakupionej przez miasto w 1661 roku. Neoklasycystyczny gmach główny projektu Paula Bonatza i Rudolfa Christa otwarto w 1936 roku; podziemnym przejściem łączy się on z rozbudową autorstwa Christ & Gantenbein z 2016 roku. W salach wystawiane są dzieła rodziny Holbeinów, Arnolda Böcklina oraz artystów od XIX do XXI wieku.

Hougoumont to otoczony murem folwark na polu bitwy pod Waterloo, na południe od miasta w Braine-l'Alleud, który wojska alianckie utrzymały przez cały 18 czerwca 1815 roku mimo powtarzanych francuskich ataków. Odrestaurowany na dwusetną rocznicę i ponownie otwarty w 2015 roku, ma cztery sale muzealne i 25-minutowy pokaz wideo; obowiązuje wspólny bilet z innymi obiektami Memorial 1815.

Fort de Chillon to forteca artyleryjska ukryta w skale naprzeciwko zamku Chillon, budowana od 1941 roku jako zachodnia brama szwajcarskiej Reduty Narodowej. Wojsko korzystało z niej do rozbrojenia w 1995 roku. Dziś jest muzeum, w którym zwiedzający poznają około 2000 m² tuneli, stanowisk dział, sypialni, izby chorych i maszynowni.

Galeria Narodowa Wiktorii, założona w 1861 roku, jest najstarszym publicznym muzeum sztuki w Australii. Jej kolekcja międzynarodowa wypełnia NGV International przy St Kilda Road, budynek z bazaltu projektu Roya Groundsa otwarty w 1968 roku, ze ścianą wody przy wejściu; sztuka australijska prezentowana jest w Ian Potter Centre na Federation Square.

Pałac ʻIolani w centrum Honolulu zbudowano w latach 1879–1882 dla króla Kalākauy; był oficjalną rezydencją dwojga ostatnich monarchów Królestwa Hawajów. Po obaleniu monarchii w 1893 roku królowa Liliʻuokalani była w 1895 roku więziona w pokoju na piętrze. Odrestaurowany jako muzeum, pokazuje salę tronową, sale reprezentacyjne i apartamenty królewskie.

Dwór Włoski w Kutnej Horze był mennicą królewską, w której od około 1300 roku bito grosz praski; nazwę wziął od włoskich specjalistów, którzy przeprowadzili reformę monetarną króla Wacława II. Przebudowany pod koniec XIV wieku na rezydencję królewską, a po 1770 roku używany jako ratusz, udostępnia mennicę, kaplicę królewską, salę audiencyjną i piwnice.

Dom Wiktora Hugo to muzeum pisarza przy Place des Vosges, w mieszkaniu, w którym Wiktor Hugo mieszkał od 1832 do 1848 roku. Wśród pokoi są salon w stylu chińskim, który sam urządził, i jadalnia w stylu średniowiecznym, prowadzące do rekonstrukcji sypialni, w której zmarł w 1885 roku.

Kościół parafialny św. Marcina to neogotycki kościół parafialny w Bledzie, zbudowany w latach 1903–1905 według planów austriackiego architekta Friedricha von Schmidta w miejscu starszego kościoła gotyckiego. Jego wnętrze pokrywają freski Slavka Pengova, a fragmenty dawnego muru obronnego wokół kościoła zachowały się do dziś.

Muzeum Irlandzkiej Whiskey zostało otwarte w 2014 roku w starym budynku przy Grafton Street, na College Green naprzeciw głównej bramy Trinity College. Nie jest związane z żadną destylarnią i przedstawia historię irlandzkiej whiskey oraz jej rolę w dziejach Irlandii. Zwiedzanie odbywa się z przewodnikiem wśród historycznych eksponatów i kończy się degustacją.